 نحوه راه اندازي Isp قسمت چهارم | |
روتر
آشنائی با روتر
استفاده از روترها در شبکه به امری متداول تبديل شده است . يکی از دلايل مهم گسترش استفاده از روتر ، ضرورت اتصال يک شبکه به چندين شبکه ديگر ( اينترنت و يا ساير سايت ها ی از راه دور ) در عصر حاضر است . نام در نظر گرفته شده برای روترها ، متناسب با کاری است که آنان انجام می دهند : " ارسال داده از يک شبکه به شبکه ای ديگر " . مثلا" در صورتی که يک شرکت دارای شعبه ای در تهران و يک دفتر ديگر در اهواز باشد ، به منظور اتصال آنان به يکديگر می توان از يک خط leased ( اختصاصی ) که به هر يک از روترهای موجود در دفاتر متصل می گردد ، استفاده نمود . بدين ترتيب ، هر گونه ترافيکی که لازم است از يک سايت به سايت ديگر انجام شود از طريق روتر محقق شده و تمامی ترافيک های غيرضروری ديگر فيلتر و در پهنای باند و هزينه های مربوطه ، صرفه جوئی می گردد .
انواع روترها
روترها را می توان به دو گروه عمده سخت افزاری و نرم افزاری تقسيم نمود:
• روترهای سخت افزاری : روترهای فوق ، سخت افزارهائی می باشند که نرم افزارهای خاص توليد شده توسط توليد کنندگان را اجراء می نمايند (در حال حاضر صرفا" به صورت black box به آنان نگاه می کنيم ).نرم افزار فوق ، قابليت روتينگ را برای روترها فراهم نموده تا آنان مهمترين و شايد ساده ترين وظيفه خود که ارسال داده از يک شبکه به شبکه ديگر است را بخوبی انجام دهند . اکثر شرکت ها ترجيح می دهند که از روترهای سخت افزاری استفاده نمايند چراکه آنان در مقايسه با روترهای نرم افزاری، دارای سرعت و اعتماد پذيری بيشتری می باشند . شکل زير يک نمونه روتر را نشان می دهد . ( Cisco 2600 Series Multiservice Platform )
منبع : سايت سيسکو
• روترهای نرم افزاری : روترهای نرم افزاری دارای عملکردی مشابه با روترهای سخت افزاری بوده و مسئوليت اصلی آنان نيز ارسال داده از يک شبکه به شبکه ديگر است. يک روتر نرم افزاری می تواند يک سرويس دهنده NT ، يک سرويس دهنده نت ور و يا يک سرويس دهنده لينوکس باشد . تمامی سيستم های عامل شبکه ای مطرح ،دارای قابليت های روتينگ از قبل تعبيه شده می باشند .
در اکثر موارد از روترها به عنوان فايروال و يا gateway اينترنت ، استفاده می گردد . در اين رابطه لازم است به يکی از مهمترين تفاوت های موجود بين روترهای نرم افزاری و سخت افزاری ، اشاره گردد : در اکثر موارد نمی توان يک روتر نرم افزاری را جايگزين يک روتر سخت افزاری نمود ، چراکه روترهای سخت افزاری دارای سخت افزار لازم و از قبل تعبيه شده ای می باشند که به آنان امکان اتصال به يک لينک خاص WAN ( از نوع Frame Relay ، ISDN و يا ATM ) را خواهد داد .يک روتر نرم افزاری ( نظير سرويس دهنده ويندوز ) دارای تعدادی کارت شبکه است که هر يک از آنان به يک شبکه LAN متصل شده و ساير اتصالات به شبکه های WAN از طريق روترهای سخت افزاری ، انجام خواهد شد .
مثال 1 : استفاده از روتر به منظور اتصال دو شبکه به يکديگر و ارتباط به اينترنت
فرض کنيد از يک روتر مطابق شکل زير به منظور اتصال دو شبکه LAN به يکديگر و اينترنت ، استفاده شده است . زمانی که روتر داده ای را از طريق يک شبکه LAN و يا اينترنت دريافت می نمايد ، پس از بررسی آدرس مبداء و مقصد ، داده دريافتی را برای هر يک از شبکه ها و يا اينترنت ارسال می نمايد . روتر استفاده شده در شکل زير ، شبکه را به دو بخش متفاوت تقسيم نموده است .( دو شبکه مجزاء ) . هر شبکه دارای يک هاب است که تمامی کامپيوترهای موجود در شبکه به آن متصل شده اند . علاوه بر موارد فوق ، روتر استفاده شده دارای اينترفيس های لازم به منظور اتصال هر شبکه به آن بوده و از يک اينترفيس ديگر به منظور اتصال به اينترنت ، استفاده می نمايد . بدين ترتيب ، روتر قادر است داده مورد نظر را به مقصد درست ، ارسال نمايد .
مثال 2: استفاده از روتر در يک شبکه LAN
فرض کنيد از يک روتر مطابق شکل زير در يک شبکه LAN ، استفاده شده است . در مدل فوق ، هر يک از دستگاههای موجود در شبکه با روتر موجود نظير يک gateway برخورد می نمايند . بدين ترتيب ، هر يک از ماشين های موجود بر روی شبکه LAN که قصد ارسال يک بسته اطلاعاتی ( اينترنت و يا هر محل خارج از شبکه LAN ) را داشته باشند ، بسته اطلاعاتی مورد نظر را برای gateway ارسال می نمايند . روتر ( gateway ) نسبت به محل ارسال داده دارای آگاهی لازم می باشد . ( در زمان تنظيم خصلت های پروتکل TCP/IP برای هر يک از ماشين های موجود در شبکه يک آدرس IP برای gateway در نظر گرفته می شود ) . شکل زير نحوه استفاده از يک روتر به منظور دستيابی کاربران به اينترنت در شبکه LAN را نشان می دهد :
مثال 3: استفاده از روتر به منظور اتصال دو دفتر کار
فرض کنيد ، بخواهيم از روتر به منظور اتصال دو دفتر کار يک سازمان به يکديگر ، استفاده نمائيم . بدين منظور هر يک از روترهای موجود در شبکه با استفاده از يک پروتکل WAN نظير ISDN به يکديگر متصل می گردند . عملا" ، با استفاده از يک کابل که توسط ISP مربوطه ارائه می گردد ، امکان اتصال به اينترفيس WAN روتر فراهم شده و از آنجا سيگنال مستقيما" به شبکه ISP مربوطه رفته و سر ديگر آن به اينترفيس WAN روتر ديگر متصل می گردد . روترها ، قادر به حمايت از پروتکل های WAN متعددی نظير Frame Relay , ATM , HDLC و يا PPP ، می باشند .
مهمترين ويژگی های يک روتر :
• روترها دستگاههای لايه سوم ( مدل مرجع OSI ) می باشند .
• روترها ماداميکه برنامه ريزی نگردند ، امکان توزيع داده را نخواهند داشت .
• اکثر روترهای مهم دارای سيستم عامل اختصاصی خاص خود می باشند .
• روترها از پروتکل های خاصی به منظور مبادله اطلاعات ضروری خود ( منظور داده نيست ) ، استفاده می نمايند .
• نحوه عملکرد يک روتر در اينترنت : مسير ايجاد شده برای انجام مبادله اطلاعاتی بين سرويس گيرنده و سرويس دهنده در تمامی مدت زمان انجام تراکش ثابت و يکسان نبوده و متناسب با وضعيت ترافيک موجود و در دسترس بودن مسير ، تغيير می نمايد .
آموزش نصب روتر
در اين آموزش چگونگي پيكر بندي يك روتر را براي شما بيان ميكنم . اين آموزش از آنجايي كه با مثال بسيار شيرين تر مينمايد فرض را بر اين گرفته ام كه شما از روتر EtherFast Cable/DSL استفاده ميكنيد . با استفاده از اين روتر ميتوانيد سرعت اينترنت خود را بين 253 كاربر تقسيم كنيد .
ابتدا سراغ كابل بندي اين روتر ميرويم . كابلهاي شبكه همانطور كه ميدانيد براي اتصال PC ها در شبكه هاي اترنت به كار ميروند بنابراين ميتوان منابعي اصلي مانند پرينتر و دسترسي به اينترنت را بين كامپيوتر هايي كه در شبكه قرار دارند به اشتراك گذاشت . اينكه شما در شبكه خود از چه كابلي استفاده كنيد بسيار مهم است چراكه در صورت عدم انتخاب صحيح كابل از سرعت و كيفيت مطلوب برخوردار نخواهيد شد.
كابلهاي شبكه در انواع و درجه هاي متفاوتي عرضه شده اند كه به آنها categories ميگويند . Category 5 يا همان Cat5 قابل اطمينان ترين كابل است كه شما ميتوانيد اين كابل را از بيرون با قيمتي مناسب تهيه كنيد.
اين كابلها از نوع كابلهاي جفت شده به هم مي باشند چرا كه سيم هايي كه درون اين كابل هستند بصورت جفت شده قرار دارند.
كابلهاي Cat5 با اتصال دهنده هاي RJ-45 هستند كه درون پورتهاي RJ-45 جاي مي گيرند . پورتهاي RJ-45 ساده ترين و در عين حال بهترين و معمول ترين پورت هاي رابط درشبكه براي اتصال دو PC ميباشند مودم هاي كابلي و DSL نيز از پورتهاي RJ-45 براي اتصال به اينترنت استفاده ميكنند . پورت RJ-45 را مي توانيد روي كارت شبكه يا هاب و يا سوئيچ هاي خود پيدا كنيد كه در اين مقوله آنرا روي روتر خود مي بينيد .
اما براي اينكه بفهميد كابل شما از كدام نوع است يعني از نوع Straight-Through يا از نوع Crossover-Cable است . دو سر كابل را گرفته و كنار هم قرار دهيد اگر كابل شما از نوع Straghit-Throgh بود سيم هاي همرنگ با هم در دوسر كابل از نظر مكاني تطبيق ميكنند . اما اگر از نوع Crossover بود اين سيم ها به نظم و ترتيب رنگ نخواهند بود .
براي درك منظور عكس هاي زير را ببینید. در ضمن با استفاده از عكس هاي زير مي توانيد با داشتن سوكت دو سر سيم RJ-45 اين كابل را خودتان بسازيد تا چنان هزينه بر هم نباشد !
و اما اينكه براي شروع نصب بايد بدانيد كه چه چيزهايي داريد يا نداريد براي شروع با هم ملزومات را مرور ميكنيم :
قبل از تنظيمات روتر مطمئن شويد كه از مقدار لازم كابل شبكه براي اتصال مودم به روتر و هر PC به شبكه يا روتر برداشته ايد .
در ضمن شما براي هر PC به يك كارت شبكه نيز نيازمنديد .
بعضي كابلها يا مودم هاي DSL از كابلهاي Crossover براي اتصال به روتر استفاده ميكنند . بنابراين حتما چك كنيد كه از چه نوع كابلي استفاده ميكنيد .
وقتي موفق به اتصال دو سخت افزار به همديگر از طريق كابلها شديد هميشه در صورت منطبق شدن اين دو با هم چراغ LED لينك روشن خواهد شد براي مثال چراغ WAN LINK در صورت درست بودن اتصال مودم و روتر روشن مي شود . در ضمن احتمالا يك چراغ هم روي كارت شبكه خود براي فايند موفقيت خواهيد داشت .
نكته اي كه در اين قسمت حياتي به نظر ميرسد استفاده از كابلهاي هم نوع براي اتصال با روتر ميباشد در صورت هر گونه اشكال در كابل بندي اتصالات شما با مشكل مواجه خواهد شد .
حال براي اتصال كابل ها يا مودم به روتر آماده ميشويم .
ابتدا آداپتور برق را كه وظيفه تامين برق روتر شما دارد را به پشت روتر خود بزنيد . بعد از اتصال براي آنكه از تامين شدن برق روتر خود مطمئن شويد به چراغ LED روي روتر نگاه كنيد تا ببينيد برق در روتر جاري شده است يا خير . در ضمن يادتان باشد هر گاه خواستيد دو سخت افزار را به هم متصل كنيد حتما چراغ link را چك كنيد و از روشن بودن ان براي آمادگي اتصالي مناسب آگاهي داشته باشيد . حال بايد مودم يا كارت شبكه خود را به روتر متصل كنيد . يكي از سرهاي كابل RJ-45 را در مودم دي اس ال خود بزنيد و سر ديگر را به پورت WAN روتر وصل كنيد .نكته ديگر كه حائز اهميت است كابل مودم DSL شماست كه بايد به فقط به پورت WAN متصل شود چرا كه روتر ديگر پورت ها را براي شناسايي مودم استفاده نمي كند .
بعد از آنكه از اتصال روتر با برق مطمئن شديد مودم DSL راروشن كنيد و به چراغ LED لينك WAN نگاه كنيد اگر روشن بود يعني اتصال با روتر از لحاظ فيزيكي عاري از نقص است .
حال نوبت به آن رسيده است كه كامپيوترهايتان را به روتر متصل كنيد . براي هر PC به يك كابل شبكه نيازمنديد براي سوئيچها و هابهايي كه ميخواهيد به روتر متصل كنيد نيز به يك كابل براي اتصال با پورت RJ-45 نيازمنديد .
براي اتصال روتر با تنها يك كامپيوتر پورت RJ-45 را با كارت شبكه كامپيوتر متصل كنيد و سر ديگر كابل را نيز به standard RJ-45 port روتر متصل كنيد. تمامي پورت ها علاوه بر پورت WAN و Uplink از نوع RJ-45 استاندارد هستند براي روتري كه تنها يك پورت دارد از پورت LAN براي اتصال استفاده كنيد . باري اتصال هاب يا سوئيچ نيز از همان روش فوق استفاده مي كنيد يعني يك سر سيم را به پورتRJ وصل ميكنيد و سر ديگر را به پورت uplink روتر وصل كنيد . اگر شما يك روتر يك پورتي داريد و تنها پورت باقيمانده روي هاب يا سوئيچ شما پورت Uplink ميباشد كابل را به پورت Uplink متصل كنيد و روتر را نيز به پورت LAN و از انجا سوئيچ را به straight mode II تغيير دهيد .
وقتي از پورت Uplink روتر استفاده ميكنيد از پورت كناري ان براي اتصال استفاده نكنيد چراكه سيم پيچي داخلي آنها با همديگر در ارتباط هستند و در يك لحظه تنها يكي از آنها ميتواند مورد استفاده قرار بگيرد . بنابراين از پورت كناري ان يعني فرض كنيد يكي درميان كابلها را ميبنديد . به شكل نگاهي بيندازيد (اينكار به بهينه سازي عملكرد روتر شما كمك ميكند وگرنه اشكال عمده اي در كاركرد روتر ايجاد نميكند)
پس از اتصال از روشن شدن تمامي چراغهاي LED پورتها آگاهي كامل كسب كنيد . در ضمن هاب يا سوئيچ شما نيز چراغي براي اعلام صحت اتصال دارد آنرا نيز نگاه كنيد تا مطمئن شويد
حال نوبت به آن رسيده است تا روتر را به اينترنت متصل كنيم .
در رابطه با تنظيمات TCP/IP قبل از دستكاري حتما اين تنظيمات را در جايي نگهداري كنيد چراكه بعدا در صورتيكه موفق به ادامه نشديد حداقل بتوانيد با تنظيمات قبلي تا زمان رفع اشكال به كارتان ادامه دهيد . قبل از نصب روتر حتما قبل از ان اگر از پروكسي سرور استفاده ميكنيد آنرا برداريد نرم افزارهايي كه وظيفه Firewalling دارند را نيز برداريد يا غير فعال كنيد . و نرم افزار هاي اينترنت login مثل winpoel يا intranet 300 را نيز از كار بياندازيد .
اگر از اينترنت اكسپلورر استفاده ميكنيد به آدرس زير برويد
Start>Settings> Control Panel> Internet Options > connections > LAN settings
تمامي چك مارك هاي اين پنجره را پاك كنيد . بعد از آن از مرورگر خود كه جلويتان باز است به tools و internet options برگرديد و گزينه never dial a connection را از زبانه connections پيدا كرده و تيك بزنيد .
براي Netscape navigator ميتوانيد به منوي edit رفته و preferences را پيدا كنيد و از آنجا به proxies برويد و روي direct connection to the internet را كليك كنيد .
اگر از ويندوز 98 به پايين استفاده ميكنيد به ترتيبي كه ميگويم عمل كنيد :
تمامي تنظيماتي كه عوض ميكنيد را يادداشت كنيد تا بعدا با مشكل مواجه نشويد :
روي network neighborhood كليك راست كنيد و گزينه properties را انتخاب كنيد TCP/IP را براي آداپتور شبكه انتخاب كنيد و گزينه properties را از آنجا كليك كنيد.
رو ي زبانه address كليك كنيد و Obtain an IP address automatically را انتخاب كنيد .
زبانه GateWay را انتخاب كنيد و اگر گزينه اي با نام Installed gateway ديديد را با دكمه remove پاك كنيد .
اگر از ويندوز 2000 استفاده ميكنيد بروي My network places كليك راست كنيد و properties را انتخاب كنيد روي Local Area Connection دو بار كليك كنيد تا به روتر وصل شويد . روي دكمه properties كليك كنيد و از properties گزينه TCP/IP گزينه Obtain An IP address automatically را انتخاب كنيد .
احتمال مي رود ويندوز شما از شما آدرس فايلهاي ويندوز را بخواهد كه آنرا به آدرس مربوطه راهنمايي كنيد و سپس كامپيوتر را دوباره راه اندازي كنيد . حال يك مرورگر باز كنيد اكنون بايد به اينترنت وصل شويد اگر نشديد مقداري تنظيمات روتر را تغيير دهيد . بعضي كامپيوتر ها بايد تنظيماتي علاوه بر آنچه در فوق گفته شد بايد اعمال شود بر آنها كه بايد آن كارها را نيز انجام دهید .
مودم های کابلی
در برخی از کشورهای دنيا نظير امريکا ساليان متمادی است که مردم از تلويزيون های کابلی استفاده می نمايند. تنوع شبکه های تلويزيونی و کيفيت تصاوير از مهمترين دلايل گرايش مردم به تلويزيون های کابلی است . مشترکين تلويزيون های کابلی دارای يک گزينه مناسب جهت اتصال به اينترنت می باشند : مودم های کابلی . مودم های کابلی با تکنولوژی DSL رقابت می نمايند.
مبانی مودم های کابلی
هر يک از سيگنال های تلويزيون در تلويزيون های کابلی دارای کانالی به اندازه 6 مگاهرتز ( شش ميليون سيکل در ثانيه ) است. کابل های کواکسيال استفاده شده در تلويزيون های کابلی قادر به حمل صدها سيگنال مگاهرتزی می باشند. در سيستم تلويزيون های کابلی ، سيگنال های مربوط به هر کانال، پهنای باندی به اندازه 6 مگاهرتز را اشغال می نمايند. در اغلب سيستم های فوق صرفا" از کابل کواکسيال استفاده می گردد. در ساير سيستم ها از فيبر نوری استفاده می گردد. ارسال سيگنا لها از طريق فيبر تا نزديکترين ناحيه و يا محل ، انجام و در ادامه سيگنالهای مورد نظر با استفاده از کابل های کواکسيال به منزل مشترکين انتقال داده می شوند.
شرکت هائی که امکان دستيابی به اينترنت را از طريق کابل فراهم می نمايند ، قادر به ارسال اطلاعات و داده های اينترنت ازطريق کابل خواهند بود. علت اين امر برخورد مودم های کابلی با داده ها بصورت downsteam است. ( اطلاعات از اينترنت برای هر کامپيوتر و از طريق يک کانال 6 مگاهرتزی ارسال می گردد ) در زمان ارسال اطلاعات توسط کاربران ، هر يک از کاربران به پهنای باند بمراتب کمتری ( دو مگاهرتز) نياز خواهند داشت. بمنظور ارسال اطلاعات و دريافت اطلاعات کاربران از طريق مودم های کابلی به دو دستگاه خاص نياز است : يک مودم کابلی( در محل مشترک )و يک "سيستم توقف مودم کابلی" CMTS)Cable Modem termination system) در محل شرکت ارائه دهنده خدمات .
اجزای يک مودم کابلی
مودم های کابلی می توانند از نوع داخلی (Internal) و يا خارجی (External) باشند. مودم های کابلی دارای اجزای اساسی زير می باشند :
يک Tuner
يک Demodulator
يک Modulator
يک دستگاه MAC)media access control)
يک ريزپردازنده
در ادامه هر يک از اجزای فوق تشريح می گردد.
Tuner
tuner به کابل مربوطه متصل خواهد شد. در برخی حالات از يک Splitter ( تقسيم کننده ) بمنظور نفکيک کانال داده اينترنت از کانال های تلويزيونی استفاده می گردد. tuner سيگنال های مدوله شده ديجيتال را دريافت و آنها را در اختيار demodulator قرار می دهد. در برخی حالات tuner از يک diplexer استفاده می نمايد. diplexer ، امکان استفاده tuner از يک مجموعه فرکانس ها ( معمولا" بين 42 و 850 مگا هرتز ) برای ترافيک downstream و مجموعه ديگر از فرکانس ها ( معمولا" 5 و 42 مگاهرتز ) را برای ترافيک upstream فراهم می نمايد. در برخی از سيستم ها ( در اغلب سيستم هائی که دارای محدوديت ظرفيت برای کانال می باشند ) ، از tuner مودم کابلی برای داده های Downstream و از يک مودم معمولی (Dial-Up) برای ترافيک upstream استفاده می گردد. در هر يک از موارد فوق ، tuner پس از دريافت سيگنال ، آن را برای يک demodulator ارسال خواهد کرد.
Demodulator
اکثر demodulator ها ، چهار عمليات اساسی را انجام می دهند . يک سيگنال راديوئی ( حاوی اطلاعات رمز شده با تغيير amplitude و phase) را بعنوان ورودی گرفته و آن را به يک سيگنال ساده قابل پردازش توسط يک "مبدل آنالوگ به ديجيتال " ، تبديل می نمايد. مبدل مربوطه پس از دريافت سيگنال ( ولتاژ آن متغير است ) ، آن را به مجموعه ای از صفر و يک تبديل می نمايد. در فرآيند فوق از يک ماژول تصحيح کننده خطاء ، بمنظور بررسی صحت اطلاعات دريافت شده استفاده خواهد شد. بدين ترتيب در صورت بروز خطاء در ارسال اطلاعات ، امکان تشخيص و برخورد با آنان وجود خواهد داشت .
Modulator
در مودم های کابلی که از سيستم کابل برای ترافيک upstream استفاده می نمايند،از يک modulator بمنظور تبديل داده های ديجيتال به سيگنا ل های راديوئی برای انتقال اطلاعات استفاده می شود. عنصر فوق از سه بخش مجزا تشکيل شده است :
يک بخش بمنظور درج اطلاعات استفاده شده برای تصحيح خطاء
يک QAM modulator
يک مبدل ديجيتال به آنالوگ
MAC
MAC بين بخش های downstream و upstream يک مودم کابلی قرار گرفته و بعنوان يک اينترفيس بين بخش های نرم افزاری و سخت افزاری ، پروتکل های متفاوت شبکه ها عمل می نمايد. تمام دستگاههای شبکه دارای MAC می باشند. در مودم های کابلی با توجه به پيچيدگی موجود، سعی می گردد که برخی از عمليات مربوط به MAC توسط پردازنده اصلی مودم کابلی صورت پذيرد.
ريزپردازنده
عملکرد ريزپردازنده بستگی به نوع انتظارات مربوطه از مودم های کابلی و نحوه تامين انتظارات دارد.در برخی موارد مودم کابلی خود بعنوان بخشی از يک سيستم کامپيوتری بزرگ بوده و يا ممکن است دستيابی به اينترنت بدون وساطت عناصر ديگر ، مستقيما" توسط مودم کابلی انجام گردد.
CMTS))Cable Modem termination system
عملکرد CMTS در مودم های کابلی ( تجهيزات نصب شده در شرکت ارائه دهنده خدمات فوق ) ، مشابه DSLAM در DSL است . CMTS ، ترافيک مجموعه ای از مشترکين را اخذ و پس از استقرار در يک کانال ، آنها را برای مرکز ارائه دهنده خدمات اينترنت (ISP) ارسال می دارد. اطلاعات ارسال شده توسط ISP برای تمام مشترکين فرستاده خواهد شد. ( نظير شبکه های اترنت ) . تشخيص اينکه اطلاعات ارسالی مربوط به کداميک از مشترکين است برعهده تجهيزات استفاده شده در محل مشتری است . اطلاعاتی که توسط مشترکين برای CMTS ارسال می گردد ،توسط ساير مشترکين قابل مشاهده نخواهد بود. پهنای باند مربوطه برای ارسال اطلاعات مشترکين به مجموعه ای از واحدهای زمانی ( بر حسب ميلی ثانيه ) تقسيم و هر يک از کاربران قادر به استفاده از پهنای باند فوق در يک مقطع زمانی پيوسته خواهند بود.
يک CMTS قادر به ارسال اطلاعات 1.000 کاربر اينترنت از طريق يک کانال 6 مگاهرتزی است . هر کانال قادر به ارسال 30 تا 40 مگابيت در ثانيه است . بدين ترتيب کاربران دارای سرعت و کارآئی بمراتب بيشتر نسبت به مودم های معمولی می باشند.
در صورتيکه کاربری با استفاده از مودم کابلی به اينترنت متصل گردد ( صرفا" کاربر فوق در لحظه مورد نظر به اينترنت متصل است ) ، تمام پهنای باند موجود به وی اختصاص داده خواهد شد . بموازات ورود ساير کاربران به شبکه و يا انجام عمليات سنگين توسط برخی از کاربران ، سرعت و کارآئی هر يک از کاربران بمنظور دستيابی به اطلاعات افت خواهد کرد ( پهنای باند بصورت مشترک بين تمام کاربران و بر اساس يک الگوريتم زمانبندی خاص اختصاص داده می شود ) در چنين مواردی ، شرکت های ارائه دهنده خدمات مودم کابلی می بايست يک کانال جديد را اضافه و با توزيع مناسب کاربران بر روی هر يک از کانال های موجود ، قادر به برطرف نمودن مشکل سرعت و کارآئی کاربران و مشترکين خود می باشند. کارآئی دستيابی به اينترنت با استفاده از مودم های کابلی بر خلاف خطوط ADSL، به مسافت موجود بين مشترک و شرکت ارائه دهنده خدمات ، بستگی ندارد.
فصل هشتم
نرم افزار
فايروال
در صورتي که تاکنون مدت زمان کوتاهی از اينترنت استفاده کرده باشيد و يا در يک اداره مشغول بکار هستيد که بستر لازم برای دستيابی به اينترنت فراهم شده باشد، احتمالا" واژه " فايروال " را شنيده ايد. مثلا" اغلب گفته می شود که : " در اداره ما امکان استفاده از اين سايت وجود ندارد ، چون سايت فوق را از طريق فايروال بسته اند " . در صورتيکه از طريق خط تلفن به مرکز ارائه دهنده خدمات اينترنت (ISP) متصل و از اينترنت استفاده می نمائيد ، امکان استفاده فايروال توسط ISP مربوطه نيز وجود دارد. امروزه در کشورهائی که دارای خطوط ارتباطی با سرعت بالا نظير DSL و يا مودم های کابلی می باشند ، به کاربران خانگی توصيه می گردد که هر يک از فايروال استفاده نموده و با استقرار لايه فوق بين شبکه داخلی در منزل و اينترنت ، مسائل ايمنی را رعايت نمايند. بدين ترتيب با استفاده از يک فايروال می توان يک شبکه را در مقابل عمليات غير مجاز توسط افراد مجاز و عمليات مجاز توسط افراد غيرمجاز حفاظت کرد.
قسمت بعد:
فايروال چيست ؟ | 
]
