ابراهيم حامدي متخلص به "ابي" در ۲۹ خرداد سال ۱۳۲۸ در ميدان فوزيه تهران ديده به جهان گشود.
او در اوان نوجواني به استعدادهاي خويش در خواندن پي برد و شروع به خواندن در يک گروه دوستانه به نام sun boys کرد و خواندن در باشگاهها و کاخ هاي جوانان را آغاز کرد و پس از چند سال ، در آغاز جواني اولين ترانه ي مستقل خود را اجرا کرد . اين اثر ترانه اي بود با نام "عطش" از ساخته هاي " استاد حسين واثقي "براي فيلمي با همين عنوان. "ابي" اين ترانه را با چنان قدرت و زيبايي اجرا کرد که توجه بسياري را به خود جلب کرد.
ابي به اين ترتيب پا به عرصه ي ترانه گذاشت و آغازگر سبکي تازه در ترانه نوين ايران شد. او با اتکا بر صداي توانمند و بي نظيرش پا به عرصه پر فراز و نشيب ترانه گذاشت. او از همان روزهاي اول و آثار نخستينش نشان داد که حرفهاي بسياري براي گفتن دارد و مي تواند تأثير به سزايي در شکلگيري ترانه نوين ايران که آن روزها چند سالي بيشتر از عمرش نمي گذشت داشته باشد.
دومين ترانه او ترانه اي بود اعتراضي به نام "چرا" ، با شعر "مسعود هوشمند" و آهنگ "استاد حسين واثقي " که به سبک و شيوه اي بسيار زيبا توسط او خوانده شد. اما سومين آهنگي که "ابي" اجرا کرد و به گفته خودش باعث معروفيت او شد ترانه اي به نام "شب" بود با "شعر "اردلان سرفراز" و آهنگ "منصور ايران نژاد " که در شوي "ميخک نقره اي" زنده ياد "فريدون فرخزاد" به گوش مردم رسيد. اين ترانه به خاطر شعر و موسيقي قوي و همچنين اجراي عالي خواننده بسيار مورد توجه قرار گرفت و همگان را به تحسين واداشت.
ابي در همين دوران با شهبال و شهرام شبپره آشنا شد و با ايشان شروع به همکاري در گروهي کرد که در آن روزگار يکي از بهترين گروههاي موسيقي در ايران بود. بله او مدتي با گروه Black cats همکاري کرد و شبهاي بسياري را در کاباره ي "کوچيني" به روي صحنه رفت و تجربه کسب کرد . اما پس از مدتي فعاليت خود را با اين گروه قطع کرد و کارش را به صورت مستقل و به تنهايي ادامه داد .
واين آغاز کار هنرمندي بود که فريادش تبديل به صداي در گلو خفه شده مردم ايران شد.
"ابي" کارش را با همين سبک و سياق ادامه داد ودر طول سالهاي پيش از انقلاب ده ها ترانه اجرا کرد. که اين ترانه ها در سالهای بعد از انقلاب در قالب چهار آلبوم منتشر شد . اين آلبومها به ترتيب "تپش" ، "نازي ناز کن" ،"شب زده" و"کوه يخ" نام داشت. او در اين چهار آلبوم آثاري جاويدان از بهترين ترانه سرايان و آهنگسازان ايران را اجرا کرد .
ابي همچنان در آن سالها بر روي تعداد زيادي از فيلمها ترانه خواند و سکانسهايي ماندگار از تلفيق هنر کارگردانان ، بازيگران و صداي "ابي" ساخته شد.
از جمله فيلمهايي که "ابي" براي آنها ترانه خواند مي توان به فيلمهاي : عطش ، هياهو ، تپش ، کندو ، ذبيح ، قاصدک ، بت شکن ، گل هاي کاغذي ، شب زخمي ، خاکستري ، باغ بلور ، تهمت ، بر فراز آسمانها و بوي گندم اشاره نمود. همچنين او در زمينه بازيگري هم يک بار خود را آزمود و در فيلم "بوي گندم" ايفاي نقش کرد .
"ابي" دو سال پيش از انقلاب براي اجراي يک سري کنسرت در آمريکا از ايران خارج و به دليل شکل گرفتن انقلاب در ايران در آمريکا ماندگار شد .
ابراهيم حامدي در سالهاي سخت و سنگين غربت نيز قدمي از راه خود پا پس نکشيد و خود را در بازار غير مسيول "لوس آنجلس" رها نکرد و با سختي زياد به انجام کار درست با ترانه سرايان و آهنگسازان مسيول و نام آشنا ادامه داد. او در طول سالهاي غربت تا به امروز دوازده آلبوم منتشر کرده است که به ترتيب انتشار عبارتند از : با تو ، غريبه ، خليج ، ستاره دنباله دار ، معلم بد ، اتل متل ، ستاره هاي سربي ، عطر تو ، پير ، تاج ترانه ، طلوع کن و شب نيلوفري .
" ابي" در تمامي اين سالها چه قبل و چه بعد از انقلاب و از همان کارهای آغازين خود و در طول سالهای غربت هيچگاه مسيوليت خود را نسبت به ايران و وضعيت مردم آن فراموش نکرده است و هميشه ترانه هاي ملي و ميهني و ترانه هاي معترض را در کنار ترانه هاي عاشقانه اجرا کرده و به سمع دوستداران صدايش رسانده است . ترانه هايي چون : چرا ، شب ، پاينده باد ايران ، روستايی ، هم غصه ، پير ، خليج فارس ، گل سرخ ، خانه سرخ ، خورشيد بي حجاب ، نون و پنير و سبزي ، اتل متل ، معلم بد ، طلوع کن ، هلا ، درخت ، سياه پوشها و چندين و چند ترانه ديگر از اين دست. او با انتخاب و اجراي اين آثار نشان داده که نسبت به مردم و ميهنش چه احساس ناب و خالصي دارد و اوج اين احساس را در ترانه "خليج فارس" که بي شک يکي از زيباترين آثار خلق شده در تاريخ ترانه نوين ايران مي باشد مشاهده مي کنيم ترانه اي که در زمان اجرايش توسط "ابي" اشک لذت و غرور و ميهن پرستي را بر ديگان هر ايراني جاري مي سازد .
بي در اجراي کنسرت نيز به موفقيتهاي بسياري دست يافته و درهاي سالنهاي بزرگ و مشهور در جهان را به روي ايرانيان باز کرده و با اتکا بر توان بالاي صدايش در اجراهاي زنده و همچنين ترانه هاي خاطره ساز و محبوبش سالانه هزاران ايراني را در اين سالنها در اقصي نقاط جهان گرد هم مي آورد و برايشان از "عشق" مي خواند . از جمله سالنهای نامداری که ابی در آنان برنامه اجرا کرده مي توان به اين سالنها اشاره کرد :
يونيورسال آمفي تياتر (لوس آنجلس) ، شراين آدوتوريوم (محل برگزاري مراسم اسکار) ، گريک تياتر (لوس آنجلس) ، کندي سنتر (واشنگتن) ، اپراي سيدني (همراه با ارکستر سمفوني سيدني ) ، سالن سلطنتي نوبل (استکهلم ) ، کويين آمفي تياتر (ونکوور) ، گلوين (سالن بين المللي سويد ) ، فيلارمونيک برلن (برلين) ، گلف دبي (سالن بين المللي دبي) ، اويشن کلاب (سالن بين المللي دبي ) ، کنسرت هاوس (يوتبوري) و ...
"ابي" در تمام دوران هنري اش با بهترين ترانه سرايان و آهنگسازان ايران همکاري داشته و بهترين آثار آنان را اجرا نموده است. شايد از اصلي ترين دلايل موفقيت او و ماندگار شدن آثار او در طول بيش از سي سال همين همکاري هاست ، که حاصلش خلق ترانه هايي ماندگار در ترانه نوين ايران مي باشد . از جمله بزرگاني که "ابي" با آنها همکاري داشته است مي توان به ترانه سراياني چون : ايرج جنتي عطايي ، اردلان سرفراز ، شهيار قنبري ، ليلا کسري(هديه) ، منصور تهراني ، زويا زاکاريان ، هما مير افشار و غيره اشاره کرد و از آهنگسازاني چون زنده ياد واروژان ، بابک بيات ، فريد زلاند ، سياوش قميشي ، محمد شمس ، اسفنديار منفرد زاده و غيره نام برد .
"ابي" آوازخواني ست مردمي که از دل مردم ايران زاده شده است. او با احترام به گوش و هوش مردم ايران در طول سي و پنج سال کار هنري اش و با قبول سنگيني مسيوليتي که بر دوش دارد و با تلاش و پشتکار زياد وبا خلق آثاري که در گوشت و خون مردم ايران جاي گرفته است و همچنين شخصيت هنري محبوبي که دارد توانسته دل بسياري از ايرانيان را بدست آورد و اين ارتباط با جوانان در ايران به حدي است که نام "ابي" بر ديوارهاي دورافتاده ترين روستاهاي ايران نيز به عنوان خواننده محبوب آنان نقش بسته و اين نشان از اوج موفقيت و محبو بيت يک هنرمند است.
به طور کلی موسيقی دانان و بخصوص کسانی که در زمينه صدا و سلفژ کار ميکنند صدای اشخاص را به سه دسته اصلی تقسيم ميکنند که اين سه دسته عبارت اند از : باس-باريتون و تنور. صداهای باس صداهايی هستند که قابليت اجرای نت های بسيار پايين را دارند و معمولا صداهايی بم و پر هستند مانند محمد نوری.صداهای باريتون به صداهايی گفته ميشود که توانايی اجرای نت های ما بين بالا و پايين را دارند مانند داريوش و صداهای تنور به صداهايی گفته ميشود که از نت های رو به بالا شروع شده و به نت های اوج ميرسند که اين نوع صداها بهترين و کمياب ترين نوع صدا به حساب می آيد و معمولا در کشور های اروپايی اين صداها رو به موسيقی کلاسيک می آورند و در زمينه اپرا فعاليت ميکنند .صدای ابی ( Mrsong ) نيز از دسته صداهايی به حساب می آيد که تنور هست و قابليت اجرای نت های بسيار بالا را دارد.در موسيقی پاپ ايران سه تنوريست هستند که تنور های برتر به حساب می آيند که اين سه خواننده ابی ( Mrsong ) - فريدون فروغی و فرهاد هستند که البته اين سه خواننده تفاوت هايی زيادی با يک ديگر دارند
تفاوت صدای ابی ( Mrsong ) با فريدون و فرهاد در اين است که اوج صدای فرهاد و فريدون نت (لا) می باشد اما ابی ( Mrsong ) سابقه خواندن تا نت (دو بالا) را هم در جوانی دارد.نت دو بالا که همان سومين دو می باشد (بدون احتساب دو معکوس ) بالا ترين نت ممکن برای صدای مرد است که تا به حال اجرا شده است و می توان به جرات گفت تعداد کسانی که در جهان توانايی اجرای اين نت را دارند به تعداد انگشتان دو دست نمی رسد.البته ياد آوری می کنم محمد رضا شجريان استاد بزرگ آواز نيز سابقه اجرای اين نت را دارد. نکته ديگری که ابی (Mrsong ) را از ديگر خوانندگان تنور ايران جدا مي کند قدرت صدای وی است. لازم می بينم نکته ای را ياد آوری کنم و آن اين است که بين قدرت صدا و صدای بالا تفاوت های زيادی است.خواننده ای که صدای آن تنور هست ۱۰۰٪ صدای بالايی دارد ولی اين دليل نمی شود که بگوييم آن شخص صدای قوی دارد .شخصی که تنوريست هست به صورت مادر زادی صدای بالايی دارد يعنی صدای وی از نت بالا شروع ميشود و به يک نت اوج ميرسد اما چگونه بيان کردن نت بالا هست که قدرت صدای وی را مشخص ميکند مثلا کسی که نت لا را می خواند آيا توان کشش آن را دارد؟ يا آن نت را در اجرای زنده هم ميتواند بخواند؟آيا وقتی آن نت را ميخواند صدای وی گوش خراش نمی شود؟ . ابی ( Mrsong ) عزيز تمام شرايط يک صدای قوی را دارد هم قدرت کشش دارد مانند ترانه خليج-پير-چرا چرا ... هم توانايی اجرا به صورت زنده و هم بيان نت بالا به صورت گوش نواز
نکته ديگری که لازم به توضيح می دانم اين است که اکثر خوانندگان و شايد بشود گفت تماميه خوانندگان در اجرای زنده نت آهنگ ها را ۲ تا ۳ پرده پايين می آورند تا به صدای آنها فشار نيايد و به راحتی چندين ترانه را بخوانند.اما به جرات می توان گفت ابی ( Mrsong ) تنها خواننده ای است که آهنگ ها را با همان نت آلبوم می خواند و گاهی پيش می آيد صدای وی در يک کنسرت در حدود ۲۰ تا ۲۵ بار به روی نت بسيار بالای سل می رود که برای مثال می توان از کنسرت ۱۹۹۴ ابی ( Mrsong ) ياد کرد که ابی ( Mrsong ) بيش از ۲۵ تا ۳۰ بار روی سل ميرود و هيچ مشکلی برای وی پيش نمی آيد يا کنسرت ۱۹۹۷ که ابی ( Mrsong ) در حدود ۲۵ بار سل و سل ديز را اجرا می کند و براحتی اين برنامه را به پايان می رساند.نکته ديگری که در مورد ابی ( Mrsong ) گفتنی است اين نکته هست که در موسيقی جهانی يک خواننده استاندارد صدای خود را نبايد از حلق به بيرون بدهد بلکه بايد صدای خود را از قسمت ديافراگم بالا بياورد و از دهان و بينی به بيرون بدهد که اين امر مستلزم تمرين بسيار زياد است که به گفته خود ابی ( Mrsong ) در آخرين مصاحبه تلوزيونی وی با (تلوزيون ايران) اين امر در وی به صورت مادر زاد می باشد امری که در موسيقی ما به آن هيچ توجه ای نميشود چرا که اکثر خوانندگان ما موسيقی پاپ و سنتی را مخلوط کرده اند و ريتم پاپ را به صورت حلقی و با تحرير اجرا می کنند که اصلا در جهان اين گونه خواندن مورد قبول نيست و می توان گفت تنها تعداد بسيار کمی از خوانندگان در ايران وجود دارند که موسيقی پاپ را به صورت اصولی آن اجرا کرده اند که برای مثال می توان به ويگن-ابی ( Mrsong )-فرهاد و عارف... اشاره کرد.
منبع
ابی برای بار چهارم تو فیستوال جهانی اول شد 
]
