ابیات زیبا

[sk1382]

شرمنده از آنیم که در روز مکافات . . . . . . . اندر خور عفو تو نکردیم گناهی

[sk1382]

مکن با فرو مایه مردم نشست . . . . . چو کردی ز هیبت فرو شوی دست

[sk1382]

از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست . . . . . گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست

[sk1382]

عبادت بجز خدمت خلق نیست . . . . . . به تسبیح و سجاده و دلق نیست

[sk1382]

طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانی . . . . . . صدق پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست

[sk1382]

در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز . . . . . چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود

[sk1382]

در این دنیای بی حاصل چرا مغرور می گردی . . . . . سلیمان گر شوی آخر نصیب مور می گردی

[sk1382]

ز شير شتر خوردن و سوسمار
عرب را بجايي رسانيد كار
كه ملك كياني كند آرزو
تفو بر تو اي چرخ گردون تفو

[sk1382]

دلت را خانه ی ما کن ، مصفا کردنش با من . . . . . . به ما درد دل افشا کن ، مداوا کردنش با من
اگر گم کرده ای ، ای دل کلید استجابت را . . . . . . بیا یک لحظه با ما باش ، پیدا کردنش با من
بیفشان قطره ی اشکی ، که من هستم خریدارش . . . . . بیاور قطره ای اخلاص ، دریا کردنش با من
اگر درها برویت بسته شد ، دل بر مکن ، باز آ . . . . . . . در این خانه دق الباب کن ، واکردنش با من
به من گو حاجت خود را ، اجابت می کنم آنی . . . . . . طلب کن آنچه می خواهی ، محیا کردنش با من
چو خوردی روزی امروز ، مارا شکر نعمت کن . . . . . . غم فردا مخور ، تامین فردا کردنش با من
به قرآن آیه ی رحمت فراوان است ، ای انسان . . . . . بخوان آن آیه ها ، تفسیر و معنا کردنش با من
بیا قبل از وقوع مرگ ، روشن کن حسابت را . . . . . . بیاور نیک و بد را ، جمع و منها کردنش با من
اگر عمری گنه کردی مشو نومید از رحمت . . . . . . تو ، توبه نامه را بنویس امضا کردنش با من

[sk1382]

رقم بر خود به نادانی کشیدی . . . . . که نادان را نصیحت بر گزیدی
طلب کردم ز دانایان یکی پند . . . . . . مرا گفتند با نادان مپیوند

سعدی