مطالب آموزشی و خبر

[007]

از: مجله رايانه

گذرگاه IDE در طبقه بندي گذرگاههاي سيستم ، جزء گذرگاههاي خارجي محسوب مي شود و در سيستم از آن به منظور ارتباط قطعاتي مانند Rewriter ، CD-ROM ، HDD و ... استفاده مي شود . در سيستمهاي امروزي به طور معمول دو كانكتور IDE براي برقراري ارتباط بين 4 وسيله جانبي وجود دارد ولي در پاره اي سيستم ها تعداد اين كانكتورها 4 مورد مي باشد ، دو كانكتور به عنوان IDE ، و دو كانكتور اضافي براي استفاده تحت عنوان RAID يا ATA 133,ATA 100 .

همانطور كه مي دانيم با استفاده از كانكتورهاي IDE ي موجود روي مادر برد امكان استفاده از حداكثر دو دستگاه بر روي هر كانكتور وجود دارد .RAID تكنولوژي است كه امكاناتي نظير افزايش سرعت , Back up گيري همزمان روي يك يا چند درايو و … در اختيار كاربر قرار مي دهد . براي هر كدام از آرايشهاي ممكن هنگام استفاده از دو يا چند هارديسك , نسخه هاي متفاوت RAID مطرح مي شود به عنوان مثال : RAID1 , RAID0 و….

در اين مقاله سعي داريم كه به نسخه هاي متفاوت RAID نگاهي نزديكتر و دقيق تر بيا ندازيم .

RAID0 : ذخيره سازي روي چند ديسك بدون كنترل خطا
مزايا و مشخصات :
- داده ها به بلوكهايي تبديل مي شوند و هر بلوك در هارد ديسك مجزا ذخيره مي شود.

- باعث بالا رفتن كارايي سيستم I/O مي گردد چرا كه بار ترافيكي نقل و انتقالات بين چندين كانال مجزا تقسيم مي شود.

- بالارفتن كارايي بدليل وجود كنترلرهاي مختلفي كه عمل كنترل ترافيك را به عهده مي گيرند (افزايش سرعت)

- طراحي بسيار ساده ( زيرا مدار محاسبه Parity وجود ندارد )

- عدم پرداختن به محاسبات مربوطه به Parity وكنترل خطا (افزايش سرعت به دليل عدم پرداختن به محاسبات مربوط به Parity )

معايب :
- عدم استفاده از Parity .(هيچ گونه كد تشخيص و تصحيح خطا در اين نوع RAID وجود ندارد ).

- از كار افتادن يك درايو باعث از دست رفتن كليه اطلاعات خواهد شد.

- عدم كارايي در محيطهاي حساس به حفظ داده ها

موارد استفاده :
- ميكس و پردازش تصاوير ويديويي (ميكس و مونتاژ ).

- واژه پردازي (نرم افزارهاي تايپ و... )

- كارهايي كه نياز به سرعت بالا دارد.

Backup : RAID1 گيري همزمان داده ها به منظور Mirroring و Duplexing
Mirroning : كپي برداري هم زمان روي دو درايو

Duplexing : زماني است كه يكي از درايوها دچار مشكل شود و درايو سالمي را جايگزين نماييم سپس داده ها را روي درايو سالم كپي كنيم .

مزايا و مشخصات :
-هنگام سيكل نوشتن , گويي اطلاعات روي يك ديسك نوشته مي شود (در صورتيكه عملأ بر روي دو ديسك نوشته مي شود . مانند RAID0 ) ولي عمل خواندن , ازهر دوديسك انجام مي شود ( كاهش ترافيك گذرگاه - نوشتن بر روي هر دو ديسك ولي خواندن مجزا )

- قابليت برگرداندن %100 داده ها هنگام بروز مشكل براي يك ديسك .

- در نرخ انتقالات داده تغيير محسوسي نداريم. (يعني وجود دو ديسك تفاوتي با يك ديسك ندارد ) .

- در شرايط خاص RAID1, توانايي تحمل خرابي بيش از يك ديسك را نيز دارد .

- ساده ترين طراحي در تكنولوژي RAID (مدار مربوط به Parity وجود ندارد )

معايب :
- بيشترين تعداد هارد ديسك در ميان انواع RAID (بسته به انتخاب User )

- هزينه بالا

RAID2 : داراي خاصيت ECC با استفاده از كد همينگ
مزايا و مشخصات :
- تصحيح خطاي بسيار سريع

- مناسب براي انتقال اطلاعات

معايب :
- طراحي بسيار يچيده كه با صدمه ديدن يك ديسك دچار مشكل مي شود .

- نامناسب در ديد تجاري (تعداد زياد درايوها )

كد همينگ :
يكي از روشهاي محاسبه و كنترل خطا در سيستمهاي ديجيتال مي باشد . انواع روشها براي كنترل ترافيك داده هاي ديجيتال وجود دارد به عنوان مثال Parity haming code ,… كه مجموعه اين روشها را ECC مي نامند . (Error Checking and Correcting)

RAID3 : انتقال موازي با استفاده از خاصيت Parity
مزايا و مشخصات :
- سيكل خواندن و نوشتن بسيار سريع .

معايب :
- طراحي بسيار پيچيده كه با صدمه ديدن يك ديسك مجموعه دچار مشكل مي شود .

كاربرد :
- ميكس و مونتاژ تصوير

- ويرايش تصوير مانند RAID0

RAID4 : ديسك هاي داده مجزا ديسك مربوط به Parity مشترك
مزايا و مشخصات :
- سيكل خواندن بسيار سريع ( ترافيك كمتر در گذرگاه)

معايب :
- پيچيدگي بسيار بالا در طراحي مدار كنترلي مشكل در برگرداندن داده ها هنگام بروز اشكال در يك ديسك ( چرا كه داده ها روي ديسكها توزيع شده است )

RAID5 : ديسك هاي داده مجزا و Parity توزيع شده در ديسكهاي Data
مزايا و مشخصات :
- در اين نوع به حداقل 3 درايو ديسك سخت نياز داريم .

- تك تك بلوك هاي داده روي ديسك ها نوشته مي شوند و Parity مربوط به هر بلوك نيز داخل هارد مربوط ذخيره مي گردد.

- سيكل خواندن بسيار سريع (ترافيك كمتر در گذرگاه )

- سيكل نوشتن متوسط (محاسبات مربوط به Parity )

- قابليت و اطمينان بالا (وجود ECC )

معايب :
- خرابي در يك ديسك در خروجي تاثير ندارد.

- طراحي پيچيده مدار كنترلي

- مشكل در برگرداندن داده ها هنگام بروز اشكال

كاربرد :
- در سيستمهاي Server و بانكهاي اطلاعاتي ISPها

RAID6 : ديسكهاي داده ها مجزا با دو Parity توزيع شده مجزا
مزايا و مشخصات :
- RAID6 در واقع نسخه پيشرفته RAID5 مي باشد كه تصحيح و كنترل خطا را بهبود مي بخشد . اين ويرايش RAID اطمينان و توانايي بالا در زمينه data storage فراهم مي كند .

- بهترين انتخاب براي كاربردهاي بحراني و حساس

معايب :
- طراحي مدار كنترلي بسيار پيشرفته و پيچيده .

- سيكل نوشتن بسيار كند ( دوبار محاسبه مربوط به Parity )

- نياز به N+2 درايو ديسك سخت . بدليل دارا بودن حالت Parity دو بعدي . ( N تعداد ديسكهاي سخت در حالت معمولي )

- ادغام اطمينان بالا با قابليت بالا

RAID7 : نقل وانتقال بهينه شده غير همزمان به منظوردستيابي به نرخ انتقال بسيار سريع
مزايا و مشخصات :
- نقل و انتقال غير همزمان و داراي كنترلگرهاي مستقل.

- درايو مجزا براي ذخيره كردن اطلاعات مربوط بهParity

- برخورداري از سيستم Open System و استفاده از گذرگاهSCSI

- گذرگاه Cache داخلي با سرعت بالا (X-bus )

- ديسك هاي خواندن و نوشتن از امكان Choching استفاده ميكنند.

- تكنولوژي مدار توليد Parity تا حدودي با ساير انواع Raid تفاوت دارد .

-امكان Hot Swaping

Open system :
به سيستمي اطلاق مي شود كه قابليت سازگاري با سخت افزارها و نرم افزارهاي مختلف را داشته باشد و امكان كاركردن در سيستمهاي مختلف را به راحتي داشته باشد .

RAID10 : اين Raid حداقل به 4 دستگاه هارديسك نياز دارد
مزايا و مشخصات :
- عمل تكه تكه كردن بلوكهاي داده همانند Raid1 انجام مي پذيرد .

- تصحيح و كنترل خطا نيز مانند Raid2 مي باشد .

- نرخ انتقال بالا

- در شرايط معين , امكان تحمل خرابي چند ديسك در اين نوع RAID وجود دارد .

معايب :
- بسيار گران قيمت

- منبع تغذيه حتمأ بايد متصل به ups باشد .

- جابجايي درايوها بايد به صورت موازي انجام گيرد .

- سيستمهاي Server و بانكهاي اطلاعاتي .

RAID53 : نرخ انتقال بالا همراه با قابليت انتقال مناسب
مشخصات و مزايا :
-اين آرايه RAID حداقل به 5 دستگاه ديسك سخت نياز دارد .

- RAID53 در واقع بايد RAID03 نلميده شود زيرا عمل Striping آن همانند RAID0 بوده و Segment بندي آن نيز مانند RAID3 مي باشد.

- تحمل خطاي آن مانند RAID3 مي باشد.

- نسبت به RAID3 داراي نرخ انتقال بسيار بهتري مي باشد.

معايب :
- قيمت بالا

- همه ديسك ها بايد با همديگر سنكرون شوند كه انتخاب نوع و مدل درايو را محدود مي سازد .

- Stripe كردن در سطح بايتها نهايتأ در محاسبه ظرفيت فرمت شده تأثير منفي مي گذارد .

RAID 0+1 : نرخ انتقال داده بهينه
مزايا و مشخصات :
- حداقل به 4 دستگاه هارديسك نياز دارد .

- RAID 0+1 به عنوان آرايه آينه اي نيز معروف است با اين تفاوت كه قطعات داده ها يا Segment ها طبق استراتژي RAID0 ايجاد شده اند .

- تحمل خطاي اين نوع آرايه مانند RAID5 مي باشد .

- نرخ انتقال بالا .

- بهترين انتخاب براي سيستمهايي كه به كارايي بالا بدون توجه به حداكثر اطمينان نياز داشته باشند .

معايب :
- RAID 0+1 نبايد با RAID10 اشتباه گرفته شود . كوچكترين مشكل در عملكرد يك درايو , آرايه را به مدل RAID0 تبديل خواهد كرد .

- قيمت بسيار بالا

- جابجايي درايوها بايد به صورت موازي انجام گيرد .

كاربرد :
- پردازشهاي تصويري و fileserever هاي عمومي .

نتيجه گيري :
همانطور كه مشخص شد ، استفاده ازRAID براي مقاصد معين مي باشد و در كاربردهاي عادي و روزمره كارايي چشمگيري را به سيستم PC اضافه نمي كند . به عنوان مثال امكان استفاده از CD-ROM و Rewriter روي اين كانكتورها وجود ندارد .بنابراين هنگام استفاده از RAID ابتدا هدف و مورد استفاده خود را مشخص كنيد سپس RAID مناسب را انتخاب نماييد.

[007]

نرم افزار PartitionMagic 8.0 توليد شركت PowerQuest مي باشد و يكي از قدرتمند ترين و مطمئن ترين نرم افزارها و بهترين آنها براي پارتيشن بندي هارد ديسك مي باشد . با اين نرم افزار شما به راحتي مي توانيد حتي با وجود داشتن اطلاعات بر روي هارد ديسك و بدون از بين رفتن اطلاعات اقدام به ايجاد تغييرات در پارتيشن بندي هارد ديسك يا هارد ديسكهاي كامپيوترخود از قبيل موارد زير نماييد .

create, يا ساختن پارتيشن
delete, يا پاك كردن يك پارتيشن
merge, يا به هم چسباندن دو پارتيشن و يكي نمودن آنها
Resize, يا اضافه يا كم نمودن ظرفيت پارتيشن
Split, يا دو تيكه نمودن پارتيشن
convert file systems of partitions يا تبديل سيستم فايل يا Fat يك پارتيشن به يك سيستم فايل .

بعلاوه با ايجاد پارتيشنهاي مختلف مي تواند هارد ديسك شما را براي نصب سيستم هاي عامل مختلف آماده سازد تا شما بتوانيد كامپيوتر خود را مولتي اوپراتينگ سيستم كنيد .
اين نرم افزار با ايجاد يك منوي PQBoot for Windows به شما كمك مي كند تا بتوانيد از داخل ويندوزتان به يك سيستم عامل ديگر كه بر روي يك پارتيشن ديگر نصب شده است Restart كنيد ! و . . .
قبل از پرداختن به اين نرم افزار و آشنايي با آن لازم است اندكي با ساختار هارد ديسك ها آشنا شويد .

هارد ديسك يا هارددرايو از اصلي ترين و سريعترين راههاي ذخيره سازي و دسترسي به اطلاعات و داده ها مي باشد . امروزه همه كامپيوترها داراي درايو هارد براي ذخيره سازي اطلاعات و يا نصب سيستم هاي عامل مي باشند .
هارد ديسك از چند بخش عمده ي ؛ صفحه هاي ديسك ، هد و بازوي نگهدارنده ي آن ، شاسي يا پايه و قاب اصلي ، چرخاننده هد ، كنترلر هارد و موتور چرخاننده هارد ديسك .
به طور كلي نوشتن و يا خواندن اطلاعات با كمك و همكاري اين مجموعه امكان پذير مي باشد ، ولي محل اصلي ذخيره سازي اطلاعات همان صفحات دايره اي شكل مي باشند كه برروي هم و با اندكي فاصله چيده شده اند . اين صفحه ها توسط موتور چرخاننده هارد ديسك با سرعت زياد ( 5400 يا 7200 دور در دقيقه RPM ) مي چرخند و امكان دستيابي به اطلاعات در نقاط مختلف صفحه را به كمك كنترلر هدها به نوكهاي خواننده يا نويسنده اطلاعات مي دهند .

هر يك از صفحات هارد شامل مؤلفه هاي زير مي باشد : تراك ها كه عبارت است از يك دايره نازك كامل بر روي هر صفحه ، سكتورها كه به بخش كوچكي از تراك مي گويند و سيلندرها كه به مجموعه تراكهاي هم قطر برروي هر صفحه مي گويند .
با توجه به اينكه براي خواندن اطلاعات از روي ديسك كه در حقيقت بر روي سكتورها نوشته شده است و هر سكتور در داخل تراكها قرار دارد و هارد ديسك بايد يك يا چند دور كامل بزند و از طرفي در صورتي كه اطلاعات بر روي هارد به صورت پراكنده وجود داشته باشد ( كه در اغلب موارد به دليل دفراگ نشدن هارد چنين است ) نياز است كه هد چندين و چند بار جابجا شده و هارد ديسك نيز به دور خود بچرخد . محدود نمودن اين محوطه يا به بخشهاي كوچك تقسيم نمودن آن نه تنها دسترسي به اطلاعات را سريعتر مي نمايد بلكه از استهلاك سريع هارد ديسك نيز جلوگيري مي كند ، بعلاوه موجبات طبقه بندي اطلاعات و نصب چندين سيستم عامل بر روي يك هارد ديسك را فراهم مي كند و … .

براي راحتي تصور پارتيشن بندي هارد ديسك مي توانيد يك كيك تولد دايره اي شكل را مجسم كنيد كه آن رابا چاقو تكه تكه مي كنيد تا به هركسي يك تكه از آن را بدهيد . اين عمل بر روي هارد ديسك توسط برنامه هاي پارتيشن بندي از جمله PartitionMagic انجام مي شود .

نكته : در ابتداي كار توجه شما را به يك نكته اساسي جلب مبكنم و آن تفاوت بين نرم افزار PartitionMagic و Fdisk ميباشد.در اين باره بايد گفت جدا از پوشته گرافيكي و جذاب پارتيشن مجيك و امكانات اضافه و خلاق آن ، مهمترين تفاوت بين اين دو برنامه در اين است كه Fdisk همواره قبل از نصب سيستم عامل وارد معركه شده و اقدام به پارتيشن بندي ميكند.اما PartitionMagic از آنجايي كه يك برنامه تحت ويندوز محسوب ميشود طبيعتا پس از نصب ويندوز بر روي سيستم نصب شده و ميتواند كليه نياز هاي شما را در رابطه با مديريت و پارتيشن بندي هارد ديسك به انجام برساند.ضمنا در Fdisk همه چيز بصورت دستي بوده و در واقع اين شما هستيد كه پس از پارتيشن بندي توسط Fdisk مي بايست كامپيوتر را بوت كرده و سپس عمليات مربوط به فرمت كردن كليه پارتيشن هاي ايجاد شده را تك تك انجام دهيد.در حالي كه در پارتيشن مجيك ، پس از تعييد نهايي ( Apply ) و آغاز مرحله شروع عمليات ،كلا سيستم وزمام و اختيار آن در اختيار پارتيشن مجيك قرار گرفته و كليه امور مربوط به راه اندازي مجدد كامپيوتر بطور كل، پروسه عمليات شامل فرمت سيستم و غيره تماما توسط پارتيشن مجيك انجام گرفته و شما صرفا ناظر انجام مراحل عمليات هستيد و نه چيزي بيشتر!
براي نصب PartitionMagic 8.0 به موارد ذيل نياز داريد :
الف) حداقل 70 مگابايت فضا خالي بر روي هارد ديسك
ب) سي دي رام ( هر سرعتي )
ج) دو عدد فلاپي ديسكت براي ايجاد ريسك ديسك در صورت نياز ( اين دو عدد فلاپي كه در پايان نصب نرم افزار ساخته مي شود به عنوان ديسكتهاي BootAble براي پارتيشن بندي بدون داشتن سيستم عامل بر روي هارد ديسك مي باشد )
د) VGA با رزولوشن 800 x 600 pixels
هـ) سيستم عامل ويندوز ، با شرايط زير :
سيستم هاي عامل Windows 95b - Windows 98 SE Windows Me – Windows NT 4.0 - با حداقل حافظه يا رم32 MB* Pentium/ و پردازنده 150 MHz
سيستم عامل Windows XP - Windows 2000 Professional با حداقل رم 128MB و پردازنده Pentium/233MHZ ( حداقل رم براي ويندوز 2000 به ميزان 64MB )
در صورتي كه از سي دي BootAble اورجينال PartitionMagic 8.0 يا از فلاپي BootAble آن استفاده مي كنيد شما براحتي مي توانيد تحت هر سيستم عاملي از اين نرم افزار استفاده نماييد .
براي ساختن فلاپي ديسكت بوت ، مي توانيد در هنگام نصب نرم افزار با پاسخ مثبت به درخواست برنامه براي ساختن ديسكت بوت موافقت نماييد يا اينكه بعد از نصب از طريق منوي
Start _ Programs _ PowerQuest PartitionMagic 8.0 _ PartitionMagic 8.0 Tools _ Create Rescue Disks .
اين كار را انجام دهيد . اما اگر ويندوز نداريد در اين صورت در محيط Command Prompt در داخل دايركتوري English\DOSMAKE فرمان MAKEDISK A: را صادر كنيد .

[007]

قبل از استفاده از برنامه لازم است نكاتي زير را مدّ نظر قرار دهيد :
1ـ قبل اجراي برنامه كليه برنامه فعال خود را ببنديد و ذخيره سازي هاي خود را انجام دهيد .
2ـ از اطلاعات مهم خود ذخيره و پشتيبان بگيريد زيرا امكان از دست دادن اطلاعات وجود دارد .
3ـ از عدم وجود برنامه هاي Scheduled Tasks يا برنامه هاي TSR نظير Screen Saver يا همان برنامه هايي كه در زمان مشخص اجرا مي شوند مطمئن شده و يا آنها را غير فعال نماييد .
4ـ حتماًديسكت بوت بسازيد .
5ـ در صورتي كه وسط برنامه برق قطع شود و يا كامپيوتر به هردليلي خاموش يا Reset شود ممكن است هارد ديسك شما لطمات جبران ناپذيري ببيند و جدول پارتيشن آن به طور كلي پاك شود .
6ـ در هنگام استفاده بي نهايت دقت كنيد قبل از اجراي تغييرات ( Apply ) كاملاً از اقدامات انجام شده مطمئن شويد .
پس از ورود به برنامه پنجره اصلي آن هويدا مي شود : اين پنجره به دو صورت ظاهر مي شود ؛ يكي پنجره اي كه براي برنامه اصلي كه تحت ويندوز اجرا شده است ظاهر مي شودو ديگري پنجره اي كه بواسطه استارت كامپيوتر با ديسكت بوت Partition Magic ظاهر مي شود .
در واقع وقتي كه با ديسكت بوت ، كامپيوتر خود را لود مي كنيد پنجره شماره دو ظاهر مي شود اين پنجره امكانات كمتري نسبت به پنجره اصلي برنامه دارد اما مي توان اكثر كارهاي اساسي را با آن انجام داد . چون محتويات اين پنجره در پنجره اصلي برنامه نصب شده تحت ويندوز وجود دارد ، ما همان پنجره اصلي را براي شما توضيح مي دهيم . مطمئناً پس از يادگيري آن ، اين دانسته ها را نيز مي توانيد در باره پنجره اي كه در هنگام بوت با فلاپي ظاهر مي شود و همچنين گزينه هايي كه در هنگام كليك راست بر روي پارتيشن ها و يا نام ديسك (ها) هويدا مي شود نيز به كار ببريد .
پنجره اصلي برنامه شامل تمام تولبار و شورتكاتها و تسك ها يا وظايف و نقشه ديسكها و ليستي از پارتيشنهاي موجود در ديسك انتخاب شده مي باشد . اگر كامپيوتر شما داراي دو هاردديسك باشد در هر زمان مي توانيد با انتخاب يكي مديريت مربوط به آن هارد ديسك را انجام دهيد.
در بالاي صفحه منوبارها و تولبارها قرار دارند .
در بخش ديسك مپ ( Disk Map ) شما مي توانيد ميزان فضاي اشغال شده توسط هر پارتيشن را به طور تقريبي ببينيد كه هر يك از آنها در صورت اختلاف بين سيستم فايلي آنها به رنگي متفاوت با ديگري ديده مي شود . اگر هاردديسك كامپيوتر شما علاوه بر پارتيشن اوليه داراي پارتيشن گسترده ( Extended ) نيز باشد درايوهاي منطقي ( Logical ) نيز در داخل آن مشخص خواهد شد . ( در يك پارتيشن بندي عادي هارد ديسك داراي يك پارتيشن اوليه كه همان درايو C است و معمولاً اين درايو به صورت اكتيو نيز مي باشد و يك پارتيشن گسترده ( Extended ) مي باشد كه شامل پارتيشن هاي منطقي بوده و به نامهاي D و E و … شناخته مي شوند .)
در بخش ليست پارتيشنها ، تعداد پارتيشنهاي موجود ديسك انتخاب شده را با توضيحات كامل تر مي بينيد . علامت ستاره در بعضي از پارتيشنها دالّ بر اين است كه آن پارتيشن ، داراي يكي از شرايط زير است :
1ـ يا پارتيشن گسترده است . ( Extended )
2ـ يا پارتيشن مخفي است . ( Hidden ) {پارتيشن هاي مخفي پارتيشنهايي هستند كه نام درايو ( Drive letter ) ندارند و كاربران نمي توانند به آن دسترسي داشته باشند. البته در ويندوز ايكس پي و 2000 حرفه اي اين پارتيشنها مي توانند نام درايو بگيرند . تمام پارتيشنها بجز پارتيشن اكتيو مي توانند مخفي شوند }
3ـ يا پارتيشني است كه سيستم فايل آن توسط سيستم عامل فعال پشتيباني نمي شود . به عنوان مثال اگر برنامه تحت ويندوز 98 اجرا شده باشد پارتيشن هايي كه سيستم فايل آنها NTFS يا EXT2 , 3 مي باشند ستاره دار خواهند بود .
4ـ يا اينكه بخشي از هارد ديسك است كه هنوز پارتيشن بندي نشده است .
در بخش Partition Operation شما مي توانيد اعمال مربوط به پارتيشن منتخب را انجام دهيد .
بخش پايين پنجره اصلي Legend ها را مي بينيد كه راهنماي خوبي براي رنگ نوع سيستم فايل پارتيشنها مي باشد .
تمام اين بخشها و گزينه ها بجز منوي اصلي برنامه را مي توانيد از طريق منوي View از پنجره اصلي برداشته و يا اضافه نماييد .
در منتهي اليه پنجره اصلي بخش Status Bar را مي بينيد كه با عبور ماوس از روي هر گزينه اي توضيحي درباره آن گزينه در اين قسمت ظاهر مي شود .
با توجه به اينكه تولبارها ميانبرهايي براي گزينه هاي داخل منوهاي اصلي مي باشند و از طرفي با كمي مكث بر روي هر تولباري نام مربوط به آن تولبار به وسيله يك تول تيپ ظاهر مي شود لذا براي جلوگيري از توضيح اضافي در مورد تولبارها خودداري مي گردد و صرفاً زير منوها توضيح داده مي شوند و به تبع آن مسلماً شما عزيزان با تولبارها نيز آشنا خواهيد شد .

ـ منوي General : ( اولين منو از سمت چپ )
Apply Changes ( Ctrl + A )
با انتخاب اين گزينه تمام كارهايي كه انجام داده ايد اعمال مي گردد ، البته در صورتيكه به پرسش برنامه پاسخ مثبت دهيد . در اغلب بخشها برنامه از ما پرسش براي تأييد اقدامي كه مي خواهيم انجام گردد مي پرسد تا از اقدام ما مطمئن گردد .
Undo Last Change ( Ctrl +z)
آخرين عمل انجام شده را بر مي گرداند .
Discard All Changes ( Ctrl + D)
تمام اعمال انجام شده را بر مي گرداند . ( انگار هيچ اقدامي صورت نگرفته است ) البته اين دو مورد اخير زماني امكان پذير است كه گزينه Apply Changes انجام نشده باشد .
Pereferences

تيك مربوط به Allow 64K FAT Clusters for Windows NT/Windows 2000/XP هر چند كه خود برنامه هم آن را پيشنهاد نكرده است اجازه مي دهد كه ما پارتيشنهايي با كلاسترهاي 64 KB درست كنيم كه در اينصورت بنا بر توضيح خود برنامه در ويندوزهاي NT , 2000 , XP قابل دسترسي مي باشد .
در پنجره مربوط به Skip Bad Sector Checks در صورتيكه گزينه اي تيك خورده باشد آن هارد ديسك در هنگام اجراي اعمال Resize/Move, Create, Copy, Format برنامه از پرداختن به كنترل و بررسي بدسكتورهاي موجود در هارد ديسك جلوگيري مي كند و در نتيجه اعمال ذكر شده سريعتر انجام مي شود و لي در عوض ممكن است در صورت وجود بدسكتورهاي احتمالي و عدم نشانه گذاري آنها توسط برنامه در آينده در هنگام استفاده از اين پارتيشن امكان خرابي داده هاي ذخيره شده در اين بخش وجود داشته باشد .
در پنجره ديگر شما مي توانيد هارد ديسك خود را به صورت ReadOnly درآوريد تا از امكان بروز تغييرات احتمالي در آن جلوگيري به عمل آوريد . با ReadOnly نمودن يك ديسك اقدامات مربوط به آن ديسك منتفي مي گردد و هيچ عملي را نمي توانيد بر روي هارد ديسك مورد نظر انجام دهيد .
Set Password
در اين بخش شما مي توانيد براي جلوگيري از سوء استفاده احتمالي از برنامه و يا جلوگيري از استفاده افراد ناشي از برنامه براي برنامه خود پسورد بگذاريد .
Exit
با اين گزينه از برنامه خارج مي شويد . در صورتيكه عملي را Apply ننموده باشيد برنامه از شما براي خروج اجازه خواهد خواست
ـ منوي View
همانطور كه قبلاً نيز اشاره شد از اين منو براي كاستن يا افزودن تولبارها و يا تغيير منظره ديد پنجره استفاده مي شود . در اين منو در مورد آخرين زيرمنو Operations Pending كمي توضيح خواهيم داد :
در اين بخش تمام اعمالي كه بر روي هارد ديسك انجام داده شده است به ترتيب نشان داده شده است ( در حقيقت شبيه تاريخچه History مي باشد ) شما از طريق همين بخش مي توانيد كارهاي انجام شده را اِعمال كنيد يا از بين ببريد .
ـ منوي Disk
زير منوهاي اين منو با انتخاب نام ديسك ( Disk 1 يا Disk2 ) در بخش ليست پارتيشنها فعال مي گردد .
منوي اول Delete All Partitions.. تمام پارتيشن هاي ديسك انتخاب شده را پاك مي كند .
منوي دوم Properties اطلاعاتي در مورد ديسكت انتخاب شده به ما مي دهد . در اينجا هم مي توانيد گزينه هايي همانند گزينه هاي موجود در بخش Pereferences را مشاهده نماييد .
ـ منوي Partition
Browse از طريق اين گزينه شما مي توانيد بدون خروج از برنامه از اطلاعات موجود در پارتيشن انتخاب شده مطلع شويد .
Move / Resize از طريق گزينه شما مي توانيد اندازه پارتيشن انتخاب شده را بوسيله نوار لغزنده بالاي صفحه يا وارد نمودن اعداد مشخص در فيلدهاي مربوط كم يا زياد كنيد . ( قبل از انجام اين كار ، بايد از طريق گزينه Windows Defragmenter در منوي Partition عمل دفراگ درايوهاي مورد نظر را انجام دهيد . )
براي Move نمودن يك پارتيشن بايد فضايي كه براي پارتيشن ديگري اختصاص داده نشده باشد در نزديكي پارتيشن مذكور وجود داشته باشد . اگر چنين چيزي موجود نباشد پارتيشني را داراي فضاي خالي مي باشد كوچكتر نماييد و آنگاه پارتيشني را كه مي خواهيد Move كنيد به آن قسمت خالي كه با كوچك نمودن پارتيشن حاصل شده است انتقال دهيد . حتماً در نظر داشته باشيد كه عمل Move را در مورد پارتيشن BOOT يا Active انجام ندهيد .
بخش انتخاب مربوط به Cluster size فقط براي سيستم فايل هاي 16 و 32 مي باشد . Cluster size سيستم فايل هاي NTFS را از طريق منوي Partition . Advanced . Resize Clusters. انجام دهيد .
Copy : از طريق اين گزينه شما مي توانيد يك پارتيشن ديگري عيناً و همانند پارتيشن انتخاب شده بسازيد . براي اين كار شما به فضايي هم اندازه يا بيشتر از فضاي پارتيشن انتخاب شده نياز داريد .

در پنجره مربوطه و در ليست پايين رو ديسكي را مي خواهيد كار كپي را برروي آن انجام دهيد مشخص نماييد .
اگر چنانچه پارتيشني كه كپي نموده ايد ظرفيت آن كمتر از ظرفيت فضاي آزاد بر روي ديسك است مي توانيد يكي از گزينه هاي Beginning of free space ( از ابتداي فضاي آزاد ) يا End of free space( از انتهاي فضاي آزاد ) را به دلخواه خود انتخاب نماييد ، ( پيش فرض برنامه از ابتداي فضاي آزاد مي باشد ) . اگر چنانچه گزينه مذكور را از انتهاي فضاي آزاد انتخاب نموديد حتماً بايد از نوع سيستم فايل و درست بودن پارتيشن خود مطمئن شده و مقدار فضاي باقي مانده نيز قابل دسترسي باشد . در بخش ليست پارتيشنها نيز پارتيشن مربوط را كليك كنيد و كليد Ok را بزنيد .
Create :
با اين گزينه شما مي توانيد فضاي خالي روي ديسك را پارتيشن بندي نماييد .
ـ گزينه Creat as : كه يك ليست پايين رو مي باشد داراي دو گزينه Logical Partition ( پارتيشن منطقي ) و Primary Partition ( پارتيشن اوليه ) مي باشد .
پارتيشن اوليه براي نصب سيستم هاي عامل و پارتيشن منطقي براي هر منظوري اعم از ذخيره سازي داده ها و نصب برنامه ها و … مي باشد .
(شما مي توانيد سيستم هاي عامل خود را بر روي پارتيشن منطقي هم نصب كنيد يعني اينكه اگر پارتيشن اوليه داشتيد و خواستيد بقيه پارتيشنها را در پارتيشن گسترده به صورت منطقي تقسيم بندي كنيد مشكلي براي نصب چند سيستم عامل پيش نخواهد آمد . )
ـ گزينه Partition Type : نيز يك ليست پايين رو مي باشد . توسط اين گزينه شما مي توانيد نوع سيستم فايل پارتيشن را مشخص نماييد .
Fat : قابل تشخيص توسط تمامي سيستم عاملها
Fat32 : قابل تشخيص توسط سيستم عامل ويندوز 98 و بالاتر
NTFS : قابل تشخيص توسط ويندوز هاي 2000 و XP ( NTFS . 04 توسط ويندوز NT قابل شناسايي است )
EXT2 , 3 - swap : سيستم فايل هاي مخصوص سيستم عامل لينوكس
UnFormatted : يعني ساختن پارتيشن تنها و اختصاص فضايي براي يك پارتيشن بدون سيستم فايل

در جعبه مخصوص Label مي توانيد يك ليبل يا نام براي پارتيشن مي توانيد انتخاب نماييد . اين نام مي تواند تا 32 كاراكتر الفبايي براي NTFS و 16 كاركتر الفبايي براي EXT2 , 3 و 11 كاراكتر الفبايي براي ساير پارتيشنها باشد .

در بخش SizeBox مي توانيد اندازه پارتيشن خود را به واحد مگابايت وارد نماييد يا اينكه در روبروي آن درصد فضايي را كه مي خواهيد به پارتيشن مذكور اختصاص دهيد را بنويسيد .
در بخش Cluster size سعي كنيد همان سايز Default را رعايت نماييد تا خود برنامه بر اساس استاندارهاي همان سيستم فايل اندازه كلاسترها تعيين نمايد .

در بخش Drive Letter نام درايو مربوطه را وارد نماييد يا همان پيش فرض سيستم را قبول كنيد .

در فريم مربوط به Position مي توانيد مشخص نماييد كه پارتيشن شما از انتهاي فضاي خالي تقسيم بندي شود يا از ابتداي فضاي خالي .

Delete : از اين گزينه براي پاك كردن يك پارتيشن استفاده مي شود .

UnDelete : در صورت پشيماني از پاك كردن يك پارتيشن مي توانيد از UnDelete استفاده نماييد .
اگر در جعبه گفتگوي ظاهر شده گزينه Delete and Secure Erase را علامت زده باشيد ، آن پارتيشن ديگر قابليت Unerase يا UnDelete خود را كه همان بازگرداندن پارتيشن پاك شده مي باشد را ازدست خواهد داد . با انتخاب اين گزينه تمام آنچه كه در پارتيشن مذكور وجود دارد ( داده ها ) از بين خواهد رفت و قابل بازيابي و برگشت نخواهد بود .

Label : توسط اين گزينه ليبل و نامي را براي پارتيشن خود انتخاب نموده يا تعويض نماييد .

Format : با اين گزينه مي توانيد يك پارتيشن را با سيستم فايل انتخابي خودتان فرمت نموده و يك نام يا ليبل نيز براي آن انتخاب نماييد .

Convert : با اين گزينه مي توانيد نوع سيستم فايل پارتيشن منتخب را به سيستم فايل ديگر تبديل نماييد . شما مي توانيد سيستم فايل هاي پايين تر را به بالاتر Convert نماييد . اگر بخواهيد پارتيشني را كه سيستم فايل آن NTFS مي باشد به FAT32 تبديل كنيد بايد ابتدا آن پارتيشن را پاك كنيد سپس مجدداً با FAT32 پارتيشن بندي نماييد .

Merge : با اين گزينه مي توانيد دو پارتيشن را با هم يكي كنيد و به هم پيوند دهيد تا يك پارتيشن شوند .

قبل از توضيح درباره پنجره هاي مربوط به اين گزينه ، لازم به چند نكته مهم توجه نماييد :
ـ شما مي توانيد Fat را با Fatr32 به هم پيوند دهيد و NTFS را هم با NTFS با هم متصل نماييد ، يعني نمي توانيد NTFS را به Fat يا FAT32 پيوند دهيد . اگر بخواهيد يك Fat32 را Ntfs به هم پيوند دهيد ابتدا بايد Fat32 را به NTFS تبديل ( Convert ) نماييد سپس Merge كنيد . ضمناً نسخه هاي NTFS هم بايد يكي باشد يعني نمي توانيد NTFS . 04 ويندوز NT را با NTFS جديد ويندوز هاي 2000 و XP پيوند دهيد .
ـ با توجه به ميزان داده هاي موجود در پارتيشنهايي كه قرار است با پيوند بخورند ممكن است انجام اين عمل طولاني شود حتي بيش از يك ساعت نيز طول بكشد . لذا در صورت طولاني شدن عمل ، هرگز كامپيوتر خود را خاموش يا ري استارت ننماييد تا عمل پيوند تمام شود .
ـ هرگز پارتيشني را كه حاوي فايلهاي سيستمي مي باشد و يا اينكه Compressed ( فشرده شده ) مي باشد را با پارتيشن ديگر پيوند ندهيد .
ـ پارتيشن هاي NTFS بايد داراي يك ويرايش ( Version ) و ظرفيت كلاستر برابر باشند . براي اطلاع از اين وضعيت مي توانيد با كليك راست بر روي پارتيشنهاي مذكور و انتخاب گزينه Properties ( تب NTFS info ) اين دو مورد را با هم بسنجيد .

سپس در مرحله اجرا ، در فريم Merge Options پارتيشني را كه مي خواهيد پيوند بخورد را مشخص نماييد . با انتخاب هر پارتيشن اطلاعات آن پارتيشن در يك پوشه جداگانه بر روي يك درايو ديگر ذخيره خواهد شد كه شما مي توانيد اين پوشه يا فولدر را در فريم پاينيي به عنوان NewFolder وارد نماييد . در فريم آخر نوع سيستم فايل پارتيشن جديد را مشخص نماييد و OK را كليك كنيد .

Split : اين گزينه برعكس گزينه Merge عمل مي كند . با اين گزينه شما مي توانيد يك پارتيشن بزرگ را به دو يا چند پارتيشن ديگر تقسيم نماييد . توجه داشته باشيد كه اين عمل را در مورد پارتيشني كه اكتيو است و يا داراي فايلهاي سيستم عامل مي باشد انجام ندهيد . (قبل از انجام اين كار نيز همچون گزينه Move/Resize ، بايد از طريق گزينه Windows Defragmenter در منوي Partition عمل دفراگ درايو مورد نظر را انجام دهيد . )

در جعبه گفتگو حاصل از كليك گزينه Split در تب Data شما مي توانيد فايلها يا فولدرهايي را كه مي خواهيد در پارتيشن جديد قرار گيرند را به پنجره طرف راست ( New Partition ) منتقل كنيد . در بخش فوقاني همين قسمت نيز دو گزينه ديگر وجود دارد كه مي توانيد نام ليبل و نوع پارتيشن خود را اعم از Primary يا Logical را انتخاب نماييد .
در تب Size نيز سايز و ظرفيت مربوط به پارتيشن جديد را مشخص نماييد و Ok را كليك كنيد . به ياد داشته باشيد كه ميزان اطلاعات موجود برروي پارتيشن فعلي با پارتيشن هايي كه بعداً ساخته خواهد شد سازگاري داشته باشد . يعني به اندازه معقول باشد كه اطلاعات در آن به راحتي جاي گيرد .

Properties : پنجره اي كه با انتخاب اين گزينه گشوده مي شود صرفاً اطلاعاتي درباره پارتيشن انتخابي است كه مي تواند برايتان مفيد باشد .
Check for errors : از طريق اين گزينه مي توانيد از اشكالات و ايرادات احتمالي موجود در پارتيشن انتخاب شده مطلع شويد .
MS_ScanDisk : بوسيله اين گزينه مي توانيد برنامه ScanDisk ويندوز خود را براي كنترل اشكالات احتمالي موجود در پارتيشنها فعال نماييد .
Windows Defragmenter: با انتخاب اين گزينه مي توانيد برنامه DiskDefragmenter ويندوز را براي دفراگ نمودن يك پارتيشن فعال نماييد . ( اين گزينه را حتماً قبل از اجراي Move/Resize يا Split اجرا نماييد )
Advanced : اين گزينه داراي زير مجموعه چندگانه مي باشد كه عبارتند از :
1ـ Bad Sectors Retest : براي كنترل مجدد بدسكتورهاي احتمالي موجود در پارتيشن .
2ـ Hide Partition : براي مخفي نمودن پارتيشن .
3ـ Resize Root Directory : اين گزينه وقتي فعال مي شود كه شما پارتيشن هايي به صورت Fat16 كه مخصوص سيستم عامل منسوخ شده DOS622 مي باشد، بر روي هارد ديسك خود داشته باشيد . عددي كه در New Capacity وارد مي شود خودبخود براي مطابقت با سايز كلاسترها روند مي شود .
4ـ Set Active : براي فعال و اكتيو نمودن يك پارتيشن به كار مي رود . معمولاً اين كار را براي پارتيشنهاي از نوع Primary انجام مي دهند تا قابليت بوت داشته باشند .( مخصوصاً درايو C: )
5ـ Resize Clusters : با اين گزينه مي توانيد سايز كلاسترها را كم يا زياد كنيد .( كلاستر نوعي واحد ذخيره سازي است . هر كلاستر از تعداد ثابتي سكتور ( 2 تا 8 عدد ) تشكيل مي گردد . كلاستر كوچكترين واحدي است كه سيستم عامل مي تواند آن را مديريت كند هرچند كه خود از سكتور تشكيل گرديده است . )

ـ منوي Tools :
گزينه اول اين منو Drive Mapper مي باشد . اين گزينه هيچ اقدامي درباره ساخت يا پاك نمودن و يا … پارتيشنها ندارد . مهمترين كاري كه انجام مي دهد اين است كه در صورتيكه پارتيشني ( درايوي ) كم يا زياد گردد مشخصاً برنامه هايي كه در آن درايو با نام مشخص نصب شده اند توسط سيستم عامل قابل دسترسي نخواهند بود . زيرا يا درايو جديدي به مجموعه درايوها اضافه شده است و يا درايوي كم شده است بنابراين نام بعضي از درايو ها تغيير يافته است . اصلاح اين آدرسها توسط Drive Mapper انجام شده و آدرس اخير به آن داده مي شود . به عنوان مثال درايو سي دي رام شما G:\ مي باشد . اگر شما پارتيشني به هاردديسك خود اضافه نماييد مسلماً درايو CD_ROM شما H:\ خواهد شد . برنامه هايي كه از درايو CD_ROM براي استفاده مي كنند و يا سيستم عامل براي تغذيه فايلهاي سيستمي خود هنگام نصب برنامه هاي جديد از درايو مربوط مي خواهد حتماً بايد آدرس آنها تعويض شود و اين كار سنگين توسط Drive Mapper انجام مي گردد و يا مثال ديگر اينكه . فرضاً شما تعدادي از برنامه ها را در درايو E: نصب نموده ايد و از طرفي درايو D: را با برنامه PartitionMagic به قسمت تقسيم نموده ايد (Split ). با اين كار نام درايو E: به F: تبديل مي شود و برنامه هاي نصب شده در اين درايو توسط سيستم عامل در آدرس درايو E:\… قابل دسترسي نخواهد بود . بازسازي و بروز آوري اين آدرسها توسط Drive Mapper انجام مي شود .
گزينه دوم BootMagic Configuration مي باشد . براي فعال شدن اين گزينه بايد آن را جداگانه از روي سي دي نصب برنامه MaigicPartition 8.0 در دايركتوري BTMagic \ setup \ setup.exe نصب كنيد . با اين گزينه شما مي توانيد براي اجراي چند سيستم عامل بر روي سيستم خود اقدام كنيد . اين كار به كمك پنجره اصلي برنامه كه ساده و گويا است انجام مي شود . BootMagic برنامه اي همانند SYSTEM COMMANDER مي باشد كه كار مديريت بوت چندگانه را با ايجاد منوهاي بوت انجام داده و حق انتخاب سيستم عامل دلخواه را به كاربر مي دهد .
گزينه سوم Creat Rescue Disks مي باشد كه بوسيله آن مي توانيد ديسكت استارت آپ يا ريسك ديسك BootAble براي خود بسازيد تا در مواقع مورد نياز از آن استفاده نماييد .

ـ منوي Tasks :
اغلب گزينه هاي اين منو قبلاً توضيح داده شده است . فقط به گزينه هايي كه قبلاً توضيح داده نشده بسنده مي كنيم .
گزينه Creat New Partition يعني ساختن يك پارتيشن جديد .
گزينه Creat Backup Partition براي ساختن يك پارتيشن مخصوص براي گرفتن پشتيبان از داده ها استفاده مي شود . با ساختن اين پارتيشن Datat Keeper برنامه بطور اتوماتيك در پشت صحنه اجرا شده و از اطلاعات شما در درايو Backup پشتيبان نگه مي دارد .
گزينه Install Another Operating System براي نصب يك سيستم عامل ديگر به كار مي رود .
گزينه Resize Partitions براي تغيير دادن اندازه پارتيشنها به كار مي رود .
گزينه Redistribute Free space براي اين است كه شما بخواهيد فضاي خالي باقيمانده را بين پارتيشنهاي ايجاد شده به طور مساوي تقسيم بندي نماييد .
گزينه Merge Partitions براي پيوند دادن دو يا چند پارتيشن به كار مي رود .
گزينه Copy Partition براي ايجاد يك پارتيشن همسان با يك پارتيشن ايجاد شده به كار مي رود .

ـ منوي Help :
از اين منو مي توانيد همانند Help ساير برنامه ها استفاده نماييد .
قابل توجه است بدانيد كه در صورتي كه تحت يك سيستم عامل به نحوي از برنامه استفاده كنيد كه تمام پارتيشنهاي هارد ديسك ( حتي پارتيشن ACTIVE ) را نيز پاك كرده و از نو پارتيشن بندي نموده باشيد پس از عملي ( APPLY ) نمودن تغييرات ، برنامه از شما Restart نموده و به صورت اتوماتيك كامپيوتر را بوت نموده و تغييرات را ايجاد خواهد كرد .
يادآور مي شود كه بعضي از گزينه هايي كه شرح داده شد در هنگام كليك راست بر روي پارتيشنها نيز ظاهر مي گردد .
نكته آخر اين كه در هنگام استفاده از اين نرم افزار هرگز بدون فكر و تأمل اقدامي را انجام ندهيد زيرا فوق العاده خطرناك است اما در صورت موفقيت نتايج بسيار بسيار شيريني خواهد داشت .

[007]

شما مي‏توانيد براي به اشتراك گذاشتن اتصال اينترنت، فايل‏ها، چاپگرها و امثالهم از يك شبكه‏ي بي‏سيم استفاده كنيد.
اگر بخواهيدتمام اعضاي خانواده‏تان از يك اتصال اينترنت، و يا از تنها چاپگري كه در منزل داريد، و يا از فايل‏هايي كه روي كامپيوتر شخصي خود داريد، مشتركاً استفاده كنند، مي‏توانيد يك شبكه‏ي بي‏سيم احداث كنيد. به اين ترتيب مي‏توانيد حتا هنگامي كه پاي حوض منزل‏تان نشسته‏ايد، به سير و سياحت در اينترنت مشغول شويد. به‏علاوه نصب‏ چنين شبكه‏اي از آن چه كه فكر مي‏كنيد، خيلي ساده‏تر است.
براي عُلَم كردن هر شبكه‏ي بي‏سيم، چهار مرحله وجود دارد:
1- تجهيزات بي‏سيم خود را انتخاب كنيد.
2- مسيريابِ بي‏سيم خود را متصل كنيد.
3- مسيرياب بي‏سيم خود را پيكربندي كنيد.
4- كامپيوترهاي‏تان را به هم متصل كنيد.

هر چند سرويس پك2ي ويندوز ايكس‏پي براي احداث اين شبكه‏ي بي‏سيم ضرورت ندارد، اما باعثٍ سهولت كار مي‏شود. در عين حال، سرويس پك2 ازشما در برابر هكرها، كرم‏ها، و ساير تهديدات اينترنتي نيز محافظت مي‏كند. پس چه بهتر كه قبل از بالازدنِ آستين‏تان، سرويس‏ پك2 را نصب كنيد.(در مورد نصب سرويس پك2ي ويندوز ايكس‏پي مي‏توانيد به شماره‏ي 91 مجله‏ي كامپيوتر مراجعه كنيد. و يا سي‏دي ويندوز ايكس‏پي را كه سرويس‏پك2 نيز با آن عجين شده است، تهيه كنيد!)
تجهيزات بي‏سيم خود را انتخاب كنيد
1- اولين قدم آن است كه مطمئن شويد تجهيزات مورد لزوم را در اختيار داريد. در حينِ ديدزدن مغازه‏ها، ممكن است متوجه شويد كه تجهيزات بي‏سيم از سه استاندارد مختلف تبعيت مي‏كنند: يعني استانداردهاي 802.lla، 802.llb، و 802.llg. توصيه‏ي ما به شما اين است كه طرفِ استاندارد 802.llg را بگيريد، چرا كه اولاً يك سرو گردن از دوتاي ديگر بالاتر است و ثانياً با هر دستگاه ديگري تقريباً سازگار است.
به اين ترتيب، فهرست خريدتان بايد شامل اين سه قلم باشد:
l اتصال اينترنت پهن‏باند
l مسيرياب بي‏سيم
l يك كارت شبكه‏ي بي‏سيم (يا كامپيوتري كه شبكه‏ي بي‏سيمِ سَرخود داشته باشد)
l مسيرياب بي‏سيم
وظيفه‏ي مسيرياب بي‏سيم آن است كه سيگنال‏هاي وارده از اتصال اينترنت‏تان را به يك سيگنال پهن‏باندٍ بي‏سيم تبديل كند، درست شبيه ايستگاه اصلي يك تلفن بي‏سيم .
حتماً بايد حواس خود را جمع كنيد كه يك مسيريابِ بي‏سيم بخريد، نه يك نقطه‏گاه بي‏سيم.

كارت شبكه‏ي بي‏سيم
كارت‏هاي شبكه‏ي بي‏سيم، كامپيوتر شما را به مسيريابِ بي‏سيم‏تان متصل مي‏كنند. اگر يكي از اين كامپيوترهاي كتابي جديد داشته باشيد، به احتمال زياد امكانات بي‏سيم از قبل روي آن سوار كرده‏اند. بنابراين ديگر لزومي ندارد كه كارت شبكه‏ي بي‏سيم تهيه كنيد. اما اگر لازم داريد كه براي يك كامپيوتر روميزي، يك كارت شبكه‏ي بي‏سيم خريداري كنيد، يك كارت شبكه‏ي بي‏سيم مبتني بر يو‏اس‏بي بخريد. اگر كامپيونر كتابي داريد، يك كارت شبكه‏ي مبتني بر كارت‏هاي معمول كامپيوتري خريداري نماييد.
در هرحال، به ازاي هر كامپيوتر موجود در شبكه‏تان، بايد يك كارت شبكه نيز داشته باشيد.
توجه! توجه! براي آن‏كه جفت وجور كردنِ شبكه‏تان به سادگي انجام شود، كارت شبكه‏اي بخريد كه سازنده‏اش همان سازنده‏ي مسيريابِ بي‏سيم‏تان باشد. براي مثال، اگر ديديد قيمت مسيرياب فلان شركت، مناسب است، كارت شبكه را نيز از همان شركت بخريدتا مطمئن باشيد كه زبان هم را مي‏فهمند!
براي آن‏كه خريد كردن‏تان از اين هم راحت‏تر شود، مي‏توانيد يك كيتِ كامل- كه شامل كليه‏ي اقلام مورد نياز براي نصب يك شبكه‏ي بي‏سيم خانگي هستند- بخريد.
اگر يك كامپيوتر روميزي داريد، مطمئن شويد كه يكي از درگاه‏هاي يو‏اس‏بي آن خالي است تا بتوانيد كارت‏ شبكه‏ي بي‏سيم را در آن فرو كنيد. اما اگر درگاه‏هاي آزاد يو‏اس‏بي در كامپيوترتان پيدا نمي‏شود، بايد يك هاب بخريد تا درگاه‏هاي اضافي در اختيارتان بگذارد.

مسيريابِ بي‏سيم خود را متصل كنيد.
اول از همه، مودم كابلي يا ديجيتالي خود را پيدا كرده و آن را بيرون بكشيد تا خاموش شود. سپس، مسيريابِ بي‏سيم خودرا به مودم‏تان متصل نماييد. مودم شما بايد مستقيماً به اينترنت وصل باشد. بعداً، وقتي همه را به هم وصل كرديد، كامپيوترتان بدون سيم به مسيرياب‏تان متصل خواهد شد، و مسيرياب نيز به نوبه‏ي خود، سيگنال‏ها را از طريق مودم‏تان به اينترنت ارسال خواهد كرد.
و اكنون، مسيرياب‏تان را به مودم وصل كنيد.
توجه! توجه! تصاويري كه در زير مي‏بينيد، ممكن است با درگاه‏هاي موجود روي مسيرياب شما فرق داشته باشند. بنابراين بهتر است مستنداتي را كه همراه تجهيزات‏تان بوده است مطالعه كنيد تا بيشتر در جريان جزييات قرار بگيريد.
l اگر در حال حاضر كامپيوترتان مستقيماً به مودم وصل است، كابل شبكه را از پشتٍ كامپيوتر بيرون آورده و آن را به درگاهي در پشت مسيرياب كه برچسب Internet، WAN، و يا LAN خورده است، فروكنيد.
l اگر در حال حاضر كامپيوتري نداريد كه به اينترنت متصل باشد، يكي از دو سر كابل شبكه را (كه جزو ضمايمِ مسيرياب‏تان بوده است)
به مودم خود وصل كرده، و سر ديگر ان را به درگاهي در پشت مسيرياب بي‏سيم‏تان كه برچسبٍ Internet، WAN ، و يا LAN، خورده است، فروكنيد.
l اگر در حال حاضر، كامپيوترتان را به يك مسيرياب وصل كرده‏ايد، كابل شبكه‏اي را كه در يكي از درگاه‏هاي واقع در پشت مسيريابِ فعلي‏تان فرورفته است، بيرون كشيده، و اين سرِ كابل را به درگاهي در پشت مسيرياب بي‏سيم‏تان كه برچسب Internet،WAN،LAN خورده است، فروكنيد. سپس، هر كابل شبكه‏ي ديگري كه مي‏بينيد، بيرون آورده و آن‏ها را به درگاه‏هاي موجود در پشت مسيريابِ بي‏سيم‏تان فرو نماييد. شما ديگر به مسيرياب فعلي‏تان احتياج نداريد، زيرا مسيرياب بي‏سيم جديدتان، جاي آن را گرفته است. نگرانِ دل‏آزار شدنِ كهنه‏ها هم نباشيد!
سپس، مودم كابلي يا ديجيتالي خود را وصل كرده و آن را روشن كنيد. چند لحظه به آن فرصت بدهيد تا به اينترنت متصل شود، و پس از آن، مسيريابِ بي‏سيم‏تان را وصل نموده وروشن كنيد. بعد از يك دقيقه، چراغ Internet، WAN، LAN روي مسيرياب بي‏سيم‏تان بايد روشن شود، به اين معني كه با موفقيت به مودم‏تان وصل شده است.

مسيرياب بي‏سيم‏تان را پيكربندي كنيد
با استفاده از كابل شبكه‏اي كه جزو ضمايم مسيريابِ بي‏سيم‏تان بوده است، مي‏بايست گاه‏به‏گاه كامپيوترتان را به يكي از درگاه‏هاي آزاد شبكه در پشتِ مسيرياب بي‏سيم‏تان متصل كنيد (هر درگاهي كه برچسب Internet،WAN ،و يا LAN نداشته باشد). اگر لازم است، كامپيوترتان را روشن كنيد. در اين حالت، كامپيوتر شما بايد به‏طور خودكار به مسيرياب‏‏تان وصل شود.
سپس، مرورگر اينترنت‏تان را بازكرده و آدرس مربوط به پيكربندي مسيرياب را وارد كنيد.
در اين‏جا ممكن است از شما يك اسم رمز خواسته شود. آدرس و اسم رمزي كه به كار خواهيد برد، بسته به نوع مسيرياب شما فرق خواهد كرد، بنابراين بايد به دستورالعمل‏هاي داده شده در دفتر‏چه‏ي مسيرياب‏تان رجوع كنيد.
براي آن‏كه بهتر متوجه منظورمان شويد، آدرس‏ها، شناسه‏ي كاربري و اسم رمز چند مسيريابِ موجود در بازار را دراين جدول مي‏بينيد:

اسم رمز
شناسه‏ي كاربري
آدرس
مسيرياب
admin
Admin
http://192.168.1.1
3Com
Admin
Admin
http://192.168.0.1
D-Link
admin
Admin
http://192.168.1.1

Linksys
password

admin
http://192.168.0.1

NetGear
به اين ترتيب، مرورگر اينترنت، صفحه‏ي پيكربندي مسيرياب‏تان را به نمايش در خواهد آورد. بيشتر تنظيمات كارخانه‏اي به راحتي جواب مي‏دهند، منتها سه چيز را خودتان بايد تنظيم كنيد:

1- اسم شبكه‏ي بي‏سيم‏تان، موسوم به SSTD. اين اسم، معرّف شبكه‏ي شماست. شما مي‏بايست يك اسم خاص منحصربه فرد كه كسي از همسايگان‏تان به كارنبرده باشد، انتخاب كنيد.
2- تعيين كردن يك گذرنامه براي محافظت از شبكه‏ي بي‏سيم‏تان. در مورد بيشتر مسيرياب‏ها، مي‏بايست يك جمله‏ي قصار تعيين كنيد تا مسيرياب‏تان براي توليد كليدهاي متعدد از آن استفاده كند. يادتان نرود كه جمله‏ي قصارتان بايد حتماً منحصر به فرد و دراز باشد. (احتياجي نيست آن را از بَر كنيد).
3- تعيين يك اسم رمز سرپرستي، تا كل شبكه‏ي بي‏سيم‏تان را زير نظر بگيريد. درست مثل هر اسم رمزي، اين اسم رمز نيز نبايد كلمه‏اي باشد كه هركس بتواند در فرهنگ لغات پيدايش كند. يك اسم رمزِ مطمئن، تركيبي از حروف، اعداد و علايم است. بايد مطمئن شويد كه مي‏توانيد اين اسم رمز را به خاطر بياوريد، زيرا درصورتي كه مجبور باشيد يكي از تنظيمات مسيرياب‏تان را تغيير دهيد، به آن احتياج پيدا مي‏كنيد.
مراحل دقيقي كه بايد براي پيكر‏بندي اين تنظيمات طي كنيد، بسته به نوع مسيرياب‏تان فرق مي‏كنند. بعد از تنظيم هر پيكر‏بندي، بايد حتماً Save Settings، Apply،و OK را براي ضبط كردن تنظيمات‏تان كليك كنيد.

اكنون، مي‏بايست كابل شبكه را از كامپيوترتان قطع كنيد.

كامپيوتر هاي خود را وصل كنيد
اگر كامپيوتر‏تان، شبكه‏ي بي‏سيمِ سَرخود ندارد، كارت شبكه‏تان را در درگاه يو‏اس‏بي فرو كنيد، و آنتن را در بالاي سر كامپيوترتان قرار دهيد (درصورتي كه كامپيوتر روميزي داشته باشيد)، و يا كارت شبكه را در يكي از چاك‏هاي خالي پي‏سي‏كارت فرو كنيد (درصورتي كه كامپيوتر كتابي داشته باشيد). خودِ ويندوز ايكس‏پي، كارتِ جديد را تشخيص داده، و ممكن است از شما بخواهد كه سي‏دي مربوط به كارت شبكه را در اختيارش بگذاريد.
دستورالعمل‏هاي داده شده از طريق نمايشگر، شما را درطولِ مرحله‏ي پيكربندي راهنمايي خواهند كرد.
توجه! توجه! مراتبِ زير درصورتي صدق مي‏كنند كه سرويس‏پك2ي ويندوز ايكس‏پي داشته باشيد. اگر ويندوز ايكس‏پي شما هنوز سرويس پك2 را زيارت نكرده است، بايد در اسرع وقت آن را تهيه نموده و نصب كنيد.
اينك، ويندوز ايكس‏پي بايد شكلكي را در سيني سيستم به نمايش بگذارد مبني بر اين كه يك شبكه‏ي بي‏سيم پيدا كرده است.

اين مراحل را دنبال كنيد تا كامپيوترتان به شبكه‏ي بي‏سيم مذكور وصل شود.
1- در سيني سيستم- منطقه‏ي واقع در گوشه‏ي سمت راست پايين نمايشگر- روي شكلكٍ شبكه‏ي بي‏سيم كليك راست بزنيد، وسپس از منوي متعاقبِ آن، گزينه‏ي
View Available Wireless Networks را انتخاب كنيد. درصورت برخورد با هر مشكلي، به دفتر‏چه‏ي راهنماي كارت شبكه‏ي خود رجوع كنيد. از اين‏كه به فروشنده‏تان زنگ بزنيد و از آن‏ها سؤال كنيد، هيچ وقت ترديد به خود راه ندهيد.
2- به اين ترتيب، پنجره‏ي «اتصال شبكه‏ي بي‏سيم» بايد باز شود و شبكه‏ي بي‏سيم خود را با همان اسمي كه قبلاً انتخاب كرده بوديد- در بين شبكه‏هاي موجود ببينيد. اما اگر به هر دليلي موفق به ديدنِ شبكه‏ي خود نشديد، در صدر ستون سمت چپ، روي Refresh Network List كليك كنيد. اكنون روي شبكه‏تان كليك كرده، و سپس در سيني سيستم (گوشه‏ي تحتاني راست)، روي Connect كليك كنيد.
3- در اين وقت ويندوز ايكس‏پي از شما مي‏خواهد كه كليد زير را وارد كنيد. كليد رمزگذار همان كليدي ست كه پيش از اين در هردو حوزه‏ي Network Key و Confirm Network Key وارد كرده بوديد. پس از آن روي Connect كليك كنيد.
4- ويندوز ايكس‏پي مراحل پيشرفت كارش را در حين اتصال به شبكه‏ي شما نشان مي‏دهد. بعد از متصل‏شدن‏تان، مي‏توانيد پنجره‏ي اتصال شبكه‏ي بي‏سيم را ببينيد. كارتان در اين لحظه به اتمام رسيد! مبارك است!
توجه! توجه! اگر پنجره‏ي اتصال شبكه‏ي بي‏سيم هم‏چنان در حال زورزدن براي پيدا كردنِ آدرس شبكه باشد، ممكن است در واردكردنِ شاه‏كليدٍ رمزگذاري اشتباه كرده باشيد

[007]

مسأله شماره ۱: دسترسی آسان

LANهای بی سیم به آسانی پیدا می شوند. برای فعال کردن کلاینت ها در هنگام یافتن آنها، شبکه ها باید فریم های Beacon با پارامتر های شبکه را ارسال کنند. البته، اطلاعات مورد نیاز برای پیوستن به یک شبکه، اطلاعاتی است که برای اقدام به یک حمله روی شبکه نیاز است. فریم های Beacon توسط هیچ فانکشن اختصاصی پردازش نمی شوند و این به این معنی است که شبکه 802.11 شما و پارامترهایش برای هر شخصی با یک کارت 802.11 قابل استفاده است. نفوذگران با آنتن های قوی می توانند شبکه ها را در مسیرها یا ساختمان های نزدیک بیابند و ممکن است اقدام به انجام حملاتی کنند حتی بدون اینکه به امکانات شما دسترسی فیزیکی داشته باشند.







راه حل شماره ۱: تقویت کنترل دسترسی قوی

دسترسی آسان الزاماً با آسیب پذیری مترادف نیست. شبکه های بی سیم برای ایجاد امکان اتصال مناسب طراحی شده اند، اما می توانند با اتخاذ سیاستهای امنیتی مناسب تا حد زیادی مقاوم شوند. یک شبکه بی سیم می تواند تا حد زیادی در این اتاق محافظت شده از نظر الکترومغناطیس محدود شود که اجازه نشت سطوح بالایی از فرکانس رادیویی را نمی دهد. به هرحال، برای بیشتر موسسات چنین برد هایی لازم نیستند. تضمین اینکه شبکه های بی سیم تحت تأثیر کنترل دسترسی قوی هستند، می تواند از خطر سوءاستفاده از شبکه بی سیم بکاهد.

تضمین امنیت روی یک شبکه بی سیم تا حدی به عنوان بخشی از طراحی مطرح است. شبکه ها باید نقاط دسترسی را در بیرون ابزار پیرامونی امنیت مانند فایروال ها قرار دهند و مدیران شبکه باید به استفاده از VPNها برای میسر کردن دسترسی به شبکه توجه کنند. یک سیستم قوی تأیید هویت کاربر باید به کار گرفته شود و ترجیحاً با استفاده از محصولات جدید که برپایه استاندارد IEEE 802.1x هستند. 802.1x انواع فریم های جدید برای تأیید هویت کاربر را تعریف می کند و از دیتابیس های کاربری جامعی مانند RADIUS بهره می گیرد. آنالایزرهای باسیم سنتی می توانند با نگاه کردن به تقاضاهای RADIUS و پاسخ ها، امکان درک پروسه تأیید هویت را فراهم کنند. یک سیستم آنالیز خبره برای تأیید هویت 802.11 شامل یک روتین عیب یابی مشخص برای LANهاست که ترافیک تأیید هویت را نظاره می کند و امکان تشخیص عیب را برای مدیران شبکه فراهم می کند که به آنالیز بسیار دقیق و کدگشایی فریم احتیاج ندارد. سیستم های آنالیز خبره که پیام های تأیید هویت 802.1x را دنبال می کنند، ثابت کرده اند که برای استفاده در LANهای استفاده کننده از 802.1x فوق العاده باارزش هستند.

هرگونه طراحی، بدون در نظر گرفتن میزان قدرت آن، باید مرتباً بررسی شود تا سازگاری چینش فعلی را با اهداف امنیتی طراحی تضمین کند. بعضی موتورهای آنالیز تحلیل عمیقی روی فریم ها انجام می دهند و می توانند چندین مسأله معمول امنیت 802.1x را تشخیص دهند. تعدادی از حملات روی شبکه های باسیم در سال های گذشته شناخته شده اند و لذا وصله های فعلی به خوبی تمام ضعف های شناخته شده را در این گونه شبکه ها نشان می دهند. آنالایزرهای خبره پیاده سازی های ضعیف را برای مدیران شبکه مشخص می کنند و به این ترتیب مدیران شبکه می توانند با به کارگیری سخت افزار و نرم افزار ارتقاء یافته، امنیت شبکه را حفظ کنند.

پیکربندی های نامناسب ممکن است منبع عمده آسیب پذیری امنیتی باشد، مخصوصاً اگر LANهای بی سیم بدون نظارت مهندسان امنیتی به کارگرفته شده باشند. موتورهای آنالیز خبره می توانند زمانی را که پیکربندی های پیش فرض کارخانه مورد استفاده قرار می گیرند، شناسایی کنند و به این ترتیب می توانند به ناظران کمک کنند که نقاطی از دسترسی را که بمنظور استفاده از ویژگی های امنیتی پیکربندی نشده اند، تعیین موقعیت کنند. این آنالایزرها همچنین می توانند هنگامی که وسایلی از ابزار امنیتی قوی مانند VPNها یا 802.1x استفاده نمی کنند، علائم هشدار دهنده را ثبت کنند.

در شماره های بعد مشکلات امنیتی دیگر مورد بررسی قرار خواهند گرفت.

[007]

مسأله شماره ۲: نقاط دسترسی نامطلوب

دسترسی آسان به شبکه های LAN بی سیم امری منفک از راه اندازی آسان آن نیست. این دو خصوصیت در هنگام ترکیب شدن با یکدیگر می توانند برای مدیران شبکه و مسوولان امنیتی ایجاد دردسر کنند. هر کاربر می تواند به فروشگاه کامپیوتر نزدیک خود برود، یک نقطه دسترسی! بخرد و بدون کسب اجازه ای خاص به کل شبکه متصل شود. بسیاری از نقاط دسترسی با اختیارات مدیران میانی عرضه می شوند و لذا دپارتمان ها ممکن است بتوانند LAN بی سیمشان را بدون صدور اجازه از یک سازمان IT مرکزی در معرض عموم قرار دهند. این دسترسی به اصطلاح «نامطلوب» بکارگرفته شده توسط کاربران ، خطرات امنیتی بزرگی را مطرح می کند. کاربران در زمینه امنیتی خبره نیستند و ممکن است از خطرات ایجاد شده توسط LAN های بی سیم آگاه نباشند. ثبت بسیاری از ورودها به شبکه نشان از آن دارد که ویژگی های امنیتی فعال نیستند و بخش بزرگی از آنها تغییراتی نسبت به پیکربندی پیش فرض نداشته اند و با همان پیکربندی راه اندازی شده اند.


راه حل شماره۲ : رسیدگی های منظم به سایت

مانند هر تکنولوژی دیگر شبکه، شبکه های بی سیم به مراقبت از سوی مدیران امنیتی نیاز دارند. بسیاری از این تکنولوژی ها به دلیل سهولت استفاده مورد بهره برداری نادرست قرار می گیرند، لذا آموختن نحوه یافتن شبکه های امن نشده از اهمیت بالایی برخوردار است.

روش بدیهی یافتن این شبکه ها انجام همان کاری است که نفوذگران انجام می دهند: استفاده از یک آنتن و جستجوی آنها به این منظور که بتوانید قبل از نفوذگران این شبکه ها را پیدا کنید. نظارت های فیزیکی سایت باید به صورت مرتب و در حد امکان انجام گیرد. اگرچه هرچه نظارت ها سریع تر انجام گیرد، امکان کشف استفاده های غیرمجاز بیشتر است، اما زمان زیادی که کارمندان مسوول این امر باید صرف کنند، کشف تمامی استفاده های غیرمجاز را بجز برای محیط های بسیار حساس، غیرقابل توجیه می کند. یک راهکار برای عدم امکان حضور دائم می تواند انتخاب ابزاری در اندازه دستی باشد. این عمل می تواند استفاده تکنسین ها از اسکنرهای دستی در هنگام انجام امور پشتیبانی کاربران، برای کشف شبکه های غیرمجاز باشد.

یکی از بزرگترین تغییرات در بازار 802.11 در سال های اخیر ظهور 802.11a به عنوان یک محصول تجاری قابل دوام بود. این موفقیت نیاز به ارائه ابزارهایی برای مدیران شبکه های 802.11a را بوجود آورد. خوشبختانه، 802.11a از همان MAC پیشینیان خود استفاده می کند، بنابراین بیشتر آنچه مدیران راجع به 802.11 و تحلیل کننده ها می دانند، بدرد می خورد. مدیران شبکه باید دنبال محصولی سازگار باشند که هر دو استاندارد 802.11a و 802.11b را بصورت یکجا و ترجیحاً به صورت همزمان پشتیبانی کند. چیپ ست های دوباندی 802.11a/b و کارت های ساخته شده با آنها به آنالایزرها اجازه می دهد که روی هر دو باند بدون تغییرات سخت افزاری کار کنند، و این بدین معنی است که مدیران شبکه نیاز به خرید و آموزش فقط یک چارچوپ پشتیبانی شده برای هر دو استاندارد دارند. این روال باید تا 802.11g ادامه یابد، تا جایی که سازندگان آنالایزرها کارت های 802.11a/b/g را مورد پذیرش قرار دهند.

بسیاری از ابزارها می توانند برای انجام امور رسیدگی به سایت و ردیابی نقاط دسترسی نامطلوب استفاده شوند، اما مدیران شبکه باید از نیاز به همگامی با آخرین تکنیک های استفاده شده در این بازی موش و گربه! آگاه باشند. نقاط دسترسی می توانند در هر باند فرکانسی تعریف شده در 802.11 بکارگرفته شوند، بنابراین مهم است که تمام ابزارهای مورد استفاده در بررسی های سایت بتوانند کل محدوده فرکانسی را پویش کنند. حتی اگر شما استفاده از 802.11b را انتخاب کرده اید، آنالایزر استفاده شده برای کار نظارت بر سایت، باید بتواند همزمان نقاط دسترسی 802.11a را نیز پویش کند تا در طول یک بررسی کامل نیازی به جایگزین های سخت افزاری و نرم افزاری نباشد.

بعضی نقاط دسترسی نامطلوب سعی دارند کانالهایی را به صورت غیرقانونی روی کانال های 802.11b به کار بگیرند که برای ارسال استفاده نمی شوند. برای مثال قوانین FCC تنها اجازه استفاده از کانال های ۱ تا ۱۱ از 802.11b را می دهد. کانال های ۱۲ تا ۱۴ جزء مشخصات آن تعریف شده اند اما فقط برای استفاده در اروپا و ژاپن کاربرد دارند. به هرحال، بعضی کاربران ممکن است از نقطه دسترسی کانال های اروپایی یا ژاپنی استفاده کنند، به این امید که رسیدگی یک سایت متمرکز روی کانال های مطابق با FCC از کانال های فرکانس بالاتر چشم پوشی کند. این قضیه مخصوصاً برای ردیابی ابزارهایی اهمیت دارد که بیرون باند فرکانسی مجاز بکارگرفته شده اند تا از اعمال اجرایی اتخاذ شده توسط نمایندگی های مجاز برحذر باشند. آنالایزرهای غیرفعال (Passive Analyzers) ابزار ارزشمندی هستند زیرا استفاده های غیرمجاز را تشخیص می دهند، اما چون توانی ارسال نمی کنند استفاده از آنها قانونی است.

مدیران شبکه همواره تحت فشار زمانی هستند، و به روش آسانی برای یافتن نقاط دسترسی نامطلوب و در عین حال چشم پوشی از نقاط دسترسی مجاز نیاز دارند. موتورهای جستجوی خبره به مدیران اجازه می دهند که لیستی از نقاط دسترسی مجاز را پیکربندی کنند. هر نقطه دسترسی غیرمجاز باعث تولید علامت هشدار دهنده ای می شود. در پاسخ به علامت هشدار دهنده، مدیران شبکه می توانند از ابزار دیگری برای پیدا کردن نقطه دسترسی براساس مقیاس های قدرت سیگنال استفاده کنند. اگرچه این ابزارها ممکن است خیلی دقیق نباشند، ولی برای محدود کردن محوطه جستجوی نقطه دسترسی نامطلوب به اندازه کافی مناسب هستند.

[007]

مسأله شماره ۳: استفاده غیرمجاز از سرویس

چندین شرکت مرتبط با شبکه های بی سیم نتایجی منتشر کرده اند که نشان می دهد اکثر نقاط دسترسی با تنها تغییرات مختصری نسبت به پیکربندی اولیه برای سرویس ارائه می گردند. تقریباً تمام نقاط دسترسی که با پیکربندی پیش فرض مشغول به ارائه سرویس هستند، WEP (Wired Equivalent Privacy) را فعال نکرده اند یا یک کلید پیش فرض دارند که توسط تمام تولیدکنند گان محصولات استفاده می شوند. بدون WEP دسترسی به شبکه به راحتی میسر است. دو مشکل به دلیل این دسترسی باز می تواند بروز کند: کاربران غیرمجاز لزوماً از مفاد ارائه سرویس تبعیت نمی کنند، و نیز ممکن است تنها توسط یک اسپم ساز اتصال شما به ISPتان لغو شود.

راه حل شماره۳ : طراحی و نظارت برای تأیید هویت محکم

راه مقابله مشخص با استفاده غیرمجاز، جلوگیری از دسترسی کاربران غیرمجاز به شبکه است. تأیید هویت محکم و محافظت شده توسط رمزنگاری یک پیش شرط برای صدور اجازه است، زیرا امتیازات دسترسی برپایه هویت کاربر قرار دارند. روش های VPN که برای حفاظت از انتقال در لینک رادیویی به کارگرفته می شوند، تأیید هویت محکمی را ارائه می کنند. تخمین مخاطرات انجام شده توسط سازمان ها نشان می دهد که دسترسی به 802.1x باید توسط روش های تأیید هویت برپایه رمزنگاری تضمین شود. از جمله این روش ها می توان به TLS (Transport Layer Security) ، TTLS (Tunneled TLS) یا PEAP (Protected Extensible Authentication Protocol) اشاره کرد.

هنگامی که یک شبکه با موفقیت راه اندازی می شود، تضمین تبعیت از سیاست های تایید هویت و اعطای امتیاز مبتنی بر آن حیاتی است. همانند مسأله نقاط دسترسی نامطلوب، در این راه حل نیز نظارت های منظمی بر تجهیزات شبکه بی سیم باید انجام شود تا استفاده از مکانیسم های تأیید هویت و پیکربندی مناسب ابزارهای شبکه تضمین شود. هر ابزار نظارت جامع باید نقاط دسترسی را در هر دو باند فرکانسی 802.11b (باند GHz ISM 2.4) و 802.11a ( GHz U-NII 5) تشخیص دهد و پارامترهای عملیاتی مرتبط با امنیت را نیز مشخص کند. اگر یک ایستگاه غیرمجاز متصل به شبکه کشف شود، یک رسیور دستی می تواند برای ردیابی موقعیت فیزیکی آن استفاده شود. آنالایزرها نیز می توانند برای تأیید پیکربندی بسیاری از پارامترهای نقاط دسترسی استفاده گردند و هنگامی که نقاط دسترسی آسیب پذیری های امنیتی را نمایان می کنند، علائم هشدار دهنده صوتی تولید کنند.

مسأله شماره ۴ : محدودیت های سرویس و کارایی

LANهای بی سیم ظرفیت های ارسال محدودی دارند. شبکه های 802.11b سرعت انتقالی برابر با 11 Mbps و شبکه های برپایه تکنولوژی جدید 802.11a نرخ انتقال اطلاعاتی تا 54 Mbps دارند. البته ماحصل مؤثر واقعی، به دلیل بالاسری لایه MAC، تقریباً تا نیمی از ظرفیت اسمی می رسد. نقاط دسترسی کنونی این ظرفیت محدود را بین تمام کاربران مربوط به یک نقطه دسترسی قسمت می کنند. تصور اینکه چگونه برنامه های محلی احتمالاً چنین ظرفیت محدودی را اشغال می کنند یا چگونه یک نفوذگر ممکن است یک حمله انکار سرویس (DoS) روی این منابع محدود طرح ریزی کند، سخت نیست.

ظرفیت رادیویی می تواند به چندین روش اشغال شود. ممکن است توسط ترافیکی که از سمت شبکه باسیم با نرخی بزرگتر از توانایی کانال رادیویی می آید، مواجه شود. اگر یک حمله کننده یک ping flood را از یک بخش اترنت سریع بفرستد، می تواند به راحتی ظرفیت یک نقطه دسترسی را اشغال کند. با استفاده از آدرس های broadcast امکان اشغال چندین نقطه دسترسی متصل به هم وجود دارد. حمله کننده همچنین می تواند ترافیک را به شبکه رادیویی بدون اتصال به یک نقطه دسترسی بی سیم تزریق کند. 802.11 طوری طراحی شده است که به چندین شبکه اجازه به اشتراک گذاری یک فضا و کانال رادیویی را می دهد. حمله کنندگانی که می خواهند شبکه بی سیم را از کار بیاندازند، می توانند ترافیک خود را روی یک کانال رادیویی ارسال کنند و شبکه مقصد ترافیک جدید را با استفاده از مکانیسم CSMA/CA تا آنجا که می تواند می پذیرد. مهاجمان بداندیش که فریم های ناسالم می فرستند نیز ظرفیت محدود را پر می کنند. همچنین ممکن است مهاجمان تکنیک های تولید پارازیت رادیویی را انتخاب کنند و اقدام به ارسال اطلاعات با نویز بالا به شبکه های بی سیم مقصد کنند.

بارهای بزرگ ترافیک الزاماً با نیات بدخواهانه تولید نمی شوند. انتقال فایل های بزرگ یا سیستم client/server ترکیبی ممکن است مقادیر بالایی از دیتا روی شبکه ارسال کنند. اگر تعداد کافی کاربر شروع به گرفتن اندازه های بزرگی از دیتا از طریق یک نقطه دسترسی کنند، شبکه شبیه سازی دسترسی dial-up را آغاز می کند.

راه حل شماره۴ : دیدبانی شبکه

نشان یابی مسائل کارایی با دیدبانی و کشف آنها آغاز می شود. مدیران شبکه بسیاری از کانال ها را برای کسب اطلاعات در مورد کارایی در اختیار دارند: از ابزارهای تکنیکی خاص مانند SNMP (Simple Network Management Protocol) گرفته تا ابزارهای بالقوه قوی غیرفنی مانند گزارش های کارایی کاربران. یکی از مسائل عمده بسیاری از ابزارهای تکنیکی، فقدان جزئیات مورد نیاز برای درک بسیاری از شکایت های کاربران در مورد کارایی است. آنالایزرهای شبکه های بی سیم می توانند با گزارش دهی روی کیفیت سیگنال و سلامت شبکه در مکان کنونی خود، کمک باارزشی برای مدیر شبکه باشند. مقادیر بالای ارسال های سرعت پایین می تواند بیانگر تداخل خارجی یا دور بودن یک ایستگاه از نقطه دسترسی باشد. توانایی نشان دادن سرعت های لحظه ای روی هر کانال، یک تصویر بصری قوی از ظرفیت باقی مانده روی کانال می دهد که به سادگی اشغال کامل یک کانال را نشان می دهد. ترافیک مفرط روی نقطه دسترسی می تواند با تقسیم ناحیه پوشش نقطه دسترسی به نواحی پوشش کوچک تر یا با اعمال روش شکل دهی ترافیک در تلاقی شبکه بی سیم با شبکه اصلی تعیین شود.

در حالیکه هیچ راه حل فنی برای آسیب پذیری های ناشی از فقدان تأیید هویت فریم های کنترل و مدیریت وجود ندارد، مدیران می توانند برای مواجهه با آنها گام هایی بردارند. آنالایزرها اغلب نزدیک محل های دردسرساز استفاده می شوند تا به تشخیص عیب کمک کنند و به صورت ایده آل برای مشاهده بسیاری از حملات DoS کار گذاشته می شوند. مهاجمان می توانند با تغییر دادن فریم های 802.11 با استفاده از یکی از چندین روش معمول واسط های برنامه نویسی 802.11 موجود، از شبکه سوءاستفاده کنند. حتی یک محقق امنیتی ابزاری نوشته است که پیام های قطع اتصال فرستاده شده توسط نقاط دسترسی به کلاینت ها را جعل می کند. بدون تأیید هویت پیام های قطع اتصال بر اساس رمزنگاری، کلاینت ها به این پیام های جعلی عمل می کنند و اتصال خود را از شبکه قطع می کنند. تا زمانی که تأیید هویت به صورت یک فریم رمزشده استاندارد درنیاید، تنها مقابله علیه حملات جعل پیام، مکان یابی حمله کننده و اعمال عکس العمل مناسب است.

[007]

نرم افزاري است كه كار جمع آوري اطلاعات از صفحات مختلف را بر عهده دارد.

Crawler
نرم افزاري كه مسير حركت اسپايدر را مشخص مي كند.

Directory
فهرست: نوعي از موتورهاي جستجوگر كه پايگاه داده آن توسط ويراستاران تكميل مي گردد.

Keyword
بــه واژه ها ي مهم (کليدی) هر صفحه گفته مي شود: اما غالبا" منظور كلماتي است كه دوست داريم با آنها رتبه هاي مناسبي كسب كنيم.

Keyword Density
چگالي كلمه، منظور تعداد دفعات تكرار واژه های كليدي در مقايسه با ساير كلمات متن است.

Keyword Staffing
تكرار يك كلمه به دفعات و پشت سر هم به منظور بالا بردن چگالی کلمه: اين کار تقلب محسوب می شود.

Tinny Text
نوشتن متن با اندازه های بسیار کوچک و ریز به گونه ای که کلمات بسیاری بدین ترتیب در یک خط قرار داده می شود و به سختی نیز در صفحه قابل رویت هستند. نوشتن مطالب به اين صورت، تقلب محسوب است.

Invisible Text
متن نامرئی: منظور استفاده از متن هاي همرنگ با پس زمينه صفحه است. متن هايی که از ديد کاربران مخفی می ماند. به عنوان مثال اگر پس زمينه يك صفحه سياه است، متن صفحه نيز با رنگ سياه نوشته می شود تا ديده نشود . اين نوع متن ها از مصاديق تقلب می باشند.

Spam
تقلب، به تمام تلاش هايي گفته مي شود كه به كمك آن سعي مي شود از راه هاي غير معمول، رتبه هاي بالايي كسب شود. يا در اختيار گذاردن اطلاعاتي كه موتورهاي جستجوگر آنرا دوست ندارند (اطلاعات ناخواسته) مانند تكرار يك كلمه به دفعات و پشت سر هم، استفاده از متن هاي هم رنگ زمينه و ...

ALT tag
محتواي اين شناسه، متني است كه يك عكس را توضيح مي دهد.

Deep Crawl
به معناي اين است كه موتور جستجوگر، مي تواند صفحات زيادي از يك سايت را در پايگاه داده اش قرار دهد. موتور جستجوگر هرچه پايگاه داده اش بزرگتر باشد، صفحات بيشتري از يك سايت را می تواند در پايگاه داده اش قرار دهد. همه موتورهاي جستجوگر داراي اين ويژگي نمي باشند.


Robots.txt
با اين فايل متني و ساده، ميزان دسترسي موتور جستجوگر به محتواي يك "سايت" را مي توان كنترل كرد.

**** robots tag
به كمك اين شناسه ميزان دسترسي موتور جستجوگر به محتواي يك "صفحه" را مي توان كنترل كرد.

Link
پيوند: در واقع پلی بين دو صفحه است. به کمک آن می توان از يک صفحه به صفحه ديگر رفت.

Link Popularity
مقصود اين است که چه تعداد از سايت هاي ديگر به سايتي مشخص لينك کرده اند يا اينكه از چند سايت ديگر می توان به کمک پيوندها به سايتی مشخص رفت.

Link Reputation
اشاره به اين دارد كه ساير سايتها درباره سايتي كه بدان لينك داده اند، چه مي گويند. عموما در اين موارد عنوان، متن لينك و كلمات اطراف لينك در سايت مقصد، بررسي مي شوند.

Learn Frequency
بعضي از موتورهای جستجوگر مي توانند تشخيص دهند كه محتواي صفحات پس از چه مدتی تغيير مي كند (به روز می گردد) و بعد از آن مدت به آن صفحات مراجعه می کنند.

URL-Uniform Resource Locator
به آدرس منحصر به فرد هر منبع موجود در اينترنت گفته می شود. اين منبع می تواند يک صفحه وب، يک فايل متنی و... باشد

Stop Word
به کلماتی گفته می شود که در کل اینترنت از آنها بسيار استفاده شده است. کلماتی نظيرthe, a, an, web www, home page, و ...

**** tags
به كمك اين شناسه ها، اطلاعاتي از صفحه در اختيار بينندگان (موتور جستجوگر، مرورگرها و ...) قرار داده مي شود.

**** Keywords
به كمك آن، كلمات کليدی صفحه در اختيار موتورهاي جستجوگر قرار داده می شود.

**** Description
به كمك آن، توضيحي مختصر از صفحه در اختيار موتورهاي جستجوگر قرار داده می شود.

Stemming
به معناي اين است كه موتور جستجوگر مي تواند صورت هاي مختلف يک كلمه را جستجو كند. به عنوان مثال با جستجوي swim موتور جستجوگر به دنبال swimmer ، swimming نيز مي گردد. همه موتورهاي جستجوگر داراي اين ويژگي نمي باشند.

Rank
رتبه يك صفحه در نتايج جستجو است زماني كه جستجويي مرتبط با محتواي آن صفحه انجام مي شود.

Spamdexing
مختصر شده spam indexing است، منظور طراحی و معرفي صفحاتي به موتورهاي جستجوگر است كه كيفيت نتايج جستجو را پايين مي آورند. موتورهای جستجوگر تمايل دارند که كاربران بارها و بارها به آنها مراجعه كنند و كيفيت بالاي نتايج مي تواند اين روند را تضمين كند. لذا آنها هركدام به نوعي سعي در تشخيص صفحاتي دارند كه كيفيت نتايج جستجو را پايين مي آورد. برخی از اين موارد عبارتند از: ساختن صفحاتي كه همگي داراي محتواي يكساني اند، تكرار يك كلمه بيش از حد و ...

Comment
توضيحاتي است كه طراحان سايت در لا به لاي كدهاي HTML مي گنجانند تا برای فهميدن وظيفه بخش هاي متفاوت كدهای HTML در مراجعات آتی نيازی به صرف وقت بسيار نداشته باشند.

[007]

قسمت 1 - وارد کردن فیلم به داخل کامپیوتر
اگر دوربینتان از نوع قدیمی و آنالوگ VHS است و یا فیلمتان روی نوار ویدئوی VHS قرار دارد برای انتقال فیلم به داخل کامپیوترتان نیاز به یک کارت گرافیکی مبدل آنالوگ به دیجیتال دارید. ساده ترین کار آنست که از یک کارت گرافیکی یا تلویزیونی معمولی با ورودی S-Video استفاده کنید نمونه ارزان این کارتها در قیمتهای حدود 100 دلار کانادا موجود است. در اینحالت باید صدای فیلم را از طریق کارت صوتی کامپیوتر، وارد آن کنید.
اگر دوربین سوپر 8 دارید این روش قابل استفاده نیست. میتوانید اول با یک دوربین فیلمبرداری دیجیتالی از آن فیلم بگیرید و سپس آنرا به کامپیوتر منتقل کنید. یعنی با یک پروژکتور آنرا روی پرده پخش نمایید و سپس با دوربین دیجیتالی از آن فیلمبرداری کنید. راه دیگر بهره گیری از مبدلهای دیجیتالی است که به DV Converter Boxes معروف هستند. این ابزار میتوانند فیلمهای آنالوگ شما را به دیجیتال تبدیل کنند و با اتصال فایروایر یا USB آنرا به کامپیوتر منتقل نمایند. هرچه Throughput این باکسها بالاتر باشد کیفیت فیلم انتقالی بهتر خواهد بود. سونی دوربین دیجیتالی بنام DCR-TRV11 دارد که دارای ورودی آنالوگ است و میتوانید از آن برای ورود فیلم آنالوگ و تبدیل آن به دیجیتال استفاده کنید.
استفاده از کارتهای PVR یا Personal Video Recorder امکانات بهتری پیش رویتان قرار میدهد. انواع این کارتها از Nvidia و ATI در بازار موجود است که دارای اتصالات VIVO به معنای ورودی و خروجی ویدیو هستند.
بسته به نمونه ایی که انتخاب کرده و با آن کار میکنید ممکن است کیفیت فیلم خروجی یا نهایی شما معادل VCD یا بالاتر باشد.

نمونه ای که میتواند داخل کامپیوتر نصب شود و ضمن داشتن قیمت بالاتر از کیفیت بالاتری نیز برخوردار است ATI All-In-Wonder 9800 Pro میباشد. کارتهای USB که ارزانتر هستند عبارتند از AVerMedia DVD EZMaker و Adaptec VideOh DVD و ADS Instant DVD و Pinnacle Studio MovieBox USB.


اگر دوربین دیجیتال دارید فقط به یک کارت فایروایر نیاز دارید تا داخل کامپیوتر نصب شود و آنگاه باید دوربین را به این کارت وصل کنید تا ترتیب انتقال داده شود.

قسمت 2 - ادیت فیلم
بقیه کار زیاد سخت نیست باید برنامه Movie Maker ویندوز را اجرا کنید. اگر این برنامه را ندارید میتوانید آنرا از این آدرس دانلود کنید.
http://www.microsoft.com/windowsxp/downloads/ updates/moviemaker2.mspx

حال باید ویدیو را import کنید. برای اینکار File را انتخاب کرده و Import را انتخاب کنید.



فیلم مورد نظر شما وارد مووی میکر میشود و سیستم آنرا بصورت خودکار به چندین کلیپ تقسیم میکند. با دابل کلیک کردن روی هر کلیپ، سیستم آنرا برایتان پخش میکند.
در قسمت پایین صفحه Storyboard قرار دارد. هر کلیپی را که انتخاب کردید گرفته و به Storyboard ببرید. برای اینکار روی هر کلیپ کلیک کنید و سپس آنرا به Storyboard دراگ نمائید. به ترتیب مورد نظرتان اینکار را برای تمام کلیپها انجام دهید.



اگر خواستید ردیف کلیپها را در Storyboard تغییر دهید کافیست آنها را به محل جدید دراگ نمائید.
حال میتوانید هر کلیپ را مطابق سلیقه خود بریده و قسمتهای اضافی را دور بریزید. برای اینکار به قسمت View بروید و انتخاب Storyboard را به Timeline عوض کنید.
سپس روی کلیپی که میخواهید ببرید کلیک کنید. در قسمت نمایش، شاخک حرکت فیلم را گرفته و حرکت دهید تا فیلم شروع به حرکت کند. در نقطه شروع برش، بیایستید. به منوی Clip بروید و روی Set Start Trim point کلیک کنید. حال حرکت شاخک را ادامه دهید تا به قسمت انتهای برش برسید. مجددا از منوی Clip انتخاب Set End Trim point را انجام دهید. حال میتوانید کلیپ بریده شده را تماشا کنید.
اضافه کردن صدا یا موسیقی به فیلم هم آسان است. ابتدا فایل موسیقی را به مووی میکر Import کنید درست مانند فایل فیلم. سپس آنرا به timeline دراگ کنید. فقط هنگام دراگ کردن باید آنرا به ردیف صوتی ببرید.
اگر روی فیلم در تایم لاین کلیک کنید و دکمه Play را بزنید، فیلم با صدای اصلی آن پخش میشود. اگر روی تراک صوتی وارد شده کلیک کنید، موسیقی وارد شده پخش میشود. برای ترکیب این دو باید روی تایم لاین کلیک راست کنید و Select all را انتخاب نمائید. حال فیلم با صدای اصلی و ترکیب موسیقی پخش میشود. برای کم و زیاد کردن صدای فیلم با موسیقی وارد شده، به منوی Edit بروید و انتخاب Audio Levels را انجام دهید. تنظیم را مطابق میلتان روی Audio Track و Video track انجام دهید.
حال همه چیز آماده است. کافیست تا فیلم را ذخیره کنید. روی منوی File بروید و انتخاب Save Movie را انجام دهید. حال باید کیفیت فیلم خروجی را تعریف کرده و منتظر بنشینید تا کار تمام شود. فیلم حاضر شده با برنامه مدیا پلییر ویندوز قابل پخش است.
با برنامه هایی که میتوانند روی CD بنویسند مانند Nero میتوانید این فیلم را تبدیل به VCD کرده و آنرا در هر تلویزیونی دیده و از هنر فیلمسازی خود لذت ببرید.

[007]

نصب cool edit pro 2.0
آخرين نسخه اي كه از اين نرم افزار در بازار وجود دارد نسخه cool edit pro 2.0 مي باشد .البته شما پس از نصب كامل اين نرم افزار مي بايست شماره سريال و نام كاربري را نيز وارد كنيد تا بتوانيد به طور كامل و براي مدت نا محدود از آن استفاده كنيد. روش نصب اين نرم افزار بسيار ساده است ؛فقط دقت كنيد در حين نصب از شما در مورد فرمت هاي مختلف فايل هاي صوتي كه از آنها پشتيباني مي كند ؛سوال مي كند كه شما مي بايست از ليست موجود فرمت هايي را كه مورد نيازتان است انتخاب كنيد . براي انتخاب كليه فرمت ها مي توانيد بر روي دكمه select all كليك كنيد.

اجراي نرم افزار
پس از نصب كامل نرم افزار و اجراي آن ،محيط زير مشاهده خواهد شد. به طور پيش فرض در اين محيط بخش هاي مختلفي وجود دارد كه به طور خلاصه با آنها آشنا مي شويد.
Tool bars
اين قسمت كه در بالاي پنجره قرار دارد ؛شامل آيكون هايي است كه كار آنها ذخيره كردن ،باز كردن صفحه جديد افزودن،يا حذف فايل هاي صوتي وغيره مي باشد.
Organizar window
درسمت چپ محيط نرم افزار،با پنجره ي organizar window ديده مي شود كه در آن بخش هاي file ،effects و favorites قرار دارند و همانطور كه از نام آنها مشخص است از آنها براي فراخواني فايل هاي صوتي و همچنين افزودن effect به آنها استفاده مي شود .
Transport controls
در اين قسمت كه در سمت چپ پايين صفحه قرار دارد دكمه هايي تعبيه شده كه براي كنترل در پخش،عدم پخش ، عقب يا جلو بردن فايل هاي صوتي و .... كاربرد دارد .
Zoom controls
همانطور كه از نامش پيداست براي بزرگ يا كوچك كردن محدوده ي ديد فايل صوتي در هنگام كار بر روي آن استفاده مي شود .معمولا در زمان بريدن و يا افزودن صوت جديد به فايل ،محدوده ي ديد را بزرگتر مي كنند تا ميكس صدا به بهترين وجه انجام شود .
Time
در اين قسمت مي توانيد زمان بخشي از فايل كه بر روي آن قرار داريد را ببينيد . به دليل اينكه ما هنوز هيچ فايل صوتي را باز نكرده ايم عدد صفر ديده مي شود.
Selection/view controls
اين قسمت در سمت راست پايين صفحه قرار دارد كه در آن اطلاعات مربوط به فايل صوتي از جمله زمان كل فايل ،زمان قسمتي كه انتخاب شده ، مدت زمان قسمتي كه در صفحه ديده مي شود و .... نمايش داده مي شود.
صفحه كار
اصلي ترين قسمت از صفحه كه بعداز فراخواني و يا ذخيره كردن فايل صوتي مشاهده مي شود.
ذخيره كردن صدا از ميكروفون يا كاست
به طور كلي براي ذخيره كردن صوت از ميكروفون و يا دستگاه ضبط صوت روش كار به يك صورت است؛ فقط با اين تفاوت كه در هنگام ذخيره ي صدا از ميكروفون مي بايست كابل ميكروفون، به ورودي ميكروفون كارت صوتي وصل شود و براي ذخيره صوت از طريق دستگاه ضبط صوت ؛كابل ارتباطي بايد به ورودي line كارت صوتي وصل گردد.
پس از برقراري اتصالات فوق ؛ ابتدا در cool edit pro 2.0 بايد يك صفحه ي كار جديد ايجاد كنيد . براي اين كار از منوي فايل مراجعه و گزينه new را انتخاب كنيد .پنجره new waveform باز مي شود:
در اين پنجره بايد مشخصات فايلي كه مي خواهيد بسازيد مشخص كنيد . بهترين كيفيت براي يك فايل صوتي بايد داراي مشخصات زير باشد:
Resolution:32_bit(flot)
Channels:stereo
Sample rate:192000
اين نكته را در نظر بگيريد كه هر چه بخواهيد كيفيت را بالا ببريد حجم فايل صوتي بالاتر خواهد رفت واين موضوع ممكن است براي شما توليد اشكال كند.
همچنين تفاوت بين حالت stereo وmono در اين است كه در حالت stereo صفحه ي كار شما داراي دو بخش left و right است كه باعث بالا رفتن كيفيت مي شود به طوري كه كليه ي صداهاي موجود در فايل صوتي به طور واضح پخش مي گردد . از اين حالت براي ساخت فايل هاي موسيقي كه در آن از چند نوع آلت موسيقي استفاده شده به كار مي رود . ولي در حالت mono صفحه ي كار فقط داراي يك بخش است كه كيفيت پايين تري دارد.
پس از تعيين مشخصات دلخواه روي دكمه ي ok كليك كنيد تا صفحه كار به يك صفحه ي مشكي تغيير كند.
حال در قسمت transport controls با كليك روي دكمه ي record مي توانيد صداي ورودي در كامپيوتر را ذخيره كنيد . در حين ذخيره سازي مشاهده مي كنيد كه در صفحه كار خطوطي به صورت منحني نمايان مي شود كه اين خطوط نمايشگر فركانس صوت ذخيره شده مي باشد . پس از اتمام عمليات بر روي دكمه stop كليك كنيد . صفحه كار چيزي شبيه به شكل خطوط منحني خواهد شد .
حال اگر بر روي دكمه play كليك كنيد صداي ذخيره شده پخش مي گردد.
تركيب دو فايل صوتي با هم
فرض بگيريد كه صداي خوتان را توسط ميكروفون ذخيره كرده ايد و اينك مي خواهيد يك موسيقي زمينه به صداي خود اضافه كنيد. توصيه مي كنيم ابتدا موسيقي مورد نظر را ويرايش كرده وسپس آن را به فايل صوتي خود اضافه كنيد . براي افزودن موسيقي جديد ابتدا كل فايل صوتي را با زدن همزمان دكمه هاي ctrl+A انتخاب كنيد؛ سپس در قسمتTOOL BARS بر روي يكي از آيكون هاي زير (Edit the left channels of a stereo waveform و يا Edit the right channel of a stereo waveform ) كليك كنيد.
مشاهده مي كنيد كه رنگ قسمت پايين يا بالاي فايل صوتي تغيير مي كند . حال دكمه delete را بزنيد تا قسمت انتخاب شده حذف شود . سپس براي فراخواني موسيقي برروي دكمه mix paste كليك كنيد.
پنجره mix paste باز مي شود .
در اين پنجره با كليك بر روي دكمه select file… موسيقي مورد نظر را انتخاب كنيد . سپس با كم يا زياد كردن Volume و كليك بر روي دكمه ok ، موسيقي را به صداي خود اضافه كنيد. در قسمت Volume مي توانيد با غير فعال كردن گزينه Lock left /right ، صداي قسمت بالا يا پايين فايل صوتي را به صورت مجزا تغيير دهيد.
قسمت بالا=Left
قسمت پايين =Right
افزودنeffict
يكي از ويژگي هاي جالب و مهم cool edit امكان ترميم و اصلاح فايل هاي صوتي خراب و بي كيفيت است.
براي استفاده از اين امكان در قسمت ORGANIZAR WINDOW وارد بخش EFFECT شويد.
در اين بخش ليستي ازEFFECT هايي كه همراه نرم افزار نصب شده اند مشاهده مي كنيد . شما مي توانيد EFFECT ها ابتدا توسط ماوس قسمتي از فايل را كه نياز به اصلاح دارد انتخاب كنيد ، سپس بر روي يكي از EFFECT ها كليك كنيد تا پنجره ي مخصوص به آن باز شود.(ما در اينجا از ليست AMPLITUDE گزينه ي amplify را انتخاب كرده ايم.)
همانطور كه ملاحظه مي كنيد اين پنجره از بخش هاي مختلفي تشكيل شده است. ابتدا بر روي دكمه ي preview كليك كنيد تا تغييراتي كه ايجاد مي كنيد ، همزمان پخش گردد، سپس در قسمت presets با انتخاب يكي از گزينه هاي موجود تغييرات ايجاد شده را بشنويد. حتما متوجه شده ايد كه با انتخاب هر گزينه پارامترهاي سمت چپ پنجره تغيير مي كند . با تغيير مقدار Amplification شدت اعمال Effect تغيير مي كند . هر زمان كه احساس كرديد بهترين تغيير اعمال شده است بر روي دكمه Ok كليك كنيد.
در بعضي از فايل هاي صوتي هنگامي كه فايل شروع به پخش مي كند ابتدا صدا بسيار كم است و به مرور خود به خود صداي فايل صوتي افزايش مي يابد و يا اينكه هنگام اتمام پخش ، صدا به مرور كم مي شود . براي ايجاد چنين تغييري ، قسمتي از ابتدا يا انتهاي فايل صوتي را در صفحه كار توسط ماوس انتخاب كنيد، سپس در همان پنجره amplify يكي از گزينه هاي (براي ابتداي فايل) و يا Fade out (براي انتهاي فايل) را انتخاب كنيد. پس از زدن دكمه Ok ملاحظه كنيد كه خطوط منحني فايل صوتي در ابتدا يا انتها تغيير مي كند.
لازم به ذكر است در ترميم فايل هاي صوتي قديمي كه داراي خش هستند مي بايست با چند نوع Effect كمك بگيريد تا بهترين نتيجه را كسب كنيد.
حال پس از اينكه تمام تغييرات مورد نظر خود را اعمال كرديد مي توانيدفايل را با فرمت دلخواه تان خود ذخيره كنيد. از معروفترين فرمت هايي كه اين نرم افزار پشتيباني مي كند مي توان به Wave،Mp3،Wma،Raw،Pcm، و ... اشاره كرد.
تبديل فايل هاي سي دي صوتي به Mp3
يكي ديگراز ويژگي هاي مهم نرم افزار Cool edit امكان ذخيره سازي فايل هاي CD_ROM قرار داده سپس از منوي فايل گزينه Extract AudioForm CD را انتخاب كنيد در پنجره باز شده از فيلد Device ، درايو CD را انتخاب كنيد. كل فايل هاي صوتي در قسمت source selection ديده مي شوند.با انتخاب تكي يا همگي آنها و تنظيم بخش هاي ديگر اين پنجره ، از جمله نوع CDRom ، سرعت خواندن ، نوع فرمت تبديل و حتي فراخواني Effect ؛ بر روي دكمه Ok كليك كنيد . پس از اتمام تبديل بايد تك تك فايل هاي باز شده را با فرمت MP3 يا هر فرمت دلخواه با كمك گزينه Save As ، بر روي هارد كامپيوتر خود ذخيره كنيد .
آشنايي با چند گزينه
Trim
اگر بخواهيد فقط قسمتي از فايل صوتي كه بر روي آن كار مي كنيد باقي بماند و مابقي حذف شود ، كافيست آن قسمت را توسط ماوس انتخاب و سپس كليك راست كرده و از منوي فرعي باز شده ، گزينه Trim را انتخاب كنيد؛ ملاحظه مي كنيد كه قسمت هاي اضافي حذف مي شود .
Silence
با اين گزينه مي توانيد قسمتي از فايل صوتي را بدون آنكه از زمان كل فايل كم شود بي صدا كنيد . قسمت مورد نظر را در حالت انتخاب قرار دهيد و سپس كليك راست كرده و از منوي باز شده گزينه Silence را بزنيد.
Copy to new
اين گزينه براي ايجاد يك فايل جديد از قسمت انتخاب شده به كار مي رود . به طوري كه به كليك راست بر روي قسمت انتخاب شده و زدن گزينه Copy to new كل قسمت انتخاب شده در يك فايل جديد كپي مي شود.