ابیات زیبا

[sk1382]

دلا خوبان دل خونین پسندند . . . . . . دلا خون شو که خوبان این پسندند
متاع کفر و دین بی مشتری نیست . . . . . . . گروهی آن ، گروهی این پسندند

باباطاهر

[sk1382]

سالها دل طلب جام جم از ما می کرد . . . . . . آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد

حافظ

[sk1382]

پدرم روضه ی رضوان به دو گندم بفروخت . . . . . . نا خلف باشم اگر من بجویی نفروشم

حافظ

[sk1382]

خدارا بر آن بنده بخشایش است . . . . . . که خلق از وجودش در آسایش است

[sk1382]

بعبرت نظر کن که گردون چه کرد . . . . . . فریدون کجا رفت و قارون چه کرد

[sk1382]

اوقات خوش آن بود که با دوست به سر رفت

باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود

[sk1382]

مکن کاری که بر پا سنگت آید . . . . . . جهان با این فراخی تنگت آید
چو فردا نامه خوانان نامه خوانند . . . . . تو را از نام خواندن ننگت آید

باباطاهر

[sk1382]

از ننگ چه گویی که مرا نام زننگ است

وز نام چه پرسی که مرا ننگ ز نام است

[sk1382]

برو کفر و دین را وداعی بکن . . . . . . به وجد اندر آی و سماعی بکن
چو ما زین می ار مست و نادان شوی . . . . . . ز دانایی خود پشیمان شوی

[sk1382]

بسی تجربه کردیم در این دیر مکافات

با دردکشان هر که در افتاد ورافتاد