نقد وبررسی و اخبار بازی های کامپیوتری

[Mr.Milad]

این تاپیک مخصوص نقد و بررسی بازی های کامپیوتری میباشد
با تشکر از استاد عزیز Mr-Milad

[Mr.Milad]

F.E.A.R. Extraction Point

سازنده TimeGate Studios
ناشر Vivendi Games
سبک بازی Modern First-Person Shooter
تاریخ انتشار Oct 24, 2006
پلتفورم PC
نویسنده MGS

____________________

Gameplay
8
Graphics
8
Sound
10
Value
7
Tilt
8

____________________
سطح بازی: متوسط
درجه سنی: +17
زمان یادگیری: 0 تا 15 دقیق
____________________
نقاط قوت: برطرف شدن بعضی از اشکالات،گرافیک خوب،صداگذاری بسیار بسیار قوی،اضافه شدن اسلحه ها و دشمن های جدید

نقاط ضعف: بعضی از نقطه ضعف ها هنوز باقی مانده اند،فیزیک بازی دارای اشکال است،کمی خسته کننده و تکراری
____________________
سال گذشته در ماه اکتبر بود که Monlith یک بازی اول شخص زیبا را برای PC به بازار عرضه کرد که در میان سیل عظیم بازیهای اول شخص که در بازار وجود داشت برای خود نام و نشانی دست و پا کرد.نام این بازی F.E.A.R بود و با برخورداری از گرافیک بالایی که داشت توانست گوشه هایی از نسل بعدی بازی ها را به گیمرها نشان دهد.صداگذاری این بازی هم فوق العاده بود اما نوآوریهایی را که بوجود اورده بود را نمیتوان فراموش کرد.مدتی بعد Monlith با موتور همین بازی Condemend را عرضه کرد که این بازی با سبکی تازه همراه بود و بسیار موفق بود.اما در پایان نسخه اصلی F.E.A.R داستان مبهم تمام شد و پایان آن به گونه ای ادامه ساخت این بازی را نشان می داد.به هر حال چندی پیش اعلام شد که یک بسته الحاقی با نام F.E.A.R:Exteraction Point مبنی بر ادامه ی داستان ساخته خواهد شد و بالاخره عرضه شد.

داستان بازی درست چندین ثانیه بعد از نسخه اصلی شروع میشود.قهرمان ما با همکارانش در حال فرار از انفجار هستند اما Alma یعنی همان زن عجیب وارد هلیکوپتر میشود و مدتی بعد با سقوط هلیکوپتر شما ماموریت اصلی خود را میگیرید شما باید خودتان را به بام بیمارستان شهر برسانید در آنجا که محل ملاقات شما با هلیکوپتر نجات است میتوانید فرار کنید.و ماموریت شما رسیدن به آنجا است که دوباره راه سختی را در پیش دارید. و چیزی حدود 5-7 ساعت خود را باید برای آن صرف کنید.

در این نسخه هدف دشمنان کشتن شما است و آنها کل شهر را برای از بین بردن شما میگردند که در این بین راه سختی را در پیش خواهید داشت.هوش مصنوعی بازی مانند نسخه قبلی بسیار خوب می باشد.دشمنان رفتارهای بسیار طبیعی را از خود به نمایش می گذارند و با شیرجه زدن یا ساختن پناهگاه و پناه گرفتن پشت آنها یک نبرد زیبا را برای شما به رخ میکشند.
محیط های بازی تغییر خاصی نداشته اند و همگی همان محیطهای تاریک در خرابه ها یا در اتاق های تو در تو هستند .البته مراحلی مانند ایستگاه مترو و بیمارستان از تنوع قابل قبولی برخوردارند و کمی یکنواختی را کاهش میدهند.

دشمنان این بازی اکثرا همان چهره های آشنا قدیم هستند البته چند گونه جدید به خانواده آنها اضافه شده است.یکی از آنها یک ربات بزرگ است که موشک شلیک میکند و نبرد با او بسیار جذاب است.دیگری موجوداتی با نام Puppet Shadow هستند که شبیه به ملخ های Resident Evil 4 هستند حتی مانند آنها نامرئی میشوند و در این حالت به سمت شما شلیک میشوند و شما باید از دو چشم قرمز آنها را پیدا کنید و تا میتوانید شلیک کنید تا آنها از این حالت خارج شوند و آنها را از بین ببرید این دشمنان مشکلات زیادی را برای شما ایجاد می کنند.

اسلحه های بازی هم کمی بهتر شده اند و چندین نوع از جمله یک مینی گان به آنها اضافه شده است که قابلیت نگه داشتن 200 گلوله را در خود دارد و میتواند برای مدت زیادی شما را بیمه کند و شما دست خود را بر روی کلید چپ موس نگه دارید و حالت را Slow Motion کنید و لذت ببرید..فیزیک بازی تغییر نکرده است. هنوز فیزیک Ragdoll با اغراق بازی حضور دارد و دشمنان در بسیاری از مواقع عکس العملهای خاصی را نشان میدهند که از واقعیت دور است و ایتمها گاهی اوقات در بسیاری از جاهای ما فوق تصور گیر میکنند و صداهای عجیب و غریب از خود تولید میکند.

در این نسخه القا ترس ، محیط و حال و هوای بازی از نسخه قبل بهتر شده است و با کمک تجربیات گذشته عالی عمل کرده است و در این دنیا که همگان برای ترس خود را به بازیهایی مانند Silent Hill و بازی سوپر ترسناک Fatal Frame دلخوش کرده اند وجود چنین بازیهایی را باید غنیمت شمرد.در کل گیم پلی بازیها تغییرات جزئی کرده است و اضافه شدن چندین المان به آن باعث بهبود آن شده است.

گرافیک بازی از ویرایش اخر موتور قبلی بوجود امده است و پشیرفت خاصی نداشته است و فقط کمی از اشکالات مدل ها و بافت ها بهبود یافته است و چندین افکت به آن اضافه شده است.
صداگذاری بازی همان افسانه قدیمی است و موزیک های مهیج به آن اضافه شده است و مکالمات سربازان و شخصیت ها به طور حرفه ای ادا میشوند و صدا گذاری را باید نقطه قوت آن دانست.و به عشق صداگذاری قوی باید آن را بازی کرد.حتما یک سیستم پخش کننده تهیه کنید تا از صدای این بازی لذت ببرید.در کل این نسخه درحد و اندازه یک بسته الحاقی بسیار موفق عمل کرد و در این زمان که تقریبا بعد از Prey بازی شوتر خوبی وارد بازار نشده است این بازی میتوانید گزینه ی خوبی برای گیمرها باشد.

[Mr.Milad]

Lego Star Wars II: The Original Trilogy

سازنده Traveller's Tales
ناشر LucasArts
سبک بازی Action Adventure
تاریخ انتشار Sep 12, 2006
پلتفورم PC | X360 | PS2 | XBOX | GC | PSP | GBA
ـــــــــــــــــــــــــــــــ
ameplay
8
Graphics
7
Sound
8
Value
7
Tilt
8
ــــــــــــــــــــــــــــــ
سطح بازی: متوسط
درجه سنی: +6
زمان یادگیری: حدود نیم ساعت
ـــــــــــــــــــــــــــــ
نقاط قوت: طنز به جا، مراحل جنگ های سفینه های فضایی، افکت های صوتی عالی، اضافات کاملا نو به نکات نسخه ی قبل

نقاط ضعف: کنترل بد وسایل نقلیه، زیاد شدن خشونت نسبت به نسخه ی قبل
ـــــــــــــــــــــــــــــ
چه Star Wars را دوست داشته باشیم چه نداشته باشیم نزدیک به 30 سال است که دنیای SW بصورت یک فرهنگ بزرگ در دنیای سینما ، رمان ، کمیک بوک ها و البته بازی های رایانه ای جای پای بزرگی برای خودش باز کرده است که به مرور زمان طرفداران خودش را هم بیشتر و بیشتر کرده است. بازی هایی که بر اساس SW ساخته شده اند در دو دسته اصلی قرار می گیرند : دسته ی اول بازی هاییست که عموما بر اساس داستان اصلی فیلم ها ساخته شده اند که از همه نظر بازی های ضعیفی محسوب می شوند که فقط به خاطر نام SW در فروش بسیار موفق بوده اند ، این بازی ها عموما توسط گروه های داخلی Lucas Arts ساخته می شوند . دسته دوم بازی هایی هستند که توسط کمپانی هایی جدا از تشکیلات داخلی Lucas Arts ساخته می شوند و با الهام گیری از دنیای SW داستانی مستقل از فیلم ها را روایت می کنند و بازی هایی هستند که به عنوان یک بازی برتر در سبک خودشان حرف های زیادی برای گفتن دارند معروفترین عناوین اینگونه بازی ها 2و1 KOTOR ، سری Jedi Knights و از بین بازی های اخیر Empire at War هستند که از لحاظ سطح کیفی در لیست بیست بازی برتر سبک های خودشان قرار می گیرند . اما این وسط بازی ای به نام LEGO Star Wars هم وجود دارد که سال گذشته توسط یک کمپانی خارجی (Traveler’s Tales Games ) ساخته شد و با شیوه ی جدید و عجیبی داستان فیلم های سه گانه ی دوم را روایت می کرد (اپیزود 1 تا 3 ) . در این بازی محیط ها ، شخصیت ها ، وسایل نقلیه و هر چیز دیگری که در بازی وجود داشت با الهام گیری از روی وسایل LEGO ساخته شده بودند و دارای روایتی کاملا شاد بود و در میانپرده های تعداد زیادی از مراحل ، صحنه های اصلی فیلم ها را به شوخی گرفته بود . تمام این نکات باعث شد که بازی با یک فروش خیره کننده روبرو شود و گیمر ها از هر سنی به انجام آن بپردازند و به دلیل چند کنسوله بودن آن همه اقشار دنیای گیم تجربه بازی با آن را داشتند . بازی نه گرافیک خیره کننده ای داشت نه از صداگزاری درست و حسابی بهره می برد تنها دلیل جذابیت آن نبود هیچ گونه خشونت به آن صورتی که در بازی های مولف روز می بینیم بود .
خشونت موجود در بازی نفسی کاملا شاد و خنده دار داشت که باعث می شد نام آن را خشونت نگذاریم . شرکت LEGO بعد از موفقیت این بازی فیلمی انیمیشنی طراحی کرد با نام Revenge of the Brick که یک داستان کوتاه را با حضور شخصیت های سه گانه ی دوم فیلم ها روایت می کرد و البته بسیار هم خنده دار بود . با توجه به موفقیت عظیم بازی ساخت دنباله ای بر آن اجتناب ناپذیر بود و با توجه به اینکه در دنیای SW سوژه به فراوانی یافت می شود مشکلی سد راه طراحی بازی وجود نداشت . بعد از خبر هایی که در مورد ساخته شدن این بازی در دوره ی Legacy منتشر شد در آخر Lucas Arts پایه ی داستان بازی را ماجراهای سه گانه ی اول (اپیزود 4 تا 6) اعلام کرد تا تمام شایعات خوابیده شود و البته بدلیل اینکه طرفداران سه گانه ی اول بیشتر هم بودند چشم انتظاری ها برای بازی بسیار زیاد شد و بالاخره بازی منتشر اما در نگاه اول همه چیز همانند همان نسخه ی اول است اما با پیشروی در بازی در همان یکی دو مرحله ی اول به تغییرات بسیار زیادی که در بازی انجام شده پی خواهید برد . بازی از لحاظ گرافیکی فقط کمی براقتر به نظر می رسد اما اینبار با محیط های پر جزییات تر روبرو هستیم از طرفی بازی به شدت تغییر رویه داده و خشن شده است و از طرفی بازی معمایی تر ، اکشن تر و طولانی تر شده است . بازی پیشرفت های قابل قبولی داشته و تکرار کامل نسخه ی قبل نبوده اما کسی که زیاد وارد جزییات نمی شود دو نسخه ی بازی را به یک شکل می بیند .

فهم داستان بازی دقیقا به این مربوط می شود که شما فیلم ها را دیده باشید یا نه چرا که در بازی چیزی به نام صدا گزاری وجود ندارد و به همین دلیل سازندگان خوش ذوقی زیادی به خرج داده اند و در بعضی صحنه ها برای اینکه گیمر این وضعیت بی صدایی را تحمل کند به سراغ به شوخی گرفتن صحنه های مشهور فیلم رفته اند که مهمترین آن ها صحنه ی رو یا رویی لوک و Darth Vader در کلود سیتی است که در آن دارث ویدر جمله معروف : "لوک من پدرت هستم" را می گفت ، اما بدلیل اینکه اینجا دارث ویدر لال است ، او عکسی را در میاورد و که در آن خودش به همراه Padme Amilda ( مادر دو قلو های اسکای واکر) دیده می شوند که در این صحنه اگر با صحنه ی معروف فیلم آشنا باشید تا مدت زیادی نمی توانید جلوی خنده خودتان بگیرید . دقیقا بعد از این صحنه ، صحنه ی سقوط لوک است که باز هم یک شوخی جالب و البته کمی درد آور محسوب می شود . از این صحنه ها در بازی زیاد خواهید که شاید از اینکه به داستان آن تکراری بگویید ، جلوگیری کند چرا که در این صحنه ها کلیت خیلی از صحنه های جدی فیلم بهم می ریزد مخصوصا صحنه ی مرگ ظاهری Boba Fett . اگر به طور کلی حساب کنیم با توجه به کمبود هایی که نبود صداگزاری در بازی ایجاد می کند ، سازندگان به خوبی از پس روایت داستان برآمده اند و البته طنز کاملا به جایی که بر روی داستان اعمال شده است هم ارزش اینکار را بیش از پیش بالا می برد .
طراحی اصلی مبارزات کوچکترین تغییری نکرده اما طراحی مراحل کاملا متفاوت از چیزیست که در نسخه ی گذشته سراغ داشتیم . در نسخه ی اول ، بازی کوچکترین گیری را برای ادامه ی بازی پیش پای گیمر نمی گذاشت و بازی بیشتر به صورت رو به جلو بود و حد اکثر معمایی که در بازی می دیدیم با تخریب یک دیوار یا استفاده از یک شخصیت خاص قابل حل بود . این بار قضیه به حدی زیادی متفاوت است چرا که به کلیت گیم پلی بازی نکات زیادی اضافه شده است مخصوصا اضافه شدن معضلی به نام باس فایت ( متاسفانه در 80 درصد مواقع این مبارزه با دارث ویدر انجام می شود اما باز جای شکرش باقیست که هیچ دو مبارزه ای که با دارث ویدر انجام می دهیم به هم شباهت ندارند) این گیرهایی که برای گیمر ایجاد شده اند را بیشتر هم کرده است البته تمام این ها در مقایسه با نسخه ی اول بازی مد نظر است چرا که اینبار بازی کاملا از سبک Plat former فاصله گرفته و تبدیل به یک بازی اکشن اما شاد شده است . در نسخه ی اول بازی امکان دسترسی به مراحل از طریق مکانی به نام Dexter’s Dinner فراهم می شد که در سه گانه ی دوم این مکان را دیده بودیم . در این نسخه هم با مکانی به نام Mos Eisley Cantina طرف هستیم که در سه گانه ی اول آن را در Tatooine دیده بود که این مکان مقداری از مکان اصلی نسخه ی اول بزرگتر است اما دقیقا کار همان را انجام می دهد . این بار هر قسمت از فیلم در طول شش مرحله روایت می شود به علاوه ی یک مرحله ی ویژه برای رکورد زنی و ... است و با بدست آوردن تعداد خاصی قطعات طلایی می توانید به این مرحله ی ویژه هم دسترسی داشته باشید (هر مرحله ویژه شامل سه بخش می شود) . با آزاد کردن تمام شخصیت های Bounty Hunter می توانید بخشی را در بازی با نام Bounty Hunter Missions باز کنید که در آن باید در یک مدت زمان کوتاه (معمولا کمتر از سه دقیقه ) یکی از سران شورشی ها (Rebel Alliance ) را نابود کنید و با نابود کردن هر شخصیت یک قطعه ی طلا جایزه بگیرید . بخش دیگر بازی که با بدست آوردن بیش از 60 قطعه ی طلایی به آن دسترسی پیدا می کنید LEGO City است که در آن باید به جمع آوری تعداد زیادی مهره در یک مدت زمان مشخص بپردازید

نا گفته نماند که مهره های طلایی (و آبی) هم در این نسخه حضور دارند که کماکان از آن ها برای آزاد کردن شخصیت ها و امکانات جدید استفاده می کنید البته استفاده ی اصلی آن ها کماکان زدن رکورد های مراحل برای بدست آوردن قطعات سفینه های فضاییست . از مطالب جانبی که بگذریم به طراحی اصلی بازی یعنی مراحل آن می رسیم که با تفاوت های عجیبی در همان یکی دو مرحله ی اول آن روبرو می شویم که در بهتر شدن بازی تاثیر زیادی داشته اند . در بازی این بار قابلیت جابجا کردن اشیا به وسیله ی هل دادن قرار داده شده که در همه ی مراحل برای حل معما ها کاربرد دارد ، از طرفی امکان دیگری که در بازی وجود دارد توانایی ساخت وسایل است ، اگر به یاد داشته باشید در نسخه ی قبلی Jedi ها به کمک Force می توانستند وسایل را جابجا کنند و در پاره ای از مواقع با هم ترکیب کنند اما این بار تمام شخصیت ها این قابلیت را دارند که قطعات LEGO را روی هم ریخته و به ساخت وسایل بپردازند اما کماکان این Jedi ها هستند که می توانند وسایل را جابجا کنند . وسایلی که می سازید معمولا یا بمب هستند یا وسایل نقلیه که دو تا از امکانات جدید بازی هستند . بمب ها برای باز کردن راه ها کاربرد دارند و وسایل نقلیه برای تردد راحتتر در طول مراحل کابرد دارند به علاوه ی اینکه بعضی از این وسایل کاربرد جنگی هم دارند البته علاوه بر وسایل نقلیه ی موتوری که توسط خودتان ساخته می شوند وسایل نقلیه ی دیگری هم وجود دارند به نام جک و جانور های موجود در مراحل بازی که می توانید بر روی آن ها سوار شوید ، در اینجا لازم به ذکر می دانم که کنترل این وسایل هم از نوع موتوری و هم از نوع جانوری با مشکلات زیادی روبروست اصولا دریافت اینکه با فشار یکی از دکمه های حرکت وسیله ی مورد نظر به کدام سو حرکت می کند تا زمانی که از یک پرتگاه سقوط نکرده اید قابل تشخیص نیست . بخش اصلی اضافه شده به بازی که از هیجان و ساخت بسیاری عالی برخوردار است مبارزات سفینه های فضاییست که از خیلی از شبیه سازهای مبارزات سفینه های فضایی هم بهتر عمل کرده است و برای ما که تجربه ی خوبی بود و البته بر خلاف بخش رانندگی در طول مراحل این قسمت از سرعت و کنترل بسیار خوبی برخوردار است .
این بار هر شخصیتی قدرت ویژه ی خود را دارد و از هم جالبتر اینکه بعضی از این قدرت ها کاملا نسبیست و بستگی به دشمنی دارد که این قدرت را روی او اعمال می کنید مثلا قدرت Force لوک بر روی دشمنانی با جثه ی بزرگتر عمل خفه کردن (Force Choke ) را انجام می دهد ولی در مورد دشمنان کوچکتر عمل گیج کردن را انجام می دهد . در طراحی هوش مصنوعی بازی در وهله ی اول سازندگان بر روی خنده دار عمل کردن دشمنان در بازی پافشاری کرده اند اما بدلیل اینکه دشمنان با تعداد زیاد به شما حمله می کنند کمی کار شما را با مشکل مواجه می کنند . در گوشه کنار بعضی از مراحل برای ادامه دادن راه با معماهایی روبرو می شود که در عین سادگی که دارند ممکن است بدلیل توجه نکردن به ابزاری که بازی در اختیارتان قرار داده از عهده ی حل آنها بر نیایید اما در کل معماهای بازی آنچنان سخت نیستند که نام آن ها را اعصاب خوردکن بگذاریم

گرافیک پیشرفتی آنچنانی نسبت به نسخه ی قبل نداشته که البته به مقتضای موضوع و سبک بازی نیاز چندانی هم به پیشرفت در این بخش بازی دیده نمی شد اما اگر بخواهیم کمی دقت کنیم محیط های بازی پر جزییات تر ، آسیب پذیرتر و بزرگتر شده اند ، از طرف دیگر افکت های انفجار بازیست که با وجود اینکه در کمتر از ده ثانیه ی ممکن است بار ها اتفاق بیفتند اما با این وجود باعث افت فریم نمی شوند . مدلسازی شخصیت ها به گونه ایست که نمی توانیم از طراحی چهره ی شخصیت ها متحرک سازی آنها حرف بزنیم پس ما هم فقط به نقد طراحی محیط به عنوان بخش نقد گرافیکی بازی بسنده می کنیم در بازی همانطور که در بالاتر اشاره کردیم چیزی به نام صداگزاری وجود ندارد اما بخش افکت های صوتی بازی و موسیقی آن به بهترین شکل کار شده است . تمامی افکت های صوتی بازی از روی متن اصلی فیلم برداشته شده اند همچنین تعدادی از موسیقی های بازی هم از روی متن فیلم برداشته شده اند و تعدادی قطعه ی موسیقی هم برای بازی ساخته شده اند که در طول مراحل آن ها را می شنویم . افکت های صوتی بازی واقعا در خدمت بازی به کار گرفته شده اند که یکی از برتری های بازی محسوب می شوند و چشم پوشی از تاثیر آن ها غیر ممکن است .

در مجموع اگر طرفدار نسخه ی قبل بازی بوده اید از این نسخه هم لذت کافی را خواهید برد حتی اگر نسخه ی قبل بازی را تجربه نکرده اید ما پیشنهاد می کنیم این نسخه را در هنگامی که از بازی های اکشن پر زد و خورد و خشن خسته شده اید امتحان کنید . تمامی طرفداران Star Wars هم اگر این بازی را انجام ندهند باید نام خودشان را از لیست طرفداران Star Wars خارج کنند
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
سیستم مورد نیاز:
CPU: Pentium III
Hard Drive Space: 3500 MB
DVD-ROM: 4X DVD-ROM
RAM: 256 MB RAM
Video Memory: 64 MB VRAM

[Mr.Milad]

نقد و بررسی کامل در مورد بازی:
BFMEII: Rise of the Witch-King

سازنده EA LA
ناشر EA Games
سبک بازی Real-Time Strategy
تاریخ انتشار Nov 28, 2006
پلتفورم PC
نویسنده MGS

ـــــــــــــــــــــــــ
همگی با رمان حماسی J.R.R.tolkin با نام ارباب حلقه ها اشنا هستیم .رمانی که از آن به عنوان یکی از برترین رمان های تاریخ یاد می شود.سال 2004 بود که اولین شماره از بازی استراتژی

Lord Of The Rings :Battle For Middle Earth برا یPc منتشر شد و توانست با الهام گیری از فیلم ارباب حلقه بازیِ موفقی را خلق کند تا بازیکنان به گونه ای خود را بهتر از قبل در جنگ ها شرکت دهند. در سال 2006 بودکه دومین شماره از این بازی با نام LOTR:BFME II عرضه شد این شماره از بازی در مستقیما از کتاب الهام گرفته شده بود و کاراکترهای فیلم در آن مشاهده نمیشدند به هر حال دومین نسخه این بازی هیچگاه نتوانست موفقیت نسخه اول را بدست بیاورد تکرار ترفند های نسخه اول باعث کلیشه ای شدن نسخه دوم شده است و همچنین از نظر زمانی کوتاه تر شده بود. با تمام ایم معایب اما یک حسن داشت آن هم اضافه شدن روش بازی استراتژی نوبتی بود.چندی پیش EA اعلام کرد که در حال اماده سازی یک بسته الحاقی با نام Rise Of The Witch King برای این بازی است.پس بهتر است یک بار نام طولانی ان را بنویسیم که احتمال دارد در قسمت جوایز گیم اسپات به عنوان طولانی ترین عنوان برای یک بازی برگزیده شود.

Lord Of The Rings: Battle For Middle Earth II – The Rise Of The Witch-King

اما داستان این نسخه که در 8 الی 12 ماموریت تعریف میشود بدین گونه است که:
از زمانی که حلقه توسط نیروهای انسانی و کوتوله ها و الف ها نابود شد، در سرزمین میانه 1300 سال با صلح و ارامش گذشته است. اما سایرون که مرده بود، دوباره باز گشته است.این بار با کمک Nazgul سواران (اژدهایی که در فیلم شاهد انها بودیم) میخواهد Angmar را فتح کند.در Angmar پس از مرگ شاه بزرگ،فرزندانش سرزمین حکومتی او را به 3 قسمت تقسیم کرده اند و هر کدام بر یک قسمت حکم میرانند اما میان آنها تفرقه ایجاد شده است.این بهترین فرصت برای سایرون است که با کمک Witch King به نابودی انسانهای Angmar بپردازد.جالب این است که Angmar به گونه ای زادگاه آراگون همان قهرمان اسطوره ای فیلم نیز میباشد.اما شما این بار باید در جناح بد بازی یعنی در نقش Witch King و سپاهیان سایرون بجنگید و هر چقدر Witch King بیشتر پیشروی کند زمان بیشتری ایجاد می شود تا سایرون قدرت خود را بازیابد.جالب این است که Producer این بازی یک ایرانی با نام امیر رحیمی است.در این نسخه از بازی گیمر باWitch King و سرگذشت او (همچون نبردهای او در مقابل انسانها) بیشتر آشنا می شود.گیم پلی بازی هم دچار تغییراتی شده است. با توجه به این مطلب که در این شماره هوش مصنوعی بازی ارتقا یافته، دشمنان واقعی تر رفتار میکنند.اگر قسمت قبل را بخاطر داشته باشید مشکلی که در مورد واحدها وجود داشت این بود که آنها هماهنگ با هم حرکت نمیکردند و گاهی اوقات بعضی از آنها جا میماندنداما در این نسخه علاوه بر موضع های دفاعی و هجومی جدید به این باگ هم توجه شده است و واحد ها با هم هماهنگ شده اند.



در این نسخه حدود 25 جادو جدید در نظر گرفته شده است که می توان تعدادی از انها را با واحدها باز کرد و از تعدادی دیگر با استفاده از قدرت حلقه استفاده کرد.شما نیز میتوانید با بعضی از این قدرت ها مانند قبل به دشمن ضربه وارد کنید و هم قدرتهای ویژه آنها را پایین بیاورید و همچنین واحدهای ویژه از جمله گرگ های جدیدی که به این شماره اضافه شده اند را ظاهر کنید تا درکنار شمابجنگند.واحد های جنگی این شماره با تو.جه به اینکه محل مبازه از Mordorبه Angmar تغییر یافته است عوض شده اند و واحد های جنگی جدیدی به بازی اضافه شده اند و عده ای همان کارایی قبلی را دارند اما با کمی تغییرات. Witch King میتواند 4 واحد جنگی جدید به نام Thrall Masterاحضار کند که هر کدام کارایی خاصی دارند

Gundabad Warriors: که در نبرد های تن به تن کاربرد دارند.

Wolf Riders: که جز سواره نظام ها هستند.

Rhudaur Spearmen: که آنها در مقابل سواره نظام ها خوب عمل می کنند.

Rhudaur Axethrowers: که تبر انداز هستند و برای زدن دشمنان در فاصله های دور کاربرد دارند

.به طور مثال شما می توانید هر کدام از انها را در موقعیت خاصی ظاهر کنید هنگامی که میبیند افراد زیادی از دشمن در حال پیشروی هستند با احضار کردن Wolf Riders انها را سریعا نابود کنید و از میان لشگرشان عبور کنید یا برای زدن دشمنانی که در فاصله دور تری قرار دارند، تبر اندازها را احضارکنید
ه طور مثال میتوانند دشمنان را منجمد سازند تا از حرکت بایستند یا واحدهای مرده را زنده کنند یا به واحد ها قدرت اضافه بدهند و کارهای دیگر که در اختیار شما قرار میگیرد.این واحدها بصورت گروه های دوتایی میباشند.گزینه بعدی Acolyte ها هستند که جادوگران را از حملات فیزیکی محافظت میکنند تا آسیبی به جادو گران هنگام جادو کردن نرسد و در صورتی که Acolyte ها بمیرند بعد ازمدتی جادو گران میتوانند انها را زنده کنند.در مورد قهرمانان فقط میدانیم که Witch King یک Troll بانام Rogrash است و باید منتظر اطلاعات جدیدی در موردش باشیم.البته نیروهای دشمن دارای قهرمانان جدیدی نیز میباشند.قسمت ساختن قهرمان هم پیشرفت کرده است و کلاس های جدید از جمله کلاس Troll لباس و زره و اسلحه ها جدیدی در اختیار انها قرار گرفته است.ساختمانهای جدیدی نیز در نظر گرفته شده است که یکی از انها برای ارتقا دادن Socrere است.البته هنوز اطلاعات زیادی در این مورد فاش نشده است.سازندگان اعلام کرده اند که سیستم منابع و ساخت واحد های جنگی بر خلاف شماره دوم این بازی، کمی ارزانتر و قیمت ها عادلانه تر شده است. قسمت War Of The Ring که قسمت استراتژی نوبتی بود هم دارای یونیتهای جدید شده است و از قبل بهتر شده است.شما در قسمت چند نفره و Skirmish میتوانید در نژاد ها و قوم های مختلف به مبارزه بپردازید که شامل قهرمان های قدیمی انگمار یعنی اجداد آراگون هستند.زیرا بین آن زمانی که نبرد اول برای نابودی حلقه در گرفت تا داستان فیلم 3000 سال اختلاف زمان بود که بازی در بین این دو بازه ی زمانی است.گرافیک بازی آنطور که مشاهده کردیم پیشرفت چندانی نداشته است فقط کمی وضعیت افکت ها بهبود یافته و بافتها و نورپردازی ها هم ارتقا یافته است و نیز باگها برطرف شده اند.در کل Rise Of The Witch King را میتوان به عنوان یک Expansion Pack قوی برای این بازی به شمار اورد.

[Mr.Milad]

Company of Heroes

سازنده Relic
ناشر THQ
سبک بازی Real-Time Strategy
تاریخ انتشار Sep 13, 2006
پلتفورم PC
____________
سطح بازی: متغیر
درجه سنی: +17
زمان یادگیری: حدود یک ساعت
____________
نقاط قوت: گیم پلی غنی، گرافیک بسیار بالا، صداگذاری افسانه ای، حالت تکنفره خوب، دوربین کاملا سه بعدی، کاتسینس های بیاد ماندنی

نقاط ضعف: لودینگهای خیلی طولانی، گیم پلی در گاهی اوقات دارای اشکال است، نبود قهرمان های کاتسینس ها در گیم پلی
____________
از جنگ جهانی دوم چه میدانید؟ شاید اگر این سوال را از گیمر ها بپرسند به طور مفصل تاریخچه ای را برای شما بگویند چون یکی از سوژه هایی که به خوبی خود را در میان بازیها جا کرده همین جنگ جهانی است. با استفاده از این سوژه تا به حال بازیهای بسیار موفقی ساخته شده اند که اکثرا بصورت اکشن اول شخص یا استراتژی بوده اند. شاید بهترین مثالها در سبک استراتژی برای جنگ جهانی دوم تا به حال عناوینی مانند Commandos و یا Panzers Phase 1 & 2 بوده اند. اما با ورود Company of Heroes ، به نظر میرسد که این لقب دیگر در اختیار Commandos و Panzers نیست !

سوژه ی این بازی همانطور که گفته شد درباره جنگ جهانی دوم است و به بصورت Real-Time Strategy دنبال میشود. داستان بازی در مورد عملیات بزرگ و با شکوه نرماندی است. عملیاتی که سربازان زیادی را در ساحل اوهاما به کام مرگ کشاند. اولین صحنه ی COH همین عملیات را نشان میدهد و سربازان وطن دوست بدن خود را در مقابل رگبارهای گلوله قرار میدهند تا از اشغال آلمان ها جلوگیری کنند. داستان بازی از عملیات نرماندی در سال 1944 آغاز میشود و تا چندین ماه بعد از آن ادامه پیدا میکند. این بازی به دلیل محدودیت وقایعی که به تصویر می کشد تنها دارای دو گروه اصلی از متحدین و متفقین یعنی آمریکا و آلمان می باشد که این خود کمی از تنوع بازی به مرور می کاهد.
گیم پلی بازی بسیار غنی است. شما مثل همه ی بازیهای استراتژی دارای یک Basement هستید که مقر نیرو های شماست. در این بازی منابع شما به 3 دسته ی کلی تقسیم میشوند:

مهمترین آنها Manpower است که به گونه ای نقش غذا را ایفا میکند. با این قدرت میتوانید نیرو تولید کنید. برای بدست اوردن این منابع باید مکانهای بیشتری را فتح کنید.
دومی Munitions است که مهمات را شامل میشود و به کمک آن میتوانید تدارکات دفاعی و تهاجمی قوی تری را نشان دهید. برای بدست آوردن آن باید نقاط مهمات را تسخیر کنید.
و سومی Fuel است که سوخت میباشد و برای ساخت و ساز به آن نیاز دارید. برای بدست آوردن آن باید مراکز سوخت را تسخیر کنید.

نیروهای بسیاری در این بازی حضور دارند که به معرفی آنها می پردازیم:
اولین گروه سربازان عادی یا rifleman ها هستند که در خط مقدم میجنگند و همیشه برای کشته شدن آمادگی دارند ! آنها همچنین قادر به پرتاب نارنجک و کار گذاشتن بمب های ساعتی می باشند.
دومین گروه مهندس ها هستند که وظیفه ساخت و ساز را به عهده دارند. البته از آنها در جنگ نیز میتوان استفاده کرد. آنها میتوانند تدارکات دفاعی مانند سنگر و سیم خاردار و مین و تیر بار و توپ های ضد تانک و همچنین ساختمانهایی مانند سربازخانه برای تربیت سرباز ها و مرکز اسلحه و ساختمانهای مربوط به ماشینهای سنگین و سبک را بسازند.
گروه سوم تک تیر اندازها هستند که توانایی زدن اهدف دور را دارند و میتوانند نارنجک و بمبهای زمانی پرتاب کنند.
چهارمین گروه سربازان تیربار دار هستند که تیربار ها را حمل میکنند و در هر جا که مناسب بود آن را قرار میدهند.
و بالاخره پنجمین گروه توپ اندازها هستند که با خمپاره اندازهای دستی هدف های نزدیک و نسبتا دور مانند ساختمانها را نشانه گیری میکنند.
به این گروه ها، گروه سربازان یگان هوایی را هم اضافه کنید که با بیسیم زدن و در خواست کمک میتوانید در بعضی از مراحل آنها را با چتر در میدان نبرد ببینید.

در کل 3 نوع تانک مختلف در بازی وجود دارند که هر کدام قابلیت متفاوتی دارند. یکی از آنها به نام Sherman به خوبی میتواند با تانک های دیگر مبارزه کند و آنها را از بین ببرد. دو تانک دیگر Crocodile و M4 برای هدف قرار دادن ساختمانها و نیروها استفاده میشوند. همچنین Crocodile میتواند گلوله های آتشین شلیک کند و یا نارنجک دودزا تولید کند. وسایل سبک مانند Halftrackبرای جابجایی نیروها به کار میرود که یک تیربار نیز در بالای آن قرار دارد. Jeepکه یک وسیله سریع و ضعیف است که با تیربار کار میکند. و همچنین تانک های کوچکی که فقط با تیربار کار میکنند.

نیروهای دیگری هم مانند کماندو ها در بازی وجود دارند که بسیار قوی هستند و در تجهیزات خود مسلسل و موشک انداز نیز دارند. البته تک تیر اندازها و مهندسان میتوانند در پشت وسایلی مانند تیربار و توپ ضد تانک و ضد هوایی بنشینند و میتوانند اسلحه هایی مانند موشک انداز یا مسلسل ها را از روی زمین بردارند. هر کدام از این نیروها دارای مهارت خاصی هستند و هر کدام از آنها با استفاده از قدرت مهمات میتوانند قابلیتی را نشان دهند. مثلا تانک های موشک انداز میتوانند در عرض چند ثانیه یک محوطه را بمباران کنند یا تک تیر اندازها نارنجک پرتاب کنند و یا تیربار دارها از فشنگ های قوی برای از بین بردن زره تانک ها استفاده کنند.



نیرو های بازی میتوانند با بدست آوردن تجربه 3 بار قوی شوند و در آخر به نیروهای مجرب تبدیل شوند. برای مثال نیروها بی تجربه زود بر روی زمین دراز میکشند و موضع دفاعی میگیرند و میترسند اما نیروهای مجرب کارایی بیشتری دارند و به خوبی تیراندازی میکنند. همچنین شما میتوانید آنها را با بعضی اسلحه ها پیشرفت دهید. به طور مثال تانکها را به گلوله های آتشین مجهز کنید یا تک تیراندازها را به موشک انداز مجهز کنید. شما میتوانید هر وقت که جوخه سربازان کم شد به آنها نیروی کمکی اضافه کیند یا به معالجه آنها بپردازید.

استراتژی حمله و دفاع در این بازی حرف اول را میزند و فرستادن نیروها بدون هدف و استراتژی مساویست با شکست ! برای مثال باید تانکها دور باشند تا به وسیله موشک اندازها هدف قرار نگیرند و یا تک تیراندازها در دید نباشند یا سربازها را پشت سنگر بفرستید و با گروه دیگر آنها را دور بزنید و از دو طرف به دشمنان حمله کنید و ... مطمعنآ این سخنان شما را به یاد بازیBrothers in Arms می اندازد. این بار استراتژی هایی را که با تجربه از آن بازی بدست آورده اید، میتوانید در این بازی پیاده کنید.

دوربین بازی بسیار عالی کار شده است هر چند این گونه دوربین ها در اکثر بازی های استراتژی 3 بعدی دیده میشوند. اما در Company of Heroes تقریبا محدودیتی برای زوم کردن دوربین وجود ندارد و شما میتوانید هر چقدر که مایلید دوربین را نزدیک بیاورید و لباس و چهره ی سربازان را از نزدیک ببینید بدون اینکه ذره ای از زیبایی گرافیکی بازی کاسته شود ! علاوه بر زوم کردن ، میتوانید زاویه دوربین را در جهت دلخواه تنظیم کنید.

شما مانند بعضی از بازیهای استراتژی (مثلا Lord of the Rings) دارای امتیاز برای خرید قدرت های خاص هستید که این امتیازها را از تجربه و جنگ کردن بدست میاورید. قدرتهای بازی در 3 گروه جای میگیرند. گروه نیروهای هوایی ، گروهای نیروهای ویژه و گروه نیروهای دفاعی که هر کدام به 6 زیر شاخه تقسیم میشوند. به طور مثال در گروه نیرو هوایی میتوانید قدرتهایی مانند بمباران هوایی را با 2 امتیاز بخرید و یا از گروه نیروهای ویژه کماندو ها را برای جنگ احضار کنید. این 6 قدرت به صورت زنجیر به هم پیوسته هستند و شما باید ابتدا نیروهای پاییین تر را خریداری کنید تا نیروهای بالاتر در دسترس قرار بگیرند. البته این نیروها فقط برای یک مرحله از 15 مرحله بازی است و در شروع هر مرحله جدید باید دوباره از اول خریداری کنید.

متاسفانه گیم پلی بازی گاهی اوقات اعصاب خرد کن میشود ! به طور مثال گاهی اوقات نیروها به خوبی فرمانها را اجرا نمیکنند و برای یک فرمان باید چند بار به آنها دستور دهید. هوش مصنوعی بازی در حد خوب و بالایی قرار دارد و دشمنان به محض اینکه شما را غافل از پایگاه های خود ببینید به سرعت حمله میکنند و یا در مقابل تانک های شما وسایل سنگین قرار میدهند و به خوبی از پایگاه خود دفاع میکنند و محیط ها را تسخیر میکنند و ... . به فرض اگر شما به وسیله آهن و یا سیم خاردار مسیر آنها را مسدود کنید آنها ابتدا برای از بین بردن موانع تلاش می کنند و در صورتی که به نتیجه ای نرسند به دنبال راه های دیگر برای نفوذ به منطقه شما می گردند.
نیروهای پیاده نظام میتوانند در ساختمانها پناه بگیرند و از پنجره ها تیراندازی کنند این حالت برای تک تیراندازها بسیار خوب است. برای از بین بردن نیروهایی که در ساختمانها هستند باید یا به آنها تیراندازی کنید که این کار کمی مشکل می باشد یا با استفاده از تانک و یا بمب های ساعتی که سربازان پرتاب می کنند ساختمان را خراب کنید.

تسخیر کردن محیطها هم در نوع خود بسیار جالب است. محیط بازی به چند دسته تقسیم میشود. مکانهای سوخت ، مکانهای مهمات و مکانهایی مانند زمین ها و ساختمانها که برای تسخیر کردن آنها باید به نیروهای پیاده نظام خود دستور دهید تا پرچم دشمن را پایین بیاورند و پرچم شما را به بالا ببرند. البته بعد از تسخیر شدن دشمن میتواند آنجا را پس گیرد اما شما میتوانید در آن مکان ساختمانهای کوچکی بسازید تا کار دشمن را با تاخیر رو به رو کنید تا دشمن مجبور شود ابتدا این ساختمان کوچک را خراب کند و بعد آنجا را تسخیر کند.

ماموریتهای بازی به 3 دسته تقسیم میشوند. دسته اول ماموریت ها ی اصلی هستند که با انجام دادن آنها بازی کامل میشود. دسته دوم ماموریت های فرعی که اگر آنها را انجام دهید کارتان برای به پایان رساندن مراحل اصلی آسان تر میشود و دسته سوم ماموریت های ویژه ای هستند که با انجام دادن آنها مدال دریافت میکنید. در پایان هر مرحله مدل هایی را در صورتی که تمامی ماموریت های آن مرحله اعم از اصلی و فرعی را انجام دهید دریافت می کنید که در واقع به شما می گوید که آن ماموریت به طور کامل انجام شده است.

بازی به جز حالت تکنفره (حالت داستانی) دارای حالت Skirmish نیز میباشد که در آن با انتخاب کردن نیرو های بازی یعنی آلمان یا آمریکا میتوانید بصورت تکنفره یا چند نفره به بازی بپردازید و قابلیت پشتیبانی از 8 بازیکن را دارد. صد البته که قابلیت بازی کردن به صورت آنلاین هم در بازی وجود دارد و بسیار لذت بخش می باشد.

فیزیک بازی واقعا قوی است. به طور مثال تانک ها با عبور از دیوارها و یا برخورد با ساختمان ها آنها را ویران می کنند و یا هنگام انفجار اشیاء به طور طبیعی به اطراف پرتاب میشوند و گرد و خاک بلند میشود و اگر کنار اشیایی مانند بشگه های سوخت انفجار روی دهد قدرت تخریب آن چندین برابر میشود. تمام لاشه های ماشین افزارها پس از از بین رفتن باقی میمانند. ساختمانها بعد از اثابت چند موشک فرو میریزند یا درختها یا تیر چراغ برق بعد از شکسته شدن بر روی زمین می افتند و ... . البته فیزیک مدلهای پیاده نظامه در مقایسه با فیزیک بقیه ی قسمتهای بازی چندان خوب کار نشده است و سعی شده در آنها از صحنه های خیلی خشن که در جنگ ها پیش میاد صرف نظر شو
اما میرسیم به گرافیک بازی که نقطه قوت این بازی است. افکت های بسیار زیادی که در این بازی به کار رفته باعث شده تا این بازی برای اجرای کامل به یک سیستم بسیار قوی نیاز داشته باشد تا جایی که حتی با سیستم توصیه شده خود بازی هم هنگامی که تمامی جزییات گرافیک را فعال کنید باز در صحنه های شلوغ و پر از انفجار با کمی افت فریم مواجه خواهید شد. با این حال گرافیک بازی با استفاده ازShader Model 3 به بالاترین حد ممکن دست یافته است. سایه زنی ها بسیار طبیعی هستند و سایه درختان و ساختمانها به خوبی بر روی زمین نقش بسته اند و سایه نیرو ها و تانک ها با حرکت آنها تغییر میکند و بسیار زیبا جلوه میکنند .نورپردازی های بازی مخصوصا در شب به زیبایی هرچه تمام تر کار شده است و کاملا حرفه ای هستند. افکتهای بی نظیری مانند افکتهای انفجار و پرتاب شدن اشیا به صورت کاملا زنده در بازی دیده می شود. شما حتی می توانید تصویر دوربین را روی فقط یک سرباز زوم کنید و هنگامی که دوربین را به پشت او ببرید حس خواهید کرد که این بازی یک بازی سوم شخص هست! جزییات تانک ها و وسائل و همچنین سربازان به خوبی هر چه تمامتر به تصویر کشیده شده است و شما با توجه به سبک بازی کهRTS می باشد تقریبا هیچگونه اشکال و یا ضعف گرافیکی در بازی نمی توانید پیدا کنید. گرافیک این بازی از نظر ما امتیاز کامل را میگیرد.

صدا گذاری بازی واقعا قدرتمند است. میدان جنگ ، چندین سرباز تیربار به دست ، یک اسنایپر و خمپاره انداز در حال رفتن به مقر دشمن هستند. در راه با نیروهای دشمن بر خورد میکنند ، سر کرده ی گروه تک تیراندازه فریاد میزند و میگوید ! MG42 پناه بگیرید ! بزنیدش ! خمپار اندازها دشمن را هدف میگیرند و تیراندازی میکنند. صدای گوش خراش تیربار از دو طرف به گوش میرسد. تک تیرانداز با صدای بلند اسلحه خود در حال قتل عام دشمنان از دور است اما تانک دشمن فرا میرسد. سربازان فریاد میزنند ! Sherman بزنیدش ! منفرجش کنید ! اما تانک تیربارش را فعال میکند و راکت می اندازد و صدای بلند راکت گوش را کر میکند. سربازان از ترس فریاد میزنند و کمک میخواهند. آنها که درجه بالاتری دارند دستور میدهند و بقیه را راهنمایی میکنند و ... .
این چند سطر را گفتیم تا شما تا حدودی به عظمت بخش صداگذاری بازی پی ببرید. صدای تمام اسلحه ها به خوبی از روی مدل های واقعی شان برداشته شده است و با کیفیت بالایی پخش میشود. از همه زیباتر صدای انفجار ها و صدای راکت ها است که بسیار بلند تر از بقیه خودنمایی میکنند و صدای گوش خراش آنها مطمعنآ شما را در جو میدان جنگ قرار میدهد. جالب این است دوربین بازی هر کجا باشد صدا محیط نسبت به دوربین به گوش میرسد ! مثلا اگر دوربین را دور کنید و حدود 200 متر آن طرف تر صدای تیر بیاید ، صدای آن از دور شنیده میشود مثل اینکه واقعا در میدان جنگ واقعی حضور دارید.

در کل Company of Heroes را به راحتی میتوان در بین برترین بازیهای استراتژی تاریخ طبقه بندی کرد که دارای نکات جالب و نوآوری های زیبایی در این سبک می باشد. انجام این بازی را به همه ی شما طرفداران سبک استراتژی توصیه میکنیم.
____________
سیستم مورد نیاز: System: 2.0GHz Intel Pentium IV or equivalent
RAM: 512 MB
Video Memory: 64 MB
Hard Drive Space: 6500 MB

[Mr.Milad]

نقد و بررسیDevil May Cry 3: Special Edition

ــــــــــــــــــ
سازنده Capcom
ناشر Ubisoft / SourceNext
سبک بازی Third-Person Action
تاریخ انتشار June 30, 2006
پلتفورم PC, PS2
ـــــــــــــــــ
سطح بازی: متغیر
درجه سنی: +17
زمان یادگیری: حدود نیم ساعت
ـــــــــــــــــ
نقاط قوت: داستان عالی، گیم پلی سریع، موسیقی متن عالی

نقاط ضعف: گرافیک نه چندان به روز، دوربین روایت کننده ی بازی
ـــــــــــــــــ
قصد ما از نوشتن این مطلب یک بررسی کوچک و البته مقایسه ای بین دو نسخه ی PS2 و PC بازی Devil May Cry 3 می باشد، ناگفته نماند که این نسخه ی PC بازی که در بازار موجود است به احتمال فراوان نسخه ی نهایی بازی نمی باشد اما به نظر نمی رسد که نسخه ی نهایی بازی تفاوت چندانی را با این نسخه ی موجود داشته باشد. لازم به ذکر می دانیم که قسمت هایی از این مطلب شامل بررسی بازی بدون در نظر گرفتن پلتفورم نیز می شود. در ابتدا به بررسی تاریخچه ی بازی می پردازیم:

زمانی که Capcom قرارداد Capcom Five را با Nintendo امضا کرد در بین گروه عظیمی از گیمرها (PS2 و PC بازان) عزای عمومی اعلام شد چرا که قرار بر این شد که نسخه های جدید محبوب ترین بازی Capcom یعنی Resident Evil بر روی کنسول Nintendo عرضه شوند. مدتی بعد Capcom برای جبران نبود سری RE بر روی PS2 دو سری بازی عرضه کرد. این دو سری بازی DMC و Onimusha بودند و با وجود اینکه به محبوبیت RE دست نیافتند اما باز طرفداران زیادی را جذب خود کردند. سری Onimusha محبوبیت زیادی را در غرب کسب نکرد و دلیل آن هم محیط و داستان بازی بود که در ژاپن فئودال اتفاق می افتاد اما وضع برای DMC جور دیگری بود؛ DMC1 زاده ی پروژه ی نا تمام RE4 بود چون آن پروژه ی RE4 تفاوت فراوانی با RE های سابق داشت بطور مثال شخصیت ها و مکانیسم گیم پلی کاملا متفاوت با چیزی بود که نام RE را روی آن می گذاشتند و دلیل آن هم تغییر کارگردان بازی از Shinji Mikami به Hideki Kamiya بود. پروژه ای که شکست خورده به نظر می رسید با پی گیری Kamiya ادامه پیدا کرد و در اولین سالهای عرضه ی PS2 تبدیل به یکی از پرطرفدارترین بازی های این کنسول شد، در بازی همانند RE بیش از یک شخصیت قابل بازی وجود داشت تا گوشزد کند که بازی از خاکستر یک پروژه ی ناتمام RE برخواسته است. دلایل زیادی را برای موفقیت آن برشمرده اند اما به اعتقاد ما گیم پلی سریع آن دلیل اصلی موفقیت آن بود، اما گرافیک بالا و همچنین داستانی پر از اشاره به اعتقاد افسانه های ملل مختلف (مخصوصا الهام گیری از کتاب کمدی الهی اثر دانته) و از همه مهمتر نقش اول پرطرفدار آن که در چند بازی دیگر غیر از DMC حضور داشته است، باعث موفقیت چشم گیر آن شد که به جرات می توان گفت این بازی در حال حاضر یک میلیون طرفدار Hardcore دارد. بدلیل درگیری استودیوی شماره ی 4 کپکام به ساخت پروژه های Capcom Five ساخت نسخه ی دوم بازی به استودیوی شماره ی 1 کپکام واگذار شد و بازی چیزی فراتر از افتضاح از آب در آمد. تقریبا تمام نکاتی که باعث جذابیت نسخه ی اول شده اند بودند در این شماره وجود نداشتند. بازی بیشتر در محیط های مدرن اتفاق می افتاد و در مجموع به یک بازی Beat’em Up تبدیل شده بود بر خلاف نسخه ی اول دیگر خبری از قسمت های معمایی، تیکه پرانی های دانته و ... نبود و بازی بطور کلی دارای حالاتی دل آزار و تیره شده بود. نسخه ی دوم در قالب 2 دیسک عرضه شده بود و دارای سه شخصیت قابل بازی بود. بدلیل فروش بالای نسخه ی دوم که تقریبا به همان اندازه ی نسخه ی اول فروخت کپکام فرصت دیگری به سازنده های نسخه ی دوم داد تا نسخه ی سوم بازی را هم خودشان بسازند ولی اینبار انتظار یک بازی عالی را از آن گروه داشت.


نسخه ی سوم بازی در سال 2004 به بازار عرضه شد و دوباره آب رفته را به جوی بازگرداند، بازی در محیط هایی همانند نسخه ی اول که همه بخش هایی از برج شیطان (Temen-Ni-Gru) بودند اتفاق می افتاد. داستان اینبار ماجراهای دانته را قبل از قسمت اول روایت می کرد، دانته اینبار جوان تر و با مزه تر شده بود. داستان بازی به زیباترین شکل رابطه ی بین دو برادر را روایت می کرد و یکی از زیباترین داستان هایی بود که در قالب یک بازی Crazy-Action روایت شده است. در سال 2005 نسخه ای از بازی با نام DMC3: Special Edition به عنوان یک Greatest Hits عرضه شد که در آن علاوه بر دانته برادر او Virgil هم قابل بازی بود که البته از لحاظ مراحل تفاوتی با دانته نداشت ولی Intro ی بازی با Virgil و سبک مبارزه و اسلحه های او با دانته تفاوت داشت.
داستان بازی برای یک بازی در سبک Crazy-Action چیزی فراتر از عالیست. معمولا بازی های این سبک از یک گیم پلی سریع برخوردارند و داستان آن ها هم در مورد شیطان یا فردی شیطان صفت است که قصد تسخیر زمین را دارد و تعداد دیالوگ های رد و بدل شده در این گونه بازی ها به زور به 40 جمله می رسد اما اینبار در DMC3 با داستانی روبرو هستیم که دیالوگ های آن بسیار عالی نوشته شده اند به خصوص دیالوگ های کمیک آن که به خارج شدن بازی از حالتی تاریک با وجود موضوع آن به مقدار زیادی کمک کرده است.


داستان از جایی شروع می شود که دانته در اولین روز تاسیس مغازه اش (که هنوز نامی ندارد) توسط فرستاده ی برادرش (Arkham) برای نبرد در برج شیطان دعوت می شود و زمانی که Arkham فرار می کند دانته مورد حمله شیاطین قرار می گیرد و در اثر مبارزه درون ساختمان، ساختمان تبدیل به ویرانه ای می شود و از این به بعد دانته به برج شیطان می رود و ماجرای اصلی شروع می شود. در Introی بخش ویرجیل با این ماجرا روبرو می شویم که ویرجیل برای بدست آوردن قدرت های پدرشان (که شیطان کاملی با نام Sparda بود بر خلاف دو برادر که نیمه انسان و نیمه شیطان هستند) در کتابخانه ای بدنبال راه باز کردن دروازه ی دنیای شیاطین به دنیای انسان هاست که آرخام به نزد او می آید و به او می گوید که می تواند به او کمک کند و از اینجا به بعد است که دو برادر در مقابل هم می ایستند چون برای بازکردن دروازه دنیای شیاطین نیاز به هر دو نیمه طلسم هایی است که مادر دو برادر به آن دو داده و هر کدام یک نیمه را دارند ولی ویرجیل نیاز به هردو نیمه دارد. زیبایی داستان در جایی است که تقریبا تمام شخصیت به اندازه دیگری در روایت داستان سهیم هستند و البته این بدلیل کم بودن تعداد شخصیت هاست (در کل بازی شامل 4 شخصیت می شود) که باعث شده تمام شخصیت ها تاثیر گزاری واقعی را داشته باشند. نکته ی جالب دیگر بازی اینست که تعدادی از Boss های بازی کسانی هستند که توسط پدر دانته (Sparda) در برج شیطان گرفتار شده بودند اما حالا با بالا آمدن برج شیطان از زیر زمین این افراد هم قدرت نمایی می کنند و البته بعد از شکست خوردن از شما تبدیل به اسلحه هایی می شوند که این اسلحه ها به شما در ادامه دادن بازی کمک می کند. شخصیت پردازی بازی هم در رتبه ی بالای قرار دارد و شخصیت های بازی یکی از دیگری جالبتر هستند مثلا رئیس های اصلی بازی همه بدلیل مبارزه با پدر دانته او را می شناسند و حرف هایی از مبارزه شان با Sparda می زنند یا مثلا برادر های دو قلو یعنی Agni و Rudra که بعد از شکست تبدیل به اسلحه های شما می شوند در حقیقت دو کله بر روی دو شمشیر هستند و اسلحه های متکلم شما هستند. (البته دانته آنها را ساکت می کند) شخصیت جالب دیگر بازی هم شخصیت دلقک است که چندین بار با او مبارزه می کنیم و همیشه با جمله ی "به جهنم خوش آمدید" از شما پذیرایی می کند، از همه جالبتر زمانی است که ماهیت اصلی شخصیت او رو می شود.


گرافیک بازی حتی برای سال 2004 (اولین تاریخ عرضه ی بازی) هم ضعیف بود. کوچکترین توجهی به جزییات بازی در این بخش نشده است. محیط های بازی انعطاف پذیری زیادی ندارند و مقدار جزییات به کار رفته در آنها کم است اما بدلیل گسترده بودن محیط های بازی این عیب قابل چشم پوشی است زیرا این بازی با وجودیکه فقط در یک محیط اصلی (برج شیطان) اتفاق می افتد اما محیط های بازی از لحاظ شکل با هم تفاوت بسیار زیادی دارند. دیگر مشخصه ی عالی این قسمت متحرک سازی شخصیت هاست که بسیار عالی انجام شده است و همه این کیفیت مدیون تکنیک Motion Capture است. اشکالات بخش گرافیک بازی زمانی خود را نمایان می کند که دوربین نمای نزدیک چهره ی شخصیت ها و دشمنان را نشان می دهد. در بین تمام چهره های موجود شاید دانته بهترین طراحی را داشته باشد و افتضاح ترین چهره را Lady Marry)) داشته باشد چرا در چهره ی او تقریبا هر گونه اشکال گرافیکی که تصور آن را می توان کرد وجود دارد. در مورد دشمنان بازی هم تقریبا چیزی به نام انعطاف در کل اندامشان دیده نمی شود انگار طوری طراحی شده اند که مجموعه ای از اعضای بدنی هستند که سازنده ها در طول طراحی گرافیک بازی این اعضای بدن را اضافه آورده اند. اشکال بزرگ دیگری که به بازی وارد است فرو رفتن شمشیر دانته در کمر او در هنگام راه رفتن است که البته زمانی که از تیپ بی لباس دانته استفاده می کنیم بدتر هم می شود. بر روی بازی یک لایه ی درخشان کننده قرار داده شده تا همه چیز براقتر به نظر برسد و تا حدودی هم اشکلات گرافیک بازی را بپوشاند اما در خیلی از موارد همین لایه موجب می شود که میزان نور در صفحه ی بازی به شدت افزایش یابد و چشم را آزار دهد. نسخه ی PC در بخش گرافیک نمره ی بهتری می گیرد البته نه به خاطر اینکه گرافیک بازی تغییر کرده است بلکه بدلیل اینکه امکان تغییر Resolution در بازی وجود دارد، باعث می شود که تصویر کمی صافتر و نرم تر به نظر برسد شاید اگر سازندگان امکان تغییرات بیشتری را برای نسخه ی PC قائل شده بودند، گرافیک می توانست نمره ی بهتری بگیرد اما بازی یک پورت خیلی ساده از روی نسخه ی PS2 است که تلاش زیادی برای حتی شباهت دادن آن به بازی های PC هم نشده است.


بازی در بخش موسیقی فراتر از عالی است زمانی که مبارزات شروع می شوند یک قطعه موسیقی به سبک متال پخش می شود که حس قتل و کشتار را برای ادامه ی بقای خود به گیمر منتقل می کند اما زمانی که خبری از مبارزه نیست یک قطعه موسیقی آرام با ضرباهنگ نسبتا کند و کمی دلهره آمیز پخش می شود که تاکید می کند هر لحظه امکان هجوم دشمن وجود دارد. صدا گزاری بازی می توانست بهتر از این باشد اما بجز صدای شخصیت ویرجیل که به حد بسیاری زیادی ضعیف کار شده است تمام صداها قابل قبول است مثلا صدای Marry که راوی داستان هم محسوب می شود بسیار عالی بوده است. در مجموع در بخش صداگذاری بازی در رتبه ی عالی قرار دارد که با کمی دقت می توانست بهترین در نوع خودش هم باشد.


مهمترین بخش یک بازی Crazy-Action گیم پلی آن محسوب می شود که DMC3 در این بخش به بهترین شکل عمل کرده است. در بازی برای دانته در ابتدا 4 سبک مبارزه قرار داده شده که تا پایان بازی تبدیل به 6 تا می شوند، برای ویرجیل نیز یک سبک مبارزه قرار داده شده است که بسیار کم به نظر می رسد اما از همان 6 سبک مبارزه دانته هم معمولا گیمر ها یک یا دو تای آن ها را انتخاب می کنند چرا که کامل کردن کلاس هر کدام از سبک های بالای 12 مرحله زمان می برد. در بخش مبارزه بازی از لحاظ دیداری بسیار تکنیکی عمل کرده است و زیباترین حرکات را می توان دید که هر کسی را سر ذوق می آورند. کمبو های بازی دقیقا همان چیزی است که هر کسی دوست دارد ببیند و هرچه سرعت عمل شما بیشتر باشد زیباتر می شوند و سرعت بازی نیز بالاتر می رود. Style Bar هم در بازی کماکان موجود می باشد که هرچه سرعت اجرای کمبو ها توسط شما بالاتر باشد به رتبه های بالاتر می رسد که این رتبه ها در رتبه دهی پایان مراحل نقش مهمی دارد.



Boss Fight های بازی هم بسیار عالی هستند خیلی راحت می توان گفت که روی دست مبارزه با رئیس های بازی هنوز نیامده است. معما های بازی تقریبا چیزی به نام سختی ندارند اما نیاز به مدت کوتاهی صرف وقت برای حلشان دارند و بازی را از حالت کاملا بکش بکش خارج کرده اند. هوش مصنوعی بازی کاملا وابسته به درجه ی سختی بازی است مثلا روی درجه ی Easy شما کوچکترین مشکلی ندارید اما روی درجه ی Hell or Heaven به شدت با مشکل روبرو می شوید. از همه مهمتر درجه های سختی بازی هستند که با تمام کردن هر کدام علاوه بر یک پوشش جدید برای شخصیتی که بازی را با آن تمام کرده ایم یک درجه ی سختی جدید هم قابل بازی می شود، هرچه درجه سختی بالاتر می رود نیاز بیشتری به سرعت عمل احساس می شود چرا که هم هوش مصنوعی دشمنان و هم تعدادشان به شدت افزایش می یابد. اشکال بزرگ بازی که از همان نسخه ی اول همراه با بازی بوده است و بعنوان جزئی از بازی شده است دوربین بازی است که مانند سری سابق RE بازی دارای دوربین های ثابت است که به شدت آزار دهنده است به طوری که در برخی مواقع شما شخصیت بازی را نمی بینید! در رابطه با کنترل بازی نسخه ی PC بازی دارای اشکالات خیلی زیاد و آزار دهنده می باشد. شاید شما بعد از 6-7 مرحله تازه بتوانید خودتان را با جای دکمه ها تنظیم کنید تغییر دادن دکمه ها هم دردی را دوا نمی کند حتی به اعتقاد ما Mouse Support بودن بازی نمی توانست تاثیر زیادی را در راحت شدن کار بگذارد، البته استفاده از گیم پد کمی کار را راحتتر می کند اما ما خودمان استفاده از صفحه کلید را ترجیح می دهیم. در مجموع می توان گفت که بازی دارای یک گیم پلی بسیار قوی است چیزی که خیلی از بازی ها از آن محروم می باشند و در نسخه ی PC با کمی توجه بیشتر در کنترل می توانست ارتباط گیمر با بازی را بسیار آسانتر کند.

DMC3 تمام نا امیدی های به وجود آمده در اثر نسخه ی دوم را از بین برد و ادامه ی آن یعنی DMC3: SE هم برای پر کردن اوقات فراغت طرفداران بازی بسیار عالی بود. در پایان به تمام افرادی که اعصاب کافی برای سرعت بالای بازی را دارند و البته سرعت در گیم پلی بازی برایشان بسیار مهم است پیشنهاد می کنم این بازی را روی درجه های سختی بالا به انجام برسانند تا لذت صد چندانی را از بازی ببرند.

[Mr.Milad]

Rise & Fall: Civilizations at War

ــــــــــــــــــــ
سازنده Stainless Steel
ناشر Midway
سبک بازی Real-Time Strategy, Third-Person Shooter
تاریخ انتشار Jun 2006
پلتفورم PC
ــــــــــــــــــــ
سطح بازی: متغیر
درجه سنی: +13
زمان یادگیری: حدود نیم ساعت
ــــــــــــــــــــ
نقاط قوت: امکان بازی کردن در حالت سوم شخص با Hero ها، جنگ های دریایی بسیار عالی، موسیقی متن بسیار خوب.

نقاط ضعف: گرافیک نسبتا ضعیف، مشکلات بسیار در گیم پلی، هوش مصنوعی ضعیف نیروها، صدا گزاری افتضاح.
ـــــــــــــــــــــ
بعد از مدت ها جنجال بی خودی و بزرگنمایی های بیش از حد تبلیغاتی بالاخره بازی Rise & Fall عرضه شد. در طی ساخت بازی پس از گذشت چندی شرکت طراح بازی اعلام تعطیلی کرد و ادامه ی ساخت بازی بر عهده ی شرکت دیگری گزارده شد. (نا گفته نماند که هر دو شرکت از زیر شاخه های کوچک Midway هستند) در حال حاضر این بازی با پایین ترین کیفیت ممکن و کلیشه ای ترین حالت موجود وارد بازار شده است و فقط این سوال را در ذهن ما به وجود می آورد که آیا Midway این بازی را آزمایش نکرده به بازار فرستاده است؟ یا برای اثبات اینکه می شود بدترین بازی های سال را هم ساخت این بازی را منتشر کرده است! یک مخلوط نه چندان جالب از سبک های استراتژی و سوم شخص. این بازی یک بار دیگر برای طرفداران سبک RTS زنگ خطری بود تا متوجه بشوند که سبک RTS تقریبا افت شدیدی کرده و دیگر دوران اوج چند سال پیش خود را طی نمی کند. در یکی دو سال گذشته تقریبا RTS هم گام با FPS در PC پیش می رفت ولی در این دو سال اخیر شاهد افت شدید بازی های این سبک بودیم. دلیل آن هم بیشتر می تواند نبود امکان نو آوری در این سبک بوده است ولی شاید ایده هایی باشند که هنوز سازنده ها به سراغ آنها نرفته اند و نمونه هایی مانند BFME1 و Empire at War دلیلی بر این مدعاست.
تقریبا هیچ چیز جدیدی را به پیکره ی RTS اضافه نکرده است و شاید بتوان گفت که این بازی تلفیق کاملا ضعیفی از تمام بازی های موفق این چند سال اخیر بوده است اما این تلفیق بیشتر مانند یک تقلید بچه گانه می ماند. بازی از دو campaign مختلف در دو منطه ی مختلف کره ی زمین و دو داستان مختلف تشکیل شده است. داستان یکی در مورد کلئوپاترا و تلاش او برای حفظ مصر در مقابل حمله ی رومیان است حال آنکه دیگری در مورد مبارزات اسکندر مقدونی با پارس هاست. در بازی شخصیت های مهم دیگری مثل آشیل، مارک آنتونی و ژولیوس سزار هم وجود دارند تا بعد تاریخی بازی گسترش بیشتری پیدا کند، اما این شخصیت ها همگی اسم هستند و آن اباهت توصیفاتشان را ندارند. در بین سربازهایی که هر کدام نژادهایی دارند تفاوت زیادی دیده نمی شود یعنی اینکه اگر شما برای خرید نیرو های مصری همان مقدار هزینه ای را بدهید که برای خرید یک نیروی یونانی داده اید این دو نیرو از لحاظ کارایی تفاوتی با هم ندارند و فقط از لحاظ ظاهر با هم متفاوتند. ساختمان های بازی اگر نگوییم همه هم شکل هستند لااقل قریب به 90 درصدشان شبیه هم هستند که این یک مشکل بزرگ برای بازی محسوب می شود چرا که، هم تعداد نژاد کم بوده هم اینکه بازی آنچنان طولانی نیست که طراحی ساختمان های متفاوت وقت زیادی را از سازندگان بگیرد و این یکی از دلایلیست که ثابت می کند بازی قبل از عرضه به بازار کوچکترین آزمایشی را نگذرانده است. منابعی که بازی کننده با آنها سر و کار دارد طلا، چوب و افتخار هستند طلا و چوب باید مطابق معمول تمام بازی های این سبک استخراج شوند اما افتخار با جنگیدن بیشتر، ساختن ساختمان و گردش در نقشه ی بازی بدست می آید. با بالا بردن درجه ی Hero می توانید از نیروهای خاصی بهره مند شوید مثلا سرعت ساخت ساختمان و نیرو ها و استخراج منابع را افزایش دهید یا به نیرو های قویتر و جدیدتری دسترسی پیدا کنید. بخش مهم و نسبتا جذاب (البته جذاب در مقابل بخش های دیگر) دیگر بازی مبارزات کشتی هاست که البته باز هم مثل اکثر قسمت های بازی، این بخش هم از مشکل طراحی یکسان برای همه ی نژاد رنج می برد. بخش مبارزات دریایی پرداختی عالی داشته است، تقریبا برای انجام این بخش و به نتیجه رسیدن در آن نوع چیدن کشتی ها خیلی مهمتر از قدرت آنهاست، اصولا مثل مبارزه روی زمین شما نیاز به یک استراتژی برای پیروزی در مبارزات دارید. شما می توانید کشتی های خود را پر از نیرو کنید و به جنگ بفرستید. یک کشتی خالی از نیرو حکم یک خطر جدی را برای شما دارد زیرا دشمنان شما می توانند با نزدیک شدن به آن کشتی سوار آن شوند و از آن علیه شما استفاده کنند و البته شما هم می توانید کشتی های دشمن را در اختیار بگیرید. بطور کلی برای اولین بار است که این احساس به شما دست می دهد که چیزی بنام نیروی دریایی هم در بین نیروهای شما قرار دارد، شاید همین قسمت را بتوان برترین بخش آن نام برد.
در این بازی می توانید کنترل Hero ها را از زاویه دید سوم شخص هم بدست بگیرید که بسیار جالب است و شاید تنها قسمتی از بازی باشد تا حدودی به چشم جدید بیاید. در این بخش شما می توانید به مبارزه بپردازید، راه ها را باز کنید اما این زاویه دید در همین سطح باقی می ماند و هیچ چیز اضافه ای ندارد. سازندگان می توانستند با قرار دادن تعدادی فرمان که بوسیله ی آنها می توانستید سپاهتان را کنترل کنید جذابیت بیشتری به این بخش دهند. این بخش بازی کار پیشروی در بازی را خیلی راحت تر می کند ولی همه چیز به سرعت عمل شما بستگی دارد. این بخش شباهت زیادی به بازی هایی مانند Dynasty Warriors دارد که در این بخش شما با کنترل Hero بصورت یک بازی hack-and-slash می توانید تعداد بسیار زیادی از سربازهای دشمن را ناکار کنید. شاید تنها جایی از بازی که Hero ها کارآمد باشند را بتوان همین قسمت دانست چون در بخش RTS بازی تنها مزیت Hero های شما اینست که می توانید قدرت آنها را افزایش و اثر ضربات آنها را قویتر کنید ولی استفاده از قدرت های Hero ها در دید سوم شخص بسیار کارآمد تر است. مشکل دیگر این بخش اینست که چیزی بنام کمبو در این بخش وجود ندارد که در حقیقت وجود سیستم کمبو برای این بخش بازی بسیار واجب بوده و نبود آن مقدار زیادی از هیجان این بخش را از بین برده است، تنها کاری که شما در این بخش می توانید بکنید فشار دادن کلید سمت چپ موس و حرکت به طرفین است. بازی از هوش مصنوعی بسیار ضعیفی که دارد رنج می کشد که این ضعف هم در بین نیروهای شما و هم در بین نیروهای دشمن دیده می شود. مثلا شما قصد دارید که سربازانتان را از بین دو ساختمان عبور دهید اما چنین چیزی غیر ممکن است، چون نیروهای شما تمام ساختمان های آن منطقه را دور می زنند و از آن منطقه خارج می شوند! یا مثلا نیروهای شما و نیروهای دشمن به خودشان زحمتی نمی دهند که با حمله به منجنیق های طرف مقابل از نابودی ساختمان های خود جلو گیری کنند و از همه بدتر نیرو های شما اگر مورد حمله هم قرار بگیرند دست به عکس العمل نمی زنند زیرا نیروها کاملا فرمان بردار هستند و فقط از شما دستور می گیرند
ریتم بازی خیلی کند است و با انجام بازی هایی مثل Empire at War ،BFMEII ،WH40K و ... تقریبا انجام این بازی به شدت آزار دهنده است. هیچ چیز آن جوری که بازی کننده می خواهد پیش نمی رود، شما باید به آرامی منابع مورد نیاز خود را استخراج کنید و با استفاده از آنها تعداد زیادی ساختمان بسازید که همه آنها در بازی مورد نیاز است و باید همه آنها را ساخت. از طرفی بدون داشتن یک Hero کار شما تقریبا به جایی نمی رسد اما مساله اینجاست که پیشرفت بازی وابسته به پیشرفت Hero هاست و شما باید تمام منابع و نیروهای خود را برای پیشرفت Hero حرام کنید. در بخش مولتی پلیر بازی برای انجام بازی از 8 بازیکن پشتیبانی می کند تعداد Map های این بخش برای ساخت یک بخش چند نفره خوب کافی است اما مشکلات موجود در گیم پلی به این قسمت هم آسیب های خود را وارد کرده است. بخش Skirmish هم مطابق رسم همیشگی بازی های استراتژی در این بازی هم وجود دارد که بخش تمرینی بازی های استراتژی محسوب می شود.
در بخش گرافیک بازی خوب بوده اما بروز عمل نکرده است. در بازی های استراتژی نوین که شروع تب آن از 2004 شروع شد دیگر بیشتر قسمت های Map ها بصورت آبجکت طراحی می شوند ولی در مورد R&F می شود گفت 80 درصد Map ها بصورت تکسچر ساخته شده اند. مثلا در بازی چمن و خاک به یک شکل هستند ولی با این تفاوت که از لحاظ رنگ با هم فرق دارند یعنی اینکه چمن های روی زمین چسبیده اند و چیزی به ساقه برای چمن وجود ندارد! مشکل عظیم بازی زمانی خودش را نشان می دهد که که شما در حالت سوم شخص قصد انجام بازی را داشته باشید. در این هنگام است که همه چیز را به شکل تخت می بینید و انعطافی از بدن Hero و دیگر نیروها در هنگام حرکت نخواهید دید. متاسفانه Draw Distance بازی هم خیلی کم است و سازندگان برای رفع این عیب تعداد کوهستان ها را زیاد کرده اند! در نور پردازی بازی هم اشکالات زیادی وجود دارد، مثلا چیزی به اسم نیم سایه در بازی وجود ندارد و سایه ها هم کاملا سیاه هستند. از طرفی در اطراف سایه ها هم، همه چیز خیلی روشن است. ولی طراحی آب بسیار خوب انجام شده است یا بهتر بگوییم لااقل بهتر از سایر بخش های بازی است. نوع حرکت آب در هنگام پارو زدن و عبور کشتی ها از میان آن بسیار عالی کار شده است و رنگ آب کاملا طبیعی است. در مجموع بازی از لحاظ گرافیکی در حد انتظارات ظاهر نشده است و می توانست خیلی بهتر از این چیزی باشد که در حال حاضر است. بازی در بخش موزیک ها بسیار عالی است و از نظر ما نمره کامل را می گیرد اما در قسمت صدا گزاری با یک فاجعه ی خیلی بزرگ روبرو هستیم. از طرفی افکت های صوتی بازی هم خیلی بی خود هستند چرا که چیز زیادی به اسم افکت صوتی در بازی وجود ندارد! با وجود اینکه بازی با تبلیغات و سر و صدای زیادی وارد بازار اما به سادگی از دور رقابت خارج شد یا بهتر بگوییم اصلا وارد رقابت نشد. اکثر قسمت های بازی در سطح پایینی قرار دارند و با این کیفیت پایین بازی توانایی رقابت با بازی ها نوین استراتژی را به هیچ وجه ندارد. عرضه ی این بازی ثابت کرد هر کسی نمی تواند نکته ی جدیدی را وارد این سبک کند شاید فقط این کار از Petroglyph بربیاید که خودشان در West Wood این سبک را خلق کردند.

[Mr.Milad]

Rise & Fall: Civilizations at War

ــــــــــــــــــــ
سازنده Stainless Steel
ناشر Midway
سبک بازی Real-Time Strategy, Third-Person Shooter
تاریخ انتشار Jun 2006
پلتفورم PC
ــــــــــــــــــــ
سطح بازی: متغیر
درجه سنی: +13
زمان یادگیری: حدود نیم ساعت
ــــــــــــــــــــ
نقاط قوت: امکان بازی کردن در حالت سوم شخص با Hero ها، جنگ های دریایی بسیار عالی، موسیقی متن بسیار خوب.

نقاط ضعف: گرافیک نسبتا ضعیف، مشکلات بسیار در گیم پلی، هوش مصنوعی ضعیف نیروها، صدا گزاری افتضاح.
ـــــــــــــــــــــ
بعد از مدت ها جنجال بی خودی و بزرگنمایی های بیش از حد تبلیغاتی بالاخره بازی Rise & Fall عرضه شد. در طی ساخت بازی پس از گذشت چندی شرکت طراح بازی اعلام تعطیلی کرد و ادامه ی ساخت بازی بر عهده ی شرکت دیگری گزارده شد. (نا گفته نماند که هر دو شرکت از زیر شاخه های کوچک Midway هستند) در حال حاضر این بازی با پایین ترین کیفیت ممکن و کلیشه ای ترین حالت موجود وارد بازار شده است و فقط این سوال را در ذهن ما به وجود می آورد که آیا Midway این بازی را آزمایش نکرده به بازار فرستاده است؟ یا برای اثبات اینکه می شود بدترین بازی های سال را هم ساخت این بازی را منتشر کرده است! یک مخلوط نه چندان جالب از سبک های استراتژی و سوم شخص. این بازی یک بار دیگر برای طرفداران سبک RTS زنگ خطری بود تا متوجه بشوند که سبک RTS تقریبا افت شدیدی کرده و دیگر دوران اوج چند سال پیش خود را طی نمی کند. در یکی دو سال گذشته تقریبا RTS هم گام با FPS در PC پیش می رفت ولی در این دو سال اخیر شاهد افت شدید بازی های این سبک بودیم. دلیل آن هم بیشتر می تواند نبود امکان نو آوری در این سبک بوده است ولی شاید ایده هایی باشند که هنوز سازنده ها به سراغ آنها نرفته اند و نمونه هایی مانند BFME1 و Empire at War دلیلی بر این مدعاست.
تقریبا هیچ چیز جدیدی را به پیکره ی RTS اضافه نکرده است و شاید بتوان گفت که این بازی تلفیق کاملا ضعیفی از تمام بازی های موفق این چند سال اخیر بوده است اما این تلفیق بیشتر مانند یک تقلید بچه گانه می ماند. بازی از دو campaign مختلف در دو منطه ی مختلف کره ی زمین و دو داستان مختلف تشکیل شده است. داستان یکی در مورد کلئوپاترا و تلاش او برای حفظ مصر در مقابل حمله ی رومیان است حال آنکه دیگری در مورد مبارزات اسکندر مقدونی با پارس هاست. در بازی شخصیت های مهم دیگری مثل آشیل، مارک آنتونی و ژولیوس سزار هم وجود دارند تا بعد تاریخی بازی گسترش بیشتری پیدا کند، اما این شخصیت ها همگی اسم هستند و آن اباهت توصیفاتشان را ندارند. در بین سربازهایی که هر کدام نژادهایی دارند تفاوت زیادی دیده نمی شود یعنی اینکه اگر شما برای خرید نیرو های مصری همان مقدار هزینه ای را بدهید که برای خرید یک نیروی یونانی داده اید این دو نیرو از لحاظ کارایی تفاوتی با هم ندارند و فقط از لحاظ ظاهر با هم متفاوتند. ساختمان های بازی اگر نگوییم همه هم شکل هستند لااقل قریب به 90 درصدشان شبیه هم هستند که این یک مشکل بزرگ برای بازی محسوب می شود چرا که، هم تعداد نژاد کم بوده هم اینکه بازی آنچنان طولانی نیست که طراحی ساختمان های متفاوت وقت زیادی را از سازندگان بگیرد و این یکی از دلایلیست که ثابت می کند بازی قبل از عرضه به بازار کوچکترین آزمایشی را نگذرانده است. منابعی که بازی کننده با آنها سر و کار دارد طلا، چوب و افتخار هستند طلا و چوب باید مطابق معمول تمام بازی های این سبک استخراج شوند اما افتخار با جنگیدن بیشتر، ساختن ساختمان و گردش در نقشه ی بازی بدست می آید. با بالا بردن درجه ی Hero می توانید از نیروهای خاصی بهره مند شوید مثلا سرعت ساخت ساختمان و نیرو ها و استخراج منابع را افزایش دهید یا به نیرو های قویتر و جدیدتری دسترسی پیدا کنید. بخش مهم و نسبتا جذاب (البته جذاب در مقابل بخش های دیگر) دیگر بازی مبارزات کشتی هاست که البته باز هم مثل اکثر قسمت های بازی، این بخش هم از مشکل طراحی یکسان برای همه ی نژاد رنج می برد. بخش مبارزات دریایی پرداختی عالی داشته است، تقریبا برای انجام این بخش و به نتیجه رسیدن در آن نوع چیدن کشتی ها خیلی مهمتر از قدرت آنهاست، اصولا مثل مبارزه روی زمین شما نیاز به یک استراتژی برای پیروزی در مبارزات دارید. شما می توانید کشتی های خود را پر از نیرو کنید و به جنگ بفرستید. یک کشتی خالی از نیرو حکم یک خطر جدی را برای شما دارد زیرا دشمنان شما می توانند با نزدیک شدن به آن کشتی سوار آن شوند و از آن علیه شما استفاده کنند و البته شما هم می توانید کشتی های دشمن را در اختیار بگیرید. بطور کلی برای اولین بار است که این احساس به شما دست می دهد که چیزی بنام نیروی دریایی هم در بین نیروهای شما قرار دارد، شاید همین قسمت را بتوان برترین بخش آن نام برد.
در این بازی می توانید کنترل Hero ها را از زاویه دید سوم شخص هم بدست بگیرید که بسیار جالب است و شاید تنها قسمتی از بازی باشد تا حدودی به چشم جدید بیاید. در این بخش شما می توانید به مبارزه بپردازید، راه ها را باز کنید اما این زاویه دید در همین سطح باقی می ماند و هیچ چیز اضافه ای ندارد. سازندگان می توانستند با قرار دادن تعدادی فرمان که بوسیله ی آنها می توانستید سپاهتان را کنترل کنید جذابیت بیشتری به این بخش دهند. این بخش بازی کار پیشروی در بازی را خیلی راحت تر می کند ولی همه چیز به سرعت عمل شما بستگی دارد. این بخش شباهت زیادی به بازی هایی مانند Dynasty Warriors دارد که در این بخش شما با کنترل Hero بصورت یک بازی hack-and-slash می توانید تعداد بسیار زیادی از سربازهای دشمن را ناکار کنید. شاید تنها جایی از بازی که Hero ها کارآمد باشند را بتوان همین قسمت دانست چون در بخش RTS بازی تنها مزیت Hero های شما اینست که می توانید قدرت آنها را افزایش و اثر ضربات آنها را قویتر کنید ولی استفاده از قدرت های Hero ها در دید سوم شخص بسیار کارآمد تر است. مشکل دیگر این بخش اینست که چیزی بنام کمبو در این بخش وجود ندارد که در حقیقت وجود سیستم کمبو برای این بخش بازی بسیار واجب بوده و نبود آن مقدار زیادی از هیجان این بخش را از بین برده است، تنها کاری که شما در این بخش می توانید بکنید فشار دادن کلید سمت چپ موس و حرکت به طرفین است. بازی از هوش مصنوعی بسیار ضعیفی که دارد رنج می کشد که این ضعف هم در بین نیروهای شما و هم در بین نیروهای دشمن دیده می شود. مثلا شما قصد دارید که سربازانتان را از بین دو ساختمان عبور دهید اما چنین چیزی غیر ممکن است، چون نیروهای شما تمام ساختمان های آن منطقه را دور می زنند و از آن منطقه خارج می شوند! یا مثلا نیروهای شما و نیروهای دشمن به خودشان زحمتی نمی دهند که با حمله به منجنیق های طرف مقابل از نابودی ساختمان های خود جلو گیری کنند و از همه بدتر نیرو های شما اگر مورد حمله هم قرار بگیرند دست به عکس العمل نمی زنند زیرا نیروها کاملا فرمان بردار هستند و فقط از شما دستور می گیرند
ریتم بازی خیلی کند است و با انجام بازی هایی مثل Empire at War ،BFMEII ،WH40K و ... تقریبا انجام این بازی به شدت آزار دهنده است. هیچ چیز آن جوری که بازی کننده می خواهد پیش نمی رود، شما باید به آرامی منابع مورد نیاز خود را استخراج کنید و با استفاده از آنها تعداد زیادی ساختمان بسازید که همه آنها در بازی مورد نیاز است و باید همه آنها را ساخت. از طرفی بدون داشتن یک Hero کار شما تقریبا به جایی نمی رسد اما مساله اینجاست که پیشرفت بازی وابسته به پیشرفت Hero هاست و شما باید تمام منابع و نیروهای خود را برای پیشرفت Hero حرام کنید. در بخش مولتی پلیر بازی برای انجام بازی از 8 بازیکن پشتیبانی می کند تعداد Map های این بخش برای ساخت یک بخش چند نفره خوب کافی است اما مشکلات موجود در گیم پلی به این قسمت هم آسیب های خود را وارد کرده است. بخش Skirmish هم مطابق رسم همیشگی بازی های استراتژی در این بازی هم وجود دارد که بخش تمرینی بازی های استراتژی محسوب می شود.
در بخش گرافیک بازی خوب بوده اما بروز عمل نکرده است. در بازی های استراتژی نوین که شروع تب آن از 2004 شروع شد دیگر بیشتر قسمت های Map ها بصورت آبجکت طراحی می شوند ولی در مورد R&F می شود گفت 80 درصد Map ها بصورت تکسچر ساخته شده اند. مثلا در بازی چمن و خاک به یک شکل هستند ولی با این تفاوت که از لحاظ رنگ با هم فرق دارند یعنی اینکه چمن های روی زمین چسبیده اند و چیزی به ساقه برای چمن وجود ندارد! مشکل عظیم بازی زمانی خودش را نشان می دهد که که شما در حالت سوم شخص قصد انجام بازی را داشته باشید. در این هنگام است که همه چیز را به شکل تخت می بینید و انعطافی از بدن Hero و دیگر نیروها در هنگام حرکت نخواهید دید. متاسفانه Draw Distance بازی هم خیلی کم است و سازندگان برای رفع این عیب تعداد کوهستان ها را زیاد کرده اند! در نور پردازی بازی هم اشکالات زیادی وجود دارد، مثلا چیزی به اسم نیم سایه در بازی وجود ندارد و سایه ها هم کاملا سیاه هستند. از طرفی در اطراف سایه ها هم، همه چیز خیلی روشن است. ولی طراحی آب بسیار خوب انجام شده است یا بهتر بگوییم لااقل بهتر از سایر بخش های بازی است. نوع حرکت آب در هنگام پارو زدن و عبور کشتی ها از میان آن بسیار عالی کار شده است و رنگ آب کاملا طبیعی است. در مجموع بازی از لحاظ گرافیکی در حد انتظارات ظاهر نشده است و می توانست خیلی بهتر از این چیزی باشد که در حال حاضر است. بازی در بخش موزیک ها بسیار عالی است و از نظر ما نمره کامل را می گیرد اما در قسمت صدا گزاری با یک فاجعه ی خیلی بزرگ روبرو هستیم. از طرفی افکت های صوتی بازی هم خیلی بی خود هستند چرا که چیز زیادی به اسم افکت صوتی در بازی وجود ندارد! با وجود اینکه بازی با تبلیغات و سر و صدای زیادی وارد بازار اما به سادگی از دور رقابت خارج شد یا بهتر بگوییم اصلا وارد رقابت نشد. اکثر قسمت های بازی در سطح پایینی قرار دارند و با این کیفیت پایین بازی توانایی رقابت با بازی ها نوین استراتژی را به هیچ وجه ندارد. عرضه ی این بازی ثابت کرد هر کسی نمی تواند نکته ی جدیدی را وارد این سبک کند شاید فقط این کار از Petroglyph بربیاید که خودشان در West Wood این سبک را خلق کردند.

[Peyman]

البته باید ذکر شود این بازی برای PS2 ساخته شده و به در خواست بسیاری از طرفداران ان را به pc تبدیل کردند ( نسخه 3 )

[akbar20]

من این بازی را در چند ماهه پیش انجام دادم و جذابیتی که این بازی برای من ایجاد کرد باعث شد تا در یک هفته 4 بار تا اخر ان را رفتم . به همه کسانی که اهل تخیل و بازی های بسیار اکشن می باشند این بازی را پیشنهاد می کنم .